- Müsamaha 1 dk.
- Dua 3 dk.
- Şefkat 12 dk.
- Tebliğ Varlık Gayemizdir 17 dk.
- Tebliğe Duyulan İhtiyaç ve Kazandırdıkları 25 dk.
- Tebliğ En Kıymetli Hediyedir 9 dk.
- Tebliğ Devamlılık İster 16 dk.
- Tebliğin Hakk’a ve Halka Bakan Yönleri 12 dk.
- Tebliğ ve Fert-Toplum Münasebeti 24 dk.
- İman ve Nifak Çerçevesinde Tebliğ 21 dk.
- Tarihî Hadiselerle Tebliğ ve Helâk 24 dk.
- Tebliğin Dine Sahip Çıkmada Bir Ölçü Olması 13 dk.
- İlim-Tebliğ Münasebeti 17 dk.
- İslâmî Hakikatler ve Yaşanılan Devrin Bilinmesi 4 dk.
- Kur’an-Gönül İlişkisi 6 dk.
- Meşrû Yolların Kullanılması 2 dk.
- Ücret ve Ücret Talebi 14 dk.
- Muhatabın Tanınması ve Anlayış 37 dk.
- İman-Tebliğ-Amel Münasebeti Açısından 42 dk.
- Safvet ve Samimiyet 11 dk.
- Devlet Adamları ve Zenginlerle Olan İlişki Adına Ölçüler 5 dk.
- Israrlı Olmak 5 dk.
- Basiretli Olma ve Fıtrat Kanunları İle Çatışmama 16 dk.
- Fedakârlık 4 dk.
- Mantık ve Realite 3 dk.
- Hassasiyet 4 dk.
- İç Derinliği 6 dk.
- Şevk ve İştiyak 5 dk.
- Kalp Safveti-Ruh Duruluğu 5 dk.
- Sonuç 7 dk.
Müsamaha 1 dk.
Tebliğ adamı müsamahalıdır. Müsamaha, aslında bir ufuk genişliğidir; ve asla dâvâdan taviz verme anlamına da gelmez. Bir misal ile bunu biraz daha açacak olursak; Allah Resûlü’nün (s.a.s) Mekke fethinde, kendisini daha önce Mekke’den çıkaran ve bütün Müslümanlara her türlü işkenceyi reva gören insanlara karşı söylediği söz, müsamahanın en göz kamaştırıcı örneklerindendir.
Efendimiz, o gün Mekkelilerin kendisinden ne beklediklerini sorar. Onlar da: ‘Sen kerimoğlu kerimsin. Beklediğimiz sadece keremdir’ derler. Ve kerem ile mukabele görürler. لا تَثْرِيبَ عَلَيْكُمْ الْيَوْمَ ‘Gidin bugün kınama yoktur..’ (Yusuf sûresi, 12/92) ifadesi Kur’ân’da, Hz. Yusuf’un (a.s) kardeşlerine söylediği söz olarak nakledilmektedir. Halbuki Allah Resûlü (s.a.s) bu müsamahayı hiç akrabası olmayanlara göstermiştir. Evet O’nun keremi Yusuf’tan çok artıktır.
Dua 3 dk.
Tebliğ insanının duâ yanı da diğer vasıflarından geri değildir. O, sözlerinin nâfiz ve tesirli olmasını ancak Cenâb-ı Hakk’tan bekler. Mülk sahibi O’dur. Kalbler O’nun kudret elinde tesbih taneleri gibi evrilip çevrilmektedir. ‘Duânız olmazsa ne ehemmiyetiniz var?’ (Furkan sûresi, 25/77) İlahî fermanı, onun ruhunda hep bir kıblenüma gibi onu yakarış mihrabına çevirir.
Evet, en beliğ ve büyüleyici ifadelerin dahi tesir etmediği nice insanlar vardır ki; onlar, yürekten ve candan yapılan duâlarla hidayete ermişlerdir. Duâ mü’minin silahı olduğu gibi, tebliğ adamının da ilk ve son sığınağıdır. O, evvela duâya dehalet eder, sonra da söyleyeceklerini söyler. Böyle yapması, hiçbir zaman onun akıl ve mantık zemininden ayrılması anlamına gelmez. Aksine her ikisinin de yerini çok daha iyi anlama ve kavrama mânâsına gelir. İşte duânın ne müthiş bir iksir olduğunu gösteren bir-iki misal:
Allah Resûlü (s.a.s), insanların hidayeti için her meşrû yolu denemiştir. Ama, duâyı da hiçbir zaman elden bırakmamıştır. Mesela O, Hz. Ömer’in (r.a) hidayeti için daima duâ edip durmuş ve nihayet bir gün, hem de hiç ümit edilmeyen bir zamanda Allah (c.c), Hz. Ömer’e (r.a) hidayet nasip etmiştir. Buna, Allah Resûlü (s.a.s)’nün duâsının bereketi denebilir.[1]
Yine bir gün Ebu Hureyre (r.a), Allah Resûlü’ne (s.a.s) gelerek annesi için duâ talep etmiştir. Çünkü o güne kadar kadının gönlüne bir türlü İslâm yol bulup girememiştir. Ebu Hureyre’nin talebi üzerine Allah Resûlü (s.a.s) ellerini açar ve:
‘Allah’ım Ebu Hureyre’nin annesine hidayet et’ diye duâ eder. Ebu Hureyre sevinerek mescitten çıkar ve koşarak eve gelir.. tam kapıyı açacağı sırada içeriden annesinin sesini duyar ki, kadın Eba Hureyre’ye, ‘Olduğun yerde kal içeriye girme’ der. Ebu Hureyre (r.a) kapının önünde beklerken kulağına bir su sesi gelir. O, ihtimâl annem yıkanıyor diye düşünür. Biraz sonra da bu yaşlı kadın kapıyı açar ve dışarıya çıkar, kelime-i şehadet getirir. Evet, Ebu Hureyre (r.a) yanlış duymuyordu. Annesi kelime-i şehadet getiriyor ve Müslüman olduğunu müjdeliyordu. O güne kadar hidayete ermesi onca uğraşılan bu kadına da Allah Resûlü’nün (s.a.s) duâsı yetivermiştir.[2]

