Sâffât Sûresi – Ali Bulaç Meali

Ayet No:	Sâffât Sûresi – Ali Bulaç Meali
1	Saflar halinde dizilenlere andolsun,
2	Haykırıp sürükleyenlere,
3	Zikir okuyanlara,
4	Tartışmasız, sizin ilahınız gerçekten birdir.
5	Göklerin, yerin ve ikisi arasında bulunanların Rabbi’dir, doğuların da Rabbi’dir.
6	Şüphesiz biz dünya göğünü ‘çekici bir süsle’, yıldızlarla süsleyip donattık.
7	Ve itaatten çıkmış her azgın şeytandan koruduk;
8	Ki onlar, Mele-i A’la’ya kulak verip dinleyemezler, her yandan kovulup atılırlar;
9	Uzaklaştırılırlar. Onlara kesintisiz bir azab vardır.
10	Ancak (sözü hırsızlama) çalıp kapan olursa, artık onu da delip geçen ‘yakıcı bir alev’ izler (ve yok eder).
11	Şimdi onlara sor: Yaratılış bakımından onlar mı daha zorlu, yoksa bizim yarattıklarımız mı? Doğrusu biz onları, cıvık, yapışkan bir çamurdan yarattık.
12	Hayır, sen (bu muhteşem yaratışa ve onların inkarına) şaşırdın kaldın; onlar ise alay edip duruyorlar.
13	Kendilerine öğüt verildiğinde, öğüt almıyorlar.
14	Bir ayet (mucize) gördüklerinde de, alay konusu edinip eğleniyorlar.
15	“Bu, açıkca bir büyüden başkası değildir” dediler.
16	“Biz öldüğümüz, toprak ve kemik olduğumuzda mı, gerçekten biz mi diriltilecekmişiz?”
17	“Veya önceki atalarımız da mı?”
18	De ki: “Evet, üstelik boyun bükmüş kimseler olarak (diriltileceksiniz).”
19	İşte o, yalnızca bir tek çığlıktan ibarettir; artık kendileri (diriltilmiş olarak) bakıp duruyorlar.
20	Derler ki: “Eyvahlar bize; bu, din günüdür.”
21	“Bu, sizin yalanladığınız (mü’mini kafirden, haklıyı haksızdan) ayırma günüdür.”
22	“Zulmedenleri, eşlerini ve taptıklarını bir araya getirip toplayın.”
23	” Allah’tan başka (taptıklarını); artık onları cehennemin yoluna yöneltip götürün.”
24	“Ve onları durdurup tutuklayın, çünkü sorguya çekileceklerdir.”
25	(Onlara seslenilir:) “Ne oluyor size, birbirinizle (dünyada olduğu gibi) yardımlaşmıyorsunuz?”
26	Hayır, bugün onlar teslim olmuşlardır.
27	Kimi kimine yönelmiş olarak birbirlerine soruyorlar:
28	“Gerçekten sizler bize sağdan (sağduyudan ve haktan) yana gelip yanaşıyordunuz.” derler.
29	(Diğerleri de:) “Hayır” derler. “Zaten sizler mü’min kimseler değildiniz.”
30	“Bizim üzerinizde zorlayıcı hiçbir gücümüz yoktu; hayır siz (kendiniz) azgın bir kavimdiniz.”
31	“Böylece Rabbimizin sözü (yıkım ve azab va’di) üzerimize hak oldu. Şüphesiz, (azabı) tadıcılarız.”
32	“Evet, sizi azdırdık, çünkü biz de azgın kimselerdik.”
33	Artık o gün onlar azabda ortaktırlar.
34	Doğrusu biz, suçlu, günahkarlara böyle yaparız.
35	Çünkü onlara: “Allah’tan başka ilah yoktur” denildiği zaman, büyüklük taslarlardı.
36	Ve derlerdi ki: “Biz, ünlenmiş bir şair için ilahlarımızı terk mi edeceğiz?”
37	Hayır, o, hakkı getirmiş ve gönderilen (elçi)leri de doğrulamıştı.
38	Şüphesiz, siz, acı azabı tadıcılarsınız.”
39	Yaptıklarınızdan başkasıyla cezalandırılmayacaksınız.
40	Ancak muhlis olan kullar başka.
41	İşte onlar; onlar için bilinen bir rızık vardır.
42	Çeşitli meyveler. Onlar ikram görenlerdir.
43	Nimetlerle donatılmış (naim) cennetlerde.
44	Birbirlerine karşı, tahtlar üzerinde (otururlar).
45	Kaynaktan (doldurulmuş) kadehlerle çevrelerinde dolaşılır.
46	Bembeyaz; içenlere lezzet (veren bir içki).
47	Onda ne bir gaile vardır, ne de kendilerinden geçip, akılları çelinir.
48	Ve yanlarında bakışlarını yalnızca eşlerine çevirmiş iri gözlü kadınlar vardır.
49	Sanki onlar, saklı bir yumurta gibi (çarpıcı ve pürüzsüz).
50	Böyleyken, kimi kimine yönelmiş olarak, birbirlerine soruyorlar:
51	Bir sözcü der ki: “Benim bir yakınım vardı.”
52	“Derdi ki: Sen de gerçekten (dirilişi) doğrulayanlardan mısın?”
53	“Bizler öldüğümüz, toprak ve kemikler olduğumuzda mı, gerçekten biz mi (yeniden diriltilip sonra da) sorguya çekilecekmişiz?”
54	(Konuşan yanındakilere) Der ki: “Sizler (onun şimdi ne durumda olduğunu) biliyor musunuz?”
55	Derken, bakıverdi, onu ‘çılgınca yanan ateşin’ tam ortasında gördü.
56	Dedi ki: “Andolsun Allah’a, neredeyse beni de (şu bulunduğun yere) düşürecektin.”
57	“Eğer Rabbimin nimeti olmasaydı, muhakkak ben de (azab yerine getirilip) hazır bulundurulanlardan olacaktım.
58	“Nasıl, biz ölecek olanlar değil miymişiz?”
59	“Yalnızca birinci ölümümüzden başka (öyle mi)? Ve biz azaba uğratılacak olanlar değil miymişiz?”
60	Şüphesiz, bu, asıl büyük ‘kurtuluş ve mutluluğun’ ta kendisidir.
61	Böylece çalışanlar da bunun bir benzeri için çalışmalıdır.
62	Nasıl, böyle bir konaklanma mı daha hayırlı yoksa zakkum ağacı mı?
63	Doğrusu biz, onu kâfirler için bir fitne (bir imtihan konusu) kıldık.
64	Şüphesiz o, ‘çılgınca yanan ateşin’ dibinde bitip çıkar.
65	Onun tomurcukları, şeytanların başları gibidir.
66	Artık gerçekten, ondan yiyecekler böylelikle karınlarını ondan dolduracaklar.
67	Sonra kendileri için onun üzerinde kaynar su karıştırılmış bir içkileri de vardır.
68	Sonra onların dönecekleri yer, elbette (yine) çılgınca yanan ateştir.
69	Çünkü onlar, atalarını sapık kimseler olarak bulmuşlardı.
70	Kendileri de onları izleri üzerinde koşturup duruyorlardı.
71	onlardan önce, evvelkilerin çoğu da sapmıştı.
72	Andolsun, biz onlara uyarıcılar göndermiştik.
73	Uyarılanların nasıl bir sona uğradıklarına bir bak.
74	Ancak muhlis olan kullar başka.
75	Andolsun, Nuh bize (dua edip) seslenmişti de, ne güzel icabet etmiştik.
76	Onu ve ailesini, o büyük üzüntüden kurtarmıştık.
77	Ve onun soyunu, (dünyada) onları da baki kıldık.
78	Sonra gelenler arasında ona (hayırlı ve şerefli bir isim) bıraktık.
79	Alemler içinde selam olsun Nuh’a.
80	Gerçekten biz, ihsanda bulunanları böyle ödüllendiririz.
81	Şüphesiz o, bizim mü’min olan kullarımızdandı.
82	Sonra diğerlerini suda boğduk.
83	Doğrusu İbrahim de onun (soyunun) bir kolundandır.
84	Hani o, Rabbine arınmış (selim) bir kalp ile gelmişti.
85	Hani babasına ve kavmine demişti ki: “Sizler neye tapıyorsunuz?”
86	“Birtakım uydurma yalanlar için mi Allah’tan başka ilahlar istiyorsunuz?”
87	“Alemlerin Rabbi hakkındaki zannınız nedir?”
88	Sonra yıldızlara bir göz attı.
89	“Ben, doğrusu hastayım” dedi.
90	Böylelikle arkalarını çevirip ondan kaçmaya başladılar.
91	Bunun üzerine onların ilahlarına sokulup: “Yemek yemiyor musunuz?” dedi.
92	“Size ne oluyor ki konuşmuyorsunuz?”
93	Derken onların üstüne yürüyüp sağ eliyle bir darbe indirdi.
94	Çok geçmeden (halkı) birbirine girmiş durumda kendisine yönelip geldiler.
95	Dedi ki: “Yontmakta olduğunuz şeylere mi tapıyorsunuz?”
96	“Oysa sizi de, yapmakta olduklarınızı da Allah yaratmıştır.”
97	Dediler ki: “Onun için (yüksekçe) bir bina inşa edin de onu çılgınca yanan ateşin içine atın.”
98	Böylelikle ona bir tuzak hazırlamak istediler. Oysa biz, onları alçaltılmışlar kıldık.
99	(İbrahim) Dedi ki: “Şüphesiz ben, Rabbime gidiciyim; O, beni hidayete erdirecektir.”
100	“Rabbim, bana salihlerden (olan bir çocuk) armağan et.”
101	Biz de onu halim bir çocukla müjdeledik.
102	Böylece (çocuk) onun yanında koşabilecek çağa erişince (İbrahim ona): “Oğlum” dedi. “Gerçekten ben seni rüyamda boğazlıyorken gördüm. Bir bak, sen ne düşünüyorsun.” (Oğlu İsmail) Dedi ki: “Babacığım, emrolunduğun şeyi yap. İnşaallah, beni sabredenlerden bulacaksın.”
103	Sonunda ikisi de (Allah’ın emrine ve takdirine) teslim olup (babası, İsmail’i kurban etmek için) onu alnı üzerine yatırdı.
104	Biz ona: “Ey İbrahim” diye seslendik.
105	“Gerçekten sen, rüyayı doğruladın. Şüphesiz biz, ihsanda bulunanları böyle ödüllendiririz.”
106	Doğrusu bu, apaçık bir imtihandı.
107	Ve ona büyük bir kurbanı fidye olarak verdik.
108	Sonra gelenler arasında ona (hayırlı ve şerefli bir isim) bıraktık.
109	İbrahim’e selam olsun.
110	Biz, ihsanda bulunanları böyle ödüllendiririz.
111	Şüphesiz o, bizim mü’min olan kullarımızdandır.
112	Biz ona, salihlerden bir peygamber olarak İshak’ı da müjdeledik.
113	Ona ve İshak’a bereketler verdik. İkisinin soyundan, ihsanda bulunan (muhsin olan) da var, açıkça kendi nefsine zulmeden de.
114	Andolsun, biz Musa’ya ve Harun’a lütufta bulunduk.
115	Onları ve kavimlerini o büyük üzüntüden kurtardık.
116	Onlara yardım ettik, böylece üstün gelenler oldular.
117	Ve ikisine anlatımı açık kitabı verdik.
118	Onları dosdoğru yola yöneltip ilettik.
119	Sonra gelenler arasında da ikisine (hayırlı ve şerefli bir isim) bıraktık.
120	Musa’ya ve Harun’a selam olsun.
121	Şüphesiz biz, ihsanda bulunanları böyle ödüllendiririz.
122	Şüphesiz ikisi, bizim mü’min olan kullarımızdandılar.
123	Gerçekten İlyas da, gönderilmiş (peygamber)lerdendi.
124	Hani kendi kavmine demişti ki: “Siz korkup sakınmaz mısınız?”
125	“Siz Ba’le tapıp da yaratıcıların en güzeli (olan Allah’ı) mı bırakıyorsunuz?”
126	“Allah ki, sizin de Rabbiniz, önceki atalarınızın da Rabbidir.”
127	Fakat onu yalanladılar; bundan dolayı gerçekten onlar, (azab için getirilip) hazır bulundurulacak olanlardır.
128	Ancak, muhlis olan kullar başka.
129	Sonra gelenler arasında ona (hayırlı ve şerefli bir isim) bıraktık.
130	İlyas’a selam olsun.
131	Şüphesiz biz, ihsanda bulunanları böyle ödüllendiririz.
132	Şüphesiz o, bizim mü’min olan kullarımızdandı.
133	Gerçekten Lût da gönderilmiş (elçi)lerdendi.
134	Hani biz onu ve ailesini topluca kurtarmıştık.
135	Geride bırakılanlar arasında bir yaşlı kadın dışında.
136	Sonra geride kalanları yerle bir ettik.
137	Siz onların üstünden muhakkak geçip gidiyorsunuz; sabah vakti.
138	Ve geceleyin. Yine de akıllanmayacak mısınız?
139	Şüphesiz Yunus da gönderilmiş (elçi)lerdendi.
140	Hani o, dolu bir gemiye kaçmıştı.
141	Böylece kur’aya katılmıştı da, kaybedenlerden olmuştu.
142	Derken onu balık yutmuştu, oysa o kınanmıştı.
143	Eğer (Allah’ı çokça) tesbih edenlerden olmasaydı,
144	Onun karnında (insanların) dirilip kaldırılacakları güne kadar kalakalmıştı.
145	Sonunda o hasta bir durumdayken çıplak bir yere (sahile) attık.
146	Ve üzerine, sık geniş yaprakla (kabağa benzer) türden bir ağaç bitirdik.
147	Onu yüz bin veya (sayısı) daha da artan (bir topluluk)a (peygamber olarak) gönderdik.
148	Sonunda ona iman ettiler, biz de onları bir süreye kadar yararlandırdık.
149	Şimdi sen onlara sor: -Kızlar senin Rabbinin, erkek çocuklar onların mı?
150	Yoksa onlar, şahidlik etmekteyken biz melekleri dişiler olarak mı yarattık?
151	Dikkat edin; gerçekten onlar, düzdükleri yalanlardan dolayı derler ki:
152	“Allah doğurdu.” Onlar, hiç şüphesiz, muhakkak yalan söyleyenlerdir.
153	(Allah,) Kızları, erkek çocuklara tercih mi etmiş?
154	Size ne oluyor, nasıl hüküm veriyorsunuz?
155	Hiç mi öğüt alıp düşünmüyorsunuz?
156	Yoksa sizin apaçık olan bir deliliniz mi var?
157	Eğer doğru söylüyorsanız, öyleyse getirin kitabınızı.
158	Onlar, kendisiyle (Allah ile) cinler arasında bir soy bağı kurdular. Oysa andolsun, cinler de onların gerçekten (azab için getirilip) hazır bulundurulacaklarını bilmişlerdir.
159	Onların nitelendirdiklerinden Allah yücedir.
160	Ancak muhlis olan kullar başka.
161	Artık siz de, tapmakta olduklarınız da.
162	O’na karşı kimseyi fitneye sürükleyecek değilsiniz.
163	Ancak kendisi çılgınca yanan ateşe girecek olan başka (onu sürüklersiniz).
164	(Melekler der ki:) “Bizden her birimiz için belli bir makam vardır.”
165	“Biziz, o saflar halinde dizilmiş olanlar, gerçekten biziz.”
166	“Biziz, o tesbih edenler de, gerçekten biziz.”
167	Onlar (putatapıcılar), her ne kadar şöyle diyor idiyseler de:
168	“Eğer yanımızda öncekilerden bir zikir (kitap) bulunmuş olsaydı.”
169	“Gerçekten bizler de, Allah’ın muhlis olan kullarından olurduk.”
170	Fakat (kitap gelince) onu tanımayıp küfrettiler; yakında bileceklerdir.
171	Andolsun, (peygamber olarak) gönderilen kullarımıza (şu) sözümüz geçmiştir:
172	Gerçekten onlar, muhakkak nusret (yardım ve zafer) bulacaklardır.
173	Ve hiç şüphesiz; bizim ordularımız, üstün gelecek olanlar onlardır.
174	Öyleyse sen, bir süreye kadar onlardan yüz çevir.
175	Ve onları seyret; (azabı) yakında göreceklerdir.
176	Şimdi onlar, bizim azabımızı mı acele istiyorlar?
177	Fakat (azab) onların sahasına indiği zaman uyarılıp korkutulanların sabahı ne kötü olur.
178	Sen bir süreye kadar onlardan yüz çevir.
179	Ve seyret; (azabı) yakında göreceklerdir.
180	Üstünlük ve güç (izzet) sahibi olan senin Rabbin, onların nitelendirdiklerinden yücedir.
181	Gönderilmiş (peygamber)lere selam olsun.
182	Ve âlemlerin Rabbi olan Allah’a hamd olsun.

Sâffât Sûresi – Ali Bulaç Meali

Share this: