SİNEMA’NIN YORUMU

Ebeveynlerin çocuklarına karşı korumacı ve kontrollü olması, onların her istediklerine hayır demelerini gerektirmez elbette. Bu konuda ‘bir orta yol bulunabilir’ diyor film. Çünkü iki taraf da her istenene ‘evet’ demenin de çözüm olmayacağını gayet net bir şekilde anlıyor finalde. Allison aslında gençken ne kadar renkli, eğlenceli bir insan olduğunu tekrar hatırlıyor. Ebeveynlik gereğinden fazla endişeyi de yanında getirebiliyor bazen. Sorumluluk duyguları özellikle annelikle birlikte tavana vuruyor. Oysa bazen gerçekten de insanın kendisini biraz rahatlatması böylelikle çocuklarla eğlenceli vakit geçirmenin de tadına varması gerekiyor. Çocukla çocuk olmanın güzelliğini de hatırlatıyor film.

Diğer yandan, Katie annesi yanında olmadan bir rock konserine gitmek istiyor. Annesinin tek gitmesi için erken olduğunu sıkça hatırlatmasına rağmen buna itiraz ediyor; diğer iki çocuk da evde bir köpük partisi olayına karışıyorlar ki sonunda buna hayli pişman da oluyorlar. Bu arada ailenin babası Carlos da bu yaşananlar sayesinde çocuklarla ilgili bütün zor kararları hep karısına bıraktığını ve onu ‘kötü polis’ olmaya adeta zorladığını farkediyor. Yani sonunda herkes alması gereken dersleri alıyor.

Sabah kahvaltısı niyetine dondurma yemeler, araba yıkama servisinde bütün camları açmak gibi bazı zarar verici durumlar da yaşanıyor. Hatta Allison bir yerde kendisini kaptırıp karakolluk bile oluyor. Çocukların korkacağı bir durum yok ama Katie’nin yalnız başına konsere gitme isteği, kız arkadaşının ergen oğlanların olduğu locaya giderken Katie’yi çağırmasını küçük çocuklara biraz açıklamak gerekebilir. Karı kocanın birkaç öpüşme sahnesi de bulunuyor.