The Letters - From the Risale-i Nur Collection

Any qualities this sort that you see in me are not mine, so do not suppose I possess them; they belong to the position.	Bende bu nev’den ne görseniz benim değil, onunla bana bakmayınız, o makamındır.
The Second Personality: Through Almighty God’s grace, a personality is given me at the time of worship when I am turned towards the divine court; it displays certain marks.	İkinci şahsiyet: Ubudiyet vaktinde dergâh-ı İlahiyeye müteveccih olduğum vakit, Cenab-ı Hakk’ın ihsanıyla bir şahsiyet veriliyor ki, o şahsiyet bazı âsârı gösteriyor.
These arise from knowing one’s faults, realizing one’s want and impotence, and seeking refuge in utter humility at the divine court, which are the basis and meaning of worship.	O âsâr, mana-yı ubudiyetin esası olan: “Kusurunu bilmek, fakr ve aczini anlamak, tezellül ile dergâh-ı İlahiyeye iltica etmek” noktalarından geliyor ki;
Through this personality, I know myself to be more wretched, powerless, wanting, and faulty than everyone.	o şahsiyetle, kendimi herkesten ziyade bedbaht, âciz, fakir ve kusurlu görüyorum.
If the whole world were to praise and applaud me, it could not make me believe that I am good or possess perfection of any sort.	Bütün dünya beni medh ü sena etse, beni inandıramaz ki ben iyiyim ve sahib-i kemalim.
The Third: I have my true personality, that is, the faulty personality of the Old Said, that is, certain veins of character inherited from the Old Said.	Üçüncüsü: Hakikî şahsiyetim, yani Eski Said’in bozması bir şahsiyetim var ki; o da Eski Said’den irsiyet kalma bazı damarlardır.
Sometimes it inclines to hypocrisy and desires rank and position.	Bazan riyaya, hubb-u câha bir arzu bulunuyor.
Also, because I do not come from a noble family, inferior qualities are to be observed, like my being frugal to the point of miserliness.	Hem asil bir hanedandan olmadığımdan, hısset derecesinde bir iktisad ile, düşkün ve pest ahlâklar görünüyor.
My brothers! I am not going to describe the many secret faults and ills of this personality, lest I chase you away altogether.	Ey kardeşler! Sizi bütün bütün kaçırmamak için, bu şahsiyetimin gizli çok fenalıklarını ve sû’-i hallerini söylemeyeceğim.
My brothers, since I am not someone capable and of high position, this personality of mine is very far from the character demanded by the duties of herald and of worship; it does not show their traits.	İşte kardeşlerim, ben müstaid ve makam sahibi olmadığım için, şu şahsiyetim, dellâllık ve ubudiyet vazifelerindeki ahlâktan ve âsârdan çok uzaktır.
Also, in accordance with the rule, “No ability is needed to receive God’s gifts,” Almighty God has compassionately demonstrated His power in me so that	Hem دَادِ حَقْ رَا قَابِلِيَّتْ شَرْط نِيسْت kaidesince, Cenab-ı Hak merhametkârane kudretini benim hakkımda böyle göstermiş ki;
He employs my personality, which is like that of the lowest common soldier, in serving the mysteries of the Qur’an, which resembles the highest position of field marshal.	en edna bir nefer gibi bu şahsiyetimi, en a’lâ bir makam-ı müşiriyet hükmünde olan hizmet-i esrar-ı Kur’aniyede istihdam ediyor.
Thanks be to God a hundred thousand times! The soul is baser than everything, and the duty higher!	Yüzbinler şükür olsun. Nefis cümleden süflî, vazife cümleden a’lâ.
All praise be to God, this is a bounty from my Lord!	اَلْحَمْدُ لِلَّهِ هَذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّى
Third Topic	Üçüncü Mebhas
In the Name of God, the Merciful, the Compassionate.	بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
O mankind! We created you from a single [pair] of a male and a female, and made you into nations and tribes, that you may know each other.(49:13)	يَا اَيُّهَا النَّاسُ اِنَّا خَلَقْنَاكُمْ مِنْ ذَكَرٍ وَاُنْثَى وَجَعَلْنَاكُمْ شُعُوبًا وَقَبَا ئِلَ لِتَعَارَفُوا
That is, I created you as peoples, nations, and tribes, so that you might know one another and the relations between you in social life, and assist one another;	Yani: لِتَعَارَفُوا مُنَاسَبَاتِ الْحَيَاةِ اْلاِجْتِمَاعِيَّةِ فَتَعَاوَنُوا عَلَيْهَا لاَ لِتَنَاكَرُوا فَتَخَاصَمُواYani: “Sizi taife taife, millet millet, kabile kabile yaratmışım; tâ birbirinizi tanımalısınız ve birbirinizdeki hayat-ı içtimaiyeye ait münasebetlerinizi bilesiniz, birbirinize muavenet edesiniz.
not so that you would regard each other as strangers, refuse to acknowledge one another, and nurture hostility and enmity.	Yoksa sizi kabile kabile yaptım ki; yekdiğerinize karşı inkâr ile yabani bakasınız, husumet ve adavet edesiniz değildir!”Şu mebhas “Yedi Mes’ele”dir.
First Matter:	Birinci Mes’ele:
Since the elevated truth stated by the above verse concerns the life of society,	Şu âyet-i kerimenin ifade ettiği hakikat-ı âliye, hayat-ı içtimaiyeye ait olduğu için,
I have been compelled to write it in the tongue, not of the New Said, who wants to withdraw from society, but of the Old Said, who was involved in the social life of Islam.	hayat-ı içtimaiyeden çekilmek isteyen Yeni Said lisanıyla değil, belki İslâmın hayat-ı içtimaiyesiyle münasebetdar olan Eski Said lisanıyla,
It is written intending to serve the Qur’an of Mighty Stature and to shield it against unjust attacks.	Kur’an-ı Azîmüşşan’a bir hizmet maksadıyla ve haksız hücumlara bir siper teşkil etmek fikriyle yazmağa mecbur oldum.
Second Matter:	İkinci Mes’ele:
In explanation of the principle of mutual acquaintance and assistance alluded to by the above verse, we say this:	Şu âyet-i kerimenin işaret ettiği “tearüf ve teavün düsturu”nun beyanı için deriz ki:
An army is divided into divisions, the divisions into regiments, the regiments into battalions, and companies, and squads,	Nasıl ki bir ordu fırkalara, fırkalar alaylara, alaylar taburlara, bölüklere, tâ takımlara kadar tefrik edilir.
so that all the soldiers may know their many different connections and related duties.	Tâ ki; her neferin muhtelif ve müteaddid münasebatı ve o münasebata göre vazifeleri tanınsın, bilinsin..
In this way, they all will perform properly a general duty in accordance with the principle of mutual assistance, and the collectivity they form will be safe from the attacks of the enemy.	tâ, o ordunun efradları, düstur-u teavün altında, hakikî bir vazife-i umumiye görsün ve hayat-ı içtimaiyeleri, a’danın hücumundan masun kalsın.
The army is not arranged thus to be divided and split up, with one company competing with another, one battalion being hostile to another, and one division acting in opposition to another.	Yoksa tefrik ve inkısam; bir bölük bir bölüğe karşı rekabet etsin, bir tabur bir tabura karşı muhasamet etsin, bir fırka bir fırkanın aksine hareket etsin değildir.
Similarly, Islamic society as a whole is a huge army that is divided into tribes and groups.	Aynen öyle de: Heyet-i içtimaiye-i İslâmiye büyük bir ordudur, kabail ve tavaife inkısam edilmiş.
Nevertheless, it has unity in numerous respects: its groups’ Creator is one and the same, their Provider is one and the same, their Prophet is one and the same, their qibla is one and the same, their Book is one and the same, their country is one and the same; a thousand things are one and the same.	Fakat binbir bir birler adedince cihet-i vahdetleri var. Hâlıkları bir, Rezzakları bir, Peygamberleri bir, kıbleleri bir, kitabları bir, vatanları bir, bir, bir, bir.. binler kadar bir, bir…
All these things being one and the same necessitates brotherhood, love, and unity.	İşte bu kadar bir, birler; uhuvveti, muhabbeti ve vahdeti iktiza ediyorlar.
That is to say, being divided into groups and tribes should lead to mutual acquaintance and assistance, not to antipathy and mutual hostility.	Demek kabail ve tavaife inkısam, şu âyetin ilân ettiği gibi, tearüf içindir, teavün içindir.. tenakür için değil, tahasum için değildir!..
Third Matter:	Üçüncü Mes’ele:
The idea of nationalism has greatly advanced this century.	Fikr-i milliyet, şu asırda çok ileri gitmiş.
The cunning European tyrants in particular awaken this among Muslims in negative fashion so they may divide them up and devour them.	Hususan dessas Avrupa zalimleri, bunu İslâmlar içinde menfî bir surette uyandırıyorlar; tâ ki, parçalayıp onları yutsunlar.
Furthermore, in the idea of nationalism is a thrill of the soul, a heedless pleasure, an inauspicious power.	Hem fikr-i milliyette bir zevk-i nefsanî var; gafletkârane bir lezzet var; şeametli bir kuvvet var.
For this reason people involved in social life at this time cannot be told to give it up.	Onun için şu zamanda hayat-ı içtimaiye ile meşgul olanlara, “Fikr-i milliyeti bırakınız!” denilmez.
However, nationalism is of two kinds: one is negative, inauspicious, and harmful; it is nourished by devouring others, persists through hostility to others, and is aware of what it is doing.	Fakat fikr-i milliyet iki kısımdır. Bir kısmı menfîdir, şeametlidir, zararlıdır; başkasını yutmakla beslenir, diğerlerine adavetle devam eder, müteyakkız davranır.
It is the cause of enmity and disturbance. This is the reason the Hadith states that	Şu ise, muhasamet ve keşmekeşe sebebdir. Onun içindir ki, hadîs-i şerifte ferman etmiş:
Islam has abrogated what preceded it and put an end to the tribalism of Ignorance.* And the Qur’an decrees:	َاْلاِسْلاَمِيَّةُ جَبَّتِ الْعَصَبِيَّةَ الْجَاهِلِيَّةَ Ve Kur’an da ferman etmiş:
*{See, Bukhari, Ahkam, 4; ‘Imara, 36, 37; Abu Da’ud, Sunna, 5; Tirmidhi, Jihad, 28; ‘Ilm, 16; Nasa’i, Bay’a, 26; Ibn Maja, Jihad, 39; Musnad, iv, 69, 70, 199, 204, 205; v, 381; vi, 402, 403.}
While the unbelievers got up in their hearts, heat and cant – the heat and cant of Ignorance – God sent down His tranquillity to His Messenger and to the believers, and made them stick close to the command of self-restraint; and well were they entitled to it and worthy of it. And God has full! knowledge of all things. (48:26)	اِذْ جَعَلَ الَّذِينَ كَفَرُوا فِى قُلُوبِهِمُ الْحَمِيَّةَ حَمِيَّةَ الْجَاهِلِيَّةِ فَاَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَى رَسُولِهِ وَعَلَى الْمُوءْمِنِينَ وَاَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ التَّقْوَى وَكَانُوا اَحَقَّ بِهَا وَاَهْلَهَا وَكَانَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمًا
The above Hadith and verse reject in definite terms negative nationalism and racialism.	İşte şu hadîs-i şerif ve şu âyet-i kerime; kat’î bir surette menfî bir milliyeti ve fikr-i unsuriyeti kabul etmiyorlar.
For positive, sacred Islamic nationhood leaves no need for them.	Çünki müsbet ve mukaddes İslâmiyet milliyeti, ona ihtiyaç bırakmıyor.
What race has three hundred and fifty million members?	Evet acaba hangi unsur var ki, üçyüz elli milyon vardır?
Which racialism can gain for those who subscribe to it so many brothers – and eternal brothers at that – in place of Islam?	Ve o İslâmiyet yerine o unsuriyet fikri, fikir sahibine o kadar kardeşleri, hem ebedî kardeşleri kazandırsın?
Negative nationalism has caused untold harm in history.	Evet menfî milliyetin, tarihçe pek çok zararları görülmüş.
In Short: The Umayyads combined some nationalistic ideas with their politics, and vexed the World of Islam. They also brought down many calamities on themselves.	Ezcümle: Emevîler bir parça fikr-i milliyeti siyasetlerine karıştırdıkları için, hem âlem-i İslâmı küstürdüler, hem kendileri de çok felâketler çektiler.
Also, the European nations have promoted the idea of racialism enormously this century; the ghastly events of the Great War demonstrated just how harmful negative nationalism is, in addition to the perpetual, ill-omened enmity of the French and Germans.	Hem Avrupa milletleri, şu asırda unsuriyet fikrini çok ileri sürdükleri için, Fransız ve Alman’ın çok şeametli ebedî adavetlerinden başka; Harb-i Umumî’deki hâdisat-ı müdhişe dahi, menfî milliyetin nev’-i beşere ne kadar zararlı olduğunu gösterdi.
And with us, in the Second Constitutional Period, – like the myriad tongues at the destruction of the Tower of Babel, known as the “ramification of peoples,” and their resulting dispersal –	Hem bizde ibtida-i Hürriyet’te, -Babil kal’asının harabiyeti zamanında “tebelbül-ü akvam” tabir edilen “teşa’ub-u akvam” ve o teşa’ub sebebiyle dağılmaları gibi-
various refugee societies called “clubs” were formed, chiefly by the Armenians and Greeks, because of their negative, nationalistic ideas, and these were the cause of division.	menfî milliyet fikriyle, başta Rum ve Ermeni olarak pek çok “kulüpler” namında sebeb-i tefrika-i kulûb, muhtelif milletçiler cem’iyetleri teşekkül etti.
From that time to now, the condition of those devoured by the Europeans due to those clubs, and of those made wretched by them, has again demonstrated the harm of negative nationalism.	Ve onlardan şimdiye kadar, ecnebilerin boğazına gidenlerin ve perişan olanların halleri, menfî milliyetin zararını gösterdi.
As for the present, when the peoples and tribes of Islam are most in need of one another, and each is more oppressed and more poverty-stricken than the others, and they are crushed beneath European domination,	Şimdi ise, en ziyade birbirine muhtaç ve birbirinden mazlum ve birbirinden fakir ve ecnebi tahakkümü altında ezilen anasır ve kabail-i İslâmiye içinde,
to regard one another as strangers due to the idea of nationalism and look on each other as enemies, is such a calamity it is indescribable.	fikr-i milliyetle birbirine yabani bakmak ve birbirini düşman telakki etmek, öyle bir felâkettir ki, tarif edilmez.
It is quite simply a lunacy like turning one’s back on dreadful serpents so as to avoid being bitten by a mosquito and struggling with the mosquito – due to the idea of nationalism.	Âdeta bir sineğin ısırmaması için, müdhiş yılanlara arka çevirip, sineğin ısırmasına karşı mukabele etmek gibi bir divanelikle;
To attach no importance to the European nations, which are like huge dragons, at a time when with their insatiable greed their grasping hands are outstretched,	büyük ejderhalar hükmünde olan Avrupa’nın doymak bilmez hırslarını, pençelerini açtıkları bir zamanda, onlara ehemmiyet vermeyip
indeed, to in effect help them and to nurture enmity against fellow-citizens in the eastern provinces or brother Muslims to the south, and to take up positions opposed to them, is extremely detrimental and dangerous.	belki manen onlara yardım edip, menfî unsuriyet fikriyle şark vilayetlerindeki vatandaşlara veya cenub tarafındaki dindaşlara adavet besleyip onlara karşı cephe almak, çok zararları ve mehaliki ile beraber;
In any event there are no enemies among the people to the south that they should form a front against them.	o cenub efradları içinde düşman olarak yoktur ki, onlara karşı cephe alınsın.
The Qur’an’s light comes from the south ; it is where the light of Islam came from. It is present among us and is found everywhere.	Cenubdan gelen Kur’an nuru var, İslâmiyet ziyası gelmiş; o içimizde vardır ve her yerde bulunur.
So to be hostile towards those fellow Muslims is indirectly harmful to Islam and the Qur’an.	İşte o dindaşlara adavet ise; dolayısıyla İslâmiyete, Kur’ana dokunur.
And hostility towards Islam and the Qur’an is hostility of a sort towards the lives in this world and in the next of all those fellow-citizens.	İslâmiyet ve Kur’ana karşı adavet ise, bütün bu vatandaşların hayat-ı dünyeviye ve hayat-ı uhreviyesine bir nevi adavettir.
To destroy the foundations of their two lives while claiming to serve their social life in the name of patriotism, is not patriotism but stupidity!	Hamiyet namına hayat-ı içtimaiyeye hizmet edeyim diye, iki hayatın temel taşlarını harab etmek; hamiyet değil, hamakattır!
Fourth Matter:	Dördüncü Mes’ele:
Positive nationalism arises from an inner need of social life and is the cause of mutual assistance and solidarity.	Müsbet milliyet, hayat-ı içtimaiyenin ihtiyac-ı dâhilîsinden ileri geliyor; teavüne, tesanüde sebebdir;
It gives rise to a beneficial strength, and is a way of reinforcing Islamic brotherhood.	menfaatli bir kuvvet temin eder; uhuvvet-i İslâmiyeyi daha ziyade teyid edecek bir vasıta olur.
The idea of positive nationalism should serve Islam and be its citadel and armour; it should not take its place.	Şu müsbet fikr-i milliyet İslâmiyet’e hâdim olmalı, kal’a olmalı, zırhı olmalı.. yerine geçmemeli.
For within the brotherhood of Islam is a hundredfold brotherhood that persists in the Intermediate Realm and World of Eternity.	Çünki İslâmiyet’in verdiği uhuvvet içinde bin uhuvvet var; âlem-i bekada ve âlem-i berzahta o uhuvvet bâki kalıyor.
So whatever its extent, national brotherhood may be an element of it. But to plant it in place of Islamic brotherhood	Onun için uhuvvet-i milliye ne kadar da kavî olsa, onun bir perdesi hükmüne geçebilir. Yoksa onu onun yerine ikame etmek;
is a foolish crime like replacing the treasure of diamonds within the citadel with the citadel’s stones, and throwing the diamonds away.	aynı kal’anın taşlarını, kal’anın içindeki elmas hazinesinin yerine koyup, o elmasları dışarı atmak nev’inden ahmakane bir cinayettir.
O sons of this land, who are the people of the Qur’an!	İşte ey ehl-i Kur’an olan şu vatanın evlâdları!
Challenging the whole world, you have proclaimed the Qur’an as its standard-bearers, not for six hundred years, but for a thousand years since the time of the ‘Abbasids.	Altıyüz sene değil, belki Abbasîler zamanından beri bin senedir Kur’an-ı Hakîm’in bayraktarı olarak, bütün cihana karşı meydan okuyup, Kur’anı ilân etmişsiniz.
You have made your nationhood a citadel to the Qur’an and Islam. You have silenced the whole world and repulsed awesome attacks.	Milliyetinizi, Kur’ana ve İslâmiyete kal’a yaptınız. Bütün dünyayı susturdunuz, müdhiş tehacümatı def’ettiniz,
You have confirmed the verse: Soon God will produce a people whom He will love as they will love Him, lowly with the believers, mighty against the rejecters, fighting in the way of God.(5:54)	tâ يَاْتِى اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ اَذِلَّةٍ عَلَى الْمُوءْمِنِينَ اَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ يُجَاهِدُونَ فِى سَبِيلِ اللَّهِ âyetine güzel bir mâsadak oldunuz.
Now you must refrain from succumbing to the stratagems of Europe and the dissemblers who imitate them,	Şimdi Avrupa’nın ve firenk-meşreb münafıkların desiselerine uyup,
thus corroborating the passage above; you must be frightened of doing such a thing!	şu âyetin evvelindeki hitaba mâsadak olmaktan çekinmelisiniz ve korkmalısınız!
A Noteworthy Situation: The Turks are the most numerous of the Islamic peoples, and wherever they are found, they are Muslims.	Cây-ı dikkat bir hal: Türk milleti anasır-ı İslâmiye içinde en kesretli olduğu halde, dünyanın her tarafında olan Türkler ise Müslümandır.
They have not divided into Muslims and non-Muslims like other peoples. Wherever there are Turks, they are Muslims.	Sair unsurlar gibi, müslim ve gayr-ı müslim olarak iki kısma inkısam etmemiştir. Nerede Türk taifesi varsa, Müslümandır.
Turks who have abandoned Islam or who are not Muslims are no longer Turkish, like the Hungarians. But even small races consist of both Muslims and non-Muslims.	Müslümanlıktan çıkan veya Müslüman olmayan Türkler, Türklükten dahi çıkmışlardır (Macarlar gibi). Halbuki küçük unsurlarda dahi, hem müslim ve hem de gayr-ı müslim var.
O my Turkish brother! You watch out in particular!	Ey Türk kardeş! Bilhassa sen dikkat et!
Your nationhood has fused with Islam and may not be separated from it. If you do separate them, you will be finished!	Senin milliyetin İslâmiyetle imtizaç etmiş. Ondan kabil-i tefrik değil. Tefrik etsen, mahvsın!
All your glorious deeds of the past are recorded in the book of Islam’s deeds, and cannot be effaced from the face of the earth by any power.	Bütün senin mazideki mefahirin, İslâmiyet defterine geçmiş. Bu mefahir, zemin yüzünde hiçbir kuvvetle silinmediği halde,
So don’t you efface them from your heart at the evil suggestions and devices of Satan!	sen şeytanların vesveseleriyle, desiseleriyle o mefahiri kalbinden silme!
Fifth Matter:	Beşinci Mes’ele:
The peoples awakening in Asia are embracing the idea of nationalism and imitating Europe precisely in every respect, and on the way are sacrificing many of the things they hold sacred.	Asya’da uyanan akvam, fikr-i milliyete sarılıp, aynen Avrupa’yı her cihetle taklid ederek, hattâ çok mukaddesatları o yolda feda ederek hareket ediyorlar.
However, every nation requires a dress suitable to its particular stature. Even if the material is the same [for all nations], the styles have to be different.	Halbuki her milletin kamet-i kıymeti başka bir elbise ister. Bir cins kumaş bile olsa; tarzı, ayrı ayrı olmak lâzım gelir.
A woman cannot be dressed in a gendarme’s uniform, nor can an elderly hoja be clothed in a tango-dancer’s outfit.	Bir kadına, bir jandarma elbisesi giydirilmez. Bir ihtiyar hocaya, tango bir kadın libası giydirilmediği gibi..
Moreover, blind imitation very often makes people into laughingstocks. This is so for the following reasons:	“Körü körüne taklid dahi, çok defa maskaralık olur.” Çünki:
Firstly: If Europe is a shop, a barracks, Asia is an arable field and a mosque.	Evvelâ: Avrupa bir dükkân, bir kışla ise; Asya bir mezraa, bir câmi hükmündedir.
A shopkeeper can go to the ball, but a peasant cannot. The situation of a barracks and that of a mosque cannot be the same.	Bir dükkâncı dansa gider, bir çiftçi gidemez. Kışla vaziyeti ile mescid vaziyeti bir olmaz.
Moreover, the appearance of most of the prophets in Asia, and the emergence of the majority of philosophers in Europe	Hem ekser enbiyanın Asya’da zuhuru, ağleb-i hükemanın Avrupa’da gelmesi,
is a sign, an indication, of pre-eternal divine determining that	kader-i ezelînin bir remzi, bir işaretidir ki;
what will arouse the Asian peoples and cause them to progress and to govern, are religion and the heart.	Asya akvamını intibaha getirecek, terakki ettirecek, idare ettirecek; din ve kalbdir.
As for philosophy, it should assist religion and the heart, not take its place.	Felsefe ve hikmet ise, din ve kalbe yardım etmeli, yerine geçmemeli.
Secondly: It is a grievous error to compare the religions of Islam and Christianity and to be indifferent towards religion like Europe.	Sâniyen: Din-i İslâm’ı Hristiyan dinine kıyas edip, Avrupa gibi dine lâkayd olmak, pek büyük bir hatadır.
Firstly, Europe has its religion. The fact that such European leaders as Wilson, Lloyd George, and Venizelos were as bigoted in their religion as priests, testifies that	Evvelâ: Avrupa, dinine sahibdir. Başta Wilson, Loid George, Venizelos gibi Avrupa büyükleri, papaz gibi dinlerine mutaassıb olmaları şahiddir ki; Avrupa dinine sahibdir,
Europe has its religion, and is even bigoted in one respect.	belki bir cihette mutaassıbdır.
Thirdly: To compare Islam with Christianity is a false comparison and wrong.	Sâlisen: İslâmiyet’i Hristiyan dinine kıyas etmek, kıyas-ı maalfarıktır, o kıyas yanlıştır.
For when it was bigoted in its religion, Europe was not civilized; it became civilized on giving up its bigotry.	Çünki Avrupa dinine mutaassıb olduğu zaman medenî değildi; taassubu terketti, medenîleşti.
Furthermore, religion caused three hundred years of war between them.	Hem din, onların içinde üçyüz sene muharebe-i dâhiliyeyi intac etmiş.
And since it was the means of despotic tyrants crushing the common people, the poor, and thinkers who were in their power, they all felt a temporary disgust at religion.	Müstebid zalimlerin elinde avamı, fukarayı ve ehl-i fikri ezmeye vasıta olduğundan; onların umumunda muvakkaten dine karşı bir küsmek hasıl olmuştu.
However, in Islam, history testifies that apart from one occasion, religion has not been the cause of internal war.	İslâmiyette ise, tarihler şahiddir ki, bir defadan başka dâhilî muharebeye sebebiyet vermemiş.
Also, whenever the people of Islam have adhered in earnest to their religion, they have advanced proportionately, achieving significant progress.	Hem ne vakit ehl-i İslâm, dine ciddî sahib olmuşlarsa, o zamana nisbeten yüksek terakki etmişler.
Witness to this is the greatest master of Europe, the Islamic state of Andalusia.	Buna şahid, Avrupa’nın en büyük üstadı, Endülüs Devlet-i İslâmiyesidir.
But whenever the Islamic community has been slack in religion, it has sunk into wretchedness, and declined.	Hem ne vakit, cemaat-ı İslâmiye dine karşı lâkayd vaziyeti almışlar, perişan vaziyete düşerek tedenni etmişler.
Furthermore, Islam has protected the poor and the common people with compassionate measures such as enjoining the payment of zakat and prohibiting usury and interest.	Hem İslâmiyet, vücub-u zekat ve hurmet-i riba gibi binler şefkatperverane mesail ile fukarayı ve avamı himaye ettiği;
And in accordance with phrases like, “So will they not think,”(36:68) * “So will they not reason,”(6:50) * “So will they not ponder on it,”(4:82) it has called on the intelligence and encouraged reason and knowledge and protected scholars.	اَفَلاَ يَعْقِلُونَ * اَفَلاَ يَتَفَكَّرُونَ * اَفَلاَ يَتَدَبَّرُونَ gibi kelimatıyla aklı ve ilmi istişhad ve ikaz ettiği ve ehl-i ilmi himaye ettiği cihetle
Islam has therefore always been the stronghold and place of recourse of the poor and the people of learning. They have no reason to be vexed at Islam.	daima İslâmiyet, fukaraların ve ehl-i ilmin kal’ası ve melce’i olmuştur. Onun için, İslâmiyet’e karşı küsmeye hiçbir sebeb yoktur.
The underlying reason Islam differs in various respects from Christianity and other religions is this:	İslâmiyet’in Hristiyanlık ve sair dinlere cihet-i farkının sırr-ı hikmeti şudur ki:
The basis of Islam is the pure affirmation of divine unity;	İslâmiyet’in esası, mahz-ı tevhiddir;
it attributes no actual effect to causes and intermediaries, and affords them no value in respect of creation and position.	vesait ve esbaba tesir-i hakikî vermiyor, icad ve makam cihetiyle kıymet vermiyor.
Christianity, however, since it has accepted the idea of Jesus being the Son of God, it gives some value to causes and intermediaries; it cannot break egotism.	Hristiyanlık ise “velediyet” fikrini kabul ettiği için, vesait ve esbaba bir kıymet verir, enaniyeti kırmaz.
It quite simply ascribes a manifestation of divine dominicality to its saints and great ones,	Âdeta rububiyet-i İlahiyenin bir cilvesini azizlerine, büyüklerine verir.
thus confirming the verse: They take their priests and their anchorites to be their lords in derogation of God.(9:31)	اِتَّخَذُوا اَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ اَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ âyetine mâsadak olmuşlar.
It is because of this that, together with maintaining their pride and egotism, those Christians who occupy the highest worldly ranks are religious and bigoted, like the former American president, Wilson.	Onun içindir ki, Hristiyanların dünyaca en yüksek mertebede olanları, gurur ve enaniyetlerini muhafaza etmekle beraber sâbık Amerika Reisi Wilson gibi, mutaassıb bir dindar olur.
In Islam, the religion of pure divine unity, those holding the highest worldly positions	Mahz-ı tevhid dini olan İslâmiyet içinde, dünyaca yüksek mertebede olanlar,
either give up their egotism and pride, or they give up their religion to an extent.	ya enaniyeti ve gururu bırakacak veya dindarlığı bir derece bırakacak.
For this reason, some are neglectful or even irreligious.	Onun için bir kısmı lâkayd kalıyorlar, belki dinsiz oluyorlar.
Sixth Matter:	Altıncı Mes’ele:
To those people who go to excess in the idea of negative nationalism and racialism we say this:	Menfî milliyette ve unsuriyet fikrinde ifrat edenlere deriz ki:
Firstly: The face of the world and especially this country of ours has since ancient times seen numerous migrations and changes of population.	Evvelâ: Şu dünya yüzü, hususan şu memleketimiz, eski zamandan beri çok muhaceretlere ve tebeddülâta maruz olmakla beraber;
In addition, when the centre of Islamic rule was established here other peoples were drawn to it and they settled here.	Merkez-i Hükûmet-i İslâmiye bu vatanda teşkil olduktan sonra, akvam-ı saireden pervane gibi çokları içine atılıp, tavattun etmişler.
Consequently, only when the Preserved Tablet is revealed will the races truly be distinguished from each other.	İşte bu halde Levh-i Mahfuz açılsa ancak hakikî unsurlar birbirinden tefrik edilebilir.
To construct movements and patriotism on the idea of true race is both meaningless and extremely harmful.	Öyle ise, hakikî unsuriyet fikrine, hareketi ve hamiyeti bina etmek, manasız ve hem pek zararlıdır.
It is for this reason that one of the nationalist leaders and racialists, who was very neglectful in religion, was compelled to say that	Onun içindir ki: Menfî milliyetçilerin ve unsuriyetperverlerin reislerinden ve dine karşı pek lâkayd birisi, mecbur olmuş, demiş:
a nation is a nation when its people share the same language and religion.	“Dil, din bir ise; millet birdir.”
Since that is so, relations based on language, religion, and country should be taken into account, not true race.	Madem öyledir. Hakikî unsuriyete değil; belki dil, din, vatan münasebatına bakılacak.
If the three are the same, the nation will certainly be strong. But if one is lacking, there will still be nationhood.	Eğer üçü bir ise, zâten kuvvetli bir millet; eğer biri noksan olursa, tekrar milliyet dairesine dâhildir.
Secondly: I shall describe by way of example, two of the hundreds of advantages the sacred nationhood of Islam has gained for the social life of the sons of this land:	Sâniyen: İslâmiyet’in mukaddes milliyeti, bu vatan evlâdının hayat-ı içtimaiyesine kazandırdığı yüzer faideden iki faideyi misal olarak beyan edeceğiz:
The First: What enabled this Islamic state, while numbering only twenty or thirty million, to preserve its life and existence in the face of all the large states of Europe	Birincisi: Şu devlet-i İslâmiye yirmi-otuz milyon iken, bütün Avrupa’nın büyük devletlerine karşı hayatını ve mevcudiyetini muhafaza ettiren,
was the following idea held by its army, which was born of the light of the Qur’an:	şu devletin ordusundaki nur-u Kur’andan gelen şu fikirdir:
“If I die, I shall be a martyr; and if I kill, I shall be a ghazi.”	“Ben ölsem şehidim, öldürsem gaziyim.”
They met death eagerly and with longing, laughing in its face. They always made Europe tremble.	Kemal-i şevk ile ve aşk ile ölümün yüzüne gülerek istikbal etmiş. Daima Avrupa’yı titretmiş.
What in the world is there that will give rise to such elevated self-sacrifice in the spirit of a simple hearted soldier?	Acaba dünyada basit fikirli, safi kalbli olan neferatın ruhunda şöyle ulvî fedakârlığa sebebiyet verecek, hangi şey gösterilebilir?
What patriotism can be instilled in its place? What can make him willingly sacrifice his life and all his world?	Hangi hamiyet onun yerine ikame edilebilir? Ve hayatını ve bütün dünyasını severek ona feda ettirebilir?
The Second: Whenever the dragons (large states) of Europe have dealt a blow at this Islamic state, they have caused three hundred and fifty million Muslims to weep and cry out.	İkincisi: Avrupa’nın ejderhaları (büyük devletleri) her ne vakit şu devlet-i İslâmiyeye bir tokat vurmuşlarsa; üçyüz elli milyon İslâmı ağlatmış ve inletmiş.
So in order not to make them do that, those colonialists drew back their hands; they lowered them, even while raising them to strike.	Ve o müstemlekât sahibleri, onları inletmemek ve sızlatmamak için elini çekmiş, elini kaldırırken indirmiş.
What power can be established in place of this constant moral support, which can be in no way belittled? Let them show it!	Şu hiçbir cihette istisgar edilmeyecek manevî ve daimî bir kuvvetüzzahr yerine hangi kuvvet ikame edilebilir? Gösterilsin!
No, that huge moral strength must not be offended by negative nationalism and independent patriotism.	Evet o azîm manevî kuvvetüzzahrı, menfî milliyet ile ve istiğnakârane hamiyet ile gücendirmemeli!
Seventh Matter:	Yedinci Mes’ele:
We say to those who exhibit excessive patriotism and negative nationalism:	Menfî milliyette fazla hamiyetperverlik gösterenlere deriz ki:
if you truly love this nation and feel pity for it, be patriotic in such a way that your pity is directed towards the majority of its people.	Eğer şu milleti ciddî severseniz, onlara şefkat ederseniz öyle bir hamiyet taşıyınız ki, onların ekserisine şefkat sayılsın.
For to serve the temporary heedless social life of the minority, who are in no need of pity, in a way that is the reverse of pity for the majority, is not patriotism.	Yoksa ekserisine merhametsizcesine bir tarzda, şefkate muhtaç olmayan bir kısm-ı kalilin muvakkat gafletkârane hayat-ı içtimaiyelerine hizmet ise, hamiyet değildir.
Patriotic works performed out of negative racialism may be temporarily beneficial for two people out of eight.	Çünki menfî unsuriyet fikriyle yapılacak hamiyetkârlığın, milletin sekizden ikisine muvakkat faidesi dokunabilir.
They receive the kindness arising from that patriotism, although they do not deserve it.	Lâyık olmadıkları o hamiyetin şefkatine mazhar olurlar.
But the remaining six are either elderly, or sick, or afflicted with tribulations, or are children, or weak, or pious people turned earnestly toward the hereafter;	O sekizden altısı, ya ihtiyardır, ya hastadır, ya musibetzededir, ya çocuktur, ya çok zaîftir, ya pek ciddî olarak âhireti düşünür müttakidirler ki;
these people want a light, a solace, compassion, in the face of the Intermediate Realm and the hereafter, with the life of which they are concerned rather than worldly life;	bunlar hayat-ı dünyeviyeden ziyade müteveccih oldukları hayat-ı berzahiyeye ve uhreviyeye karşı bir nur, bir teselli, bir şefkat isterler
they are in need of helping hands that are blessed and patriotic. What patriotism could permit their light to be extinguished, their solace to be destroyed?	ve hamiyetkâr mübarek ellere muhtaçtırlar. Bunların ışıklarını söndürmeye ve tesellilerini kırmağa hangi hamiyet müsaade eder?
Alas! Where is that pity for the nation, that self-sacrifice?	Heyhat! Nerede millete şefkat, nerede millet yolunda fedakârlık?
We must never lose hope in divine mercy.	Rahmet-i İlahiyeden ümid kesilmez.
For Almighty God will not cause to perish through temporary set-backs the magnificent army and mighty community of the people of this land, which He employed for a thousand years in the service of the Qur’an, appointing them its standard-bearer.	Çünki Cenab-ı Hak bin seneden beri Kur’anın hizmetinde istihdam ettiği ve ona bayraktar tayin ettiği bu vatandaşların muhteşem ordusunu ve muazzam cemaatini, muvakkat ârızalarla inşâallah perişan etmez.
He will once again kindle that light and cause them to continue their duty, God willing!	Yine o nuru ışıklandırır ve vazifesini idame ettirir…
Fourth Topic	Dördüncü Mebhas
[Note: The ten Matters of this Fourth Topic are unconnected, in the same way that the four Topics of this Twenty Sixth Letter are unconnected.	[Tenbih: Yirmialtıncı Mektub’un dört mebhası, birbiri ile münasebetdar olmadığı gibi, bu Dördüncü Mebhas’ın on mesaili dahi birbiriyle münasebetdar değildir.
So no connection should be sought. They were written exactly as they occurred to me.	Onun için, münasebeti aramamalı. Nasıl gelmiş, öyle yazılmış.
This is part of a letter to an important student of mine, consisting of the answers to five or six of his questions.]	Mühim bir talebesine gönderdiği mektubun bir parçasıdır. O talebenin beş-altı suallerine verilen cevablardır.]
The First	Birincisi
Secondly: In your letter you mention that explanations and interpretations of “Lord and Sustainer of All the Worlds,”(1:2) state that there are eighteen thousand worlds,* and you ask the wisdom in this number. *{Tabari, Jami’ al-Bayan, i, 63}	Sâniyen: Mektubunda diyorsun: رَبِّ الْعَالَمِينَ tabir ve tefsirinde “Onsekiz bin âlem” demişler. O adedin hikmetini soruyorsun.
My brother, at the moment I do not know the wisdom in it, but I can say this much:	Kardeşim, ben şimdi o adedin hikmetini bilmiyorum; fakat bu kadar derim ki;
The phrases of the Wise Qur’an are not restricted to a single meaning; for since the Qur’an addresses all the levels of mankind,	Kur’an-ı Hakîm’in cümleleri, birer manaya münhasır değil, belki nev’-i beşerin umum tabakatına hitab olduğu için,
its phrases are like universals or wholes that comprise meanings for each level.	her tabakaya karşı birer manayı tazammun eden bir küllî hükmündedir.
The meanings that are expounded are like parts of the general law.	Beyan olunan manalar, o küllî kaidenin cüz’iyatları hükmündedirler.
Every Qur’anic commentator, every adept, mentions one part of the whole.	Herbir müfessir, herbir ârif, o küllîden bir cüz’ü zikrediyor.
Basing it on either his illumination, or his proofs, or his way, he prefers one meaning.	Ya keşfine, ya deliline veyahut meşrebine istinad edip, bir manayı tercih ediyor.
Thus, in this verse too, one group disclosed a meaning which corresponded to that number.	İşte bunda dahi bir taife, o adede muvafık bir mana keşfetmiş.
For example, the verses, He has let free the two bodies of flowing water, meeting together; between them is a barrier which they do not transgress,(55:19-20) which the people of sainthood hold to be significant and recite constantly in their invocations,	Meselâ: Ehl-i velayetin ehemmiyetle virdlerinde zikr ü tekrar ettikleri مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيَانِ بَيْنَهُمَا بَرْزَخٌ لاَ يَبْغِيَانِ cümlesinde;
are parts with meanings ranging from the sea of dominicality and sea of worship in the spheres of necessity and contingency respectively,	daire-i vücub ile daire-i imkândaki bahr-i rububiyet ve bahr-i ubudiyetten tut, tâ dünya ve âhiret bahrlerine,
to the seas of the World of the Unseen and the Manifest World,	tâ âlem-i gayb ve âlem-i şehadet bahrlerine,
and to the oceans of the north, south, east, and west,	tâ şark ve garb, şimal ve cenubdaki bahr-i muhitlerine,
and to the Adriatic and the Persian Gulf,	tâ Bahr-i Rum ve Fars bahrine,
the Mediterranean, the Red Sea, and the Suez Canal, and to the freshwater and salt lakes,	tâ Akdeniz ve Karadeniz ve Boğazına -ki mercan denilen balık ondan çıkıyor- tâ Akdeniz ve Bahr-i Ahmer’e ve Süveyş Kanalı’na, tâ tatlı ve tuzlu sular denizlerine,
the various fresh-water lakes under the soil layer and the salt lakes over it and contiguous with it,	tâ toprak tabakası altındaki tatlı ve müteferrik su denizleriyle, üstündeki tuzlu ve muttasıl denizlerine,
and to the small lakes called the great rivers, such as the Nile, the Tigris, and the Euphrates, and the salty seas into which they flow.	tâ Nil ve Dicle ve Fırat gibi, büyük ırmaklar denilen küçük tatlı denizler ile onların karıştığı tuzlu büyük denizlerine kadar, manasındaki cüz’iyatları var.
Any of these may be intended or meant, and may be their literal and metaphorical meanings.	Bunlar umumen murad ve maksud olabilir ve onun hakikî ve mecazî manalarıdır.
In the same way, “All praise be to God, the Sustainer of All the Worlds” encompasses numerous truths.	İşte onun gibi, اَلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ dahi, pek çok hakaiki câmi’dir.
The people of illumination and of reality interpret them differently according to the meanings they uncover.	Ehl-i keşf ve hakikat, keşiflerine göre ayrı ayrı beyan ederler.
Personally, I think that the heavens consist of thousands of worlds; some of the stars may each be worlds.	Ben de böyle fehmederim ki: Semavatta binler âlem var. Yıldızların bir kısmı herbiri birer âlem olabilir.
On the earth too, every sort of creature is a world. Each human being is a small world.	Yerde de herbir cins mahlukat, birer âlemdir. Hattâ herbir insan dahi, küçük bir âlemdir.
As for the term, “Sustainer of All the Worlds,” it means that every world is administered, sustained, and governed directly through Almighty God’s dominicality (rububiyet).	رَبِّ الْعَالَمِينَ tabiri ise, “Doğrudan doğruya her âlem, Cenab-ı Hakk’ın rububiyetiyle idare ve terbiye ve tedbir edilir.” demektir.
Thirdly: God’s Most Noble Messenger (Upon whom be blessings and peace) said: “When God wishes a people well, he causes them to see their own faults.” {al-‘Ajluni, Kashf al-Khafa’, i, 8}	Sâlisen: Resul-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm ferman etmiş: اِذَا اَرَادَ اللَّهُ بِقَوْمٍ خَيْرًا اَبْصَرَهُمْ بِعُيُوبِ اَنْفُسِهِمْ
And in the All-Wise Qur’an, Joseph (Upon whom be peace) said: “Nor do I absolve my own self [of blame]; the [human] soul is certainly prone to evil.”(12:53)	Kur’an-ı Hakîm’de Hazret-i Yusuf Aleyhisselâm demiş: وَمَا اُبَرِّىءُ نَفْسِى اِنَّ النَّفْسَ لَاَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ
Yes, the person who is fond of himself and relies on himself is unfortunate, while someone who sees his own faults is fortunate.	Evet nefsini beğenen ve nefsine itimad eden, bedbahttır. Nefsinin ayıbını gören, bahtiyardır.
So you are fortunate ! Nevertheless, it sometimes happens that the evil-commanding soul is transformed into the blaming soul or the tranquil soul,	Öyle ise, sen bahtiyarsın. Fakat bazan olur ki, nefs-i emmare, ya levvameye veya mutmainneye inkılab eder;
and that it hands over its weapons and equipment to the nerves. Then the nerves and veins of temperament perform its function till the end of life.	fakat silâhlarını ve cihazatını a’saba devreder. A’sab ve damarlar ise, o vazifeyi âhir ömre kadar görür.
Although the person’s evil-commanding soul died long beforehand, his nerves are still apparent. Many great saints and holy men have complained about their evil commanding souls although their souls were tranquil.	Nefs-i emmare çoktan öldüğü halde, onun âsârı yine görünür. Çok büyük asfiya ve evliya var ki, nüfusları mutmainne iken, nefs-i emmareden şekva etmişler.
They have lamented over sicknesses of the heart although their hearts were completely sound and illumined.	Kalbleri gayet selim ve münevver iken, emraz-ı kalbden vaveylâ etmişler.
But what afflicted these persons was not their evil-commanding souls, but the soul’s functions that had been handed over to their nerves. Their ailments were not of the heart, but of the imagination.	İşte bu zâtlardaki, nefs-i emmare değil, belki a’saba devredilen nefs-i emmarenin vazifesidir. Maraz ise kalbî değil, belki maraz-ı hayalîdir.
My brother! God willing, what is attacking you is not your soul and a sickness of the heart,	İnşâallah aziz kardeşim, size hücum eden nefsiniz ve emraz-ı kalbiniz değil,
but the state which, as we said, by reason of human nature and to perpetuate striving, has been transferred to the nerves and results in constant progress.	belki mücahedenin devamı için beşeriyet itibariyle a’saba intikal eden ve terakkiyat-ı daimîye sebebiyet veren, dediğimiz gibi bir halettir.

« previous page 📖 next page »

Share this: