Bast’ta Teyakkuz (Kırık testi-1)

Bazen, kabzın bölümlerine düştüğünüzde, ne kadar gözünüz hakikate açılsa, ne kadar ulvî alemleri müşahede etseniz de bunlardan kaynaklanan kalıntılar kalır. Önünüzü, arkanızı hep karanlığı görebilirsiniz. Bütün güzel ve inşirah veren kareler silinir zihninizi giderir. Vefa ile bunu bast’a (iç rahatlığı) ve huzura çevirmek için eşikten ayrılmamak gerekir.

Gözünü kapıdan ayırmadan beklemek lazım. İnsan sürekli böyle bir imtihan içindedir. Zaten bu yolda olmayan, ama türlü meseleleri birbirinden tefrik dayanacak kadar duyarlı olmayan, hayat herc ü merhamet içinde ömrü yaşayan insanların Allah’la (cc) bu türlü bir alışverişi anlaması da mümkün değildir.

Ayrıca sürekli olarak tehlikeli olabilir. Bazen içte inşirah (gönül ferahlığı) hasıl olur, insanın oynaması gelir. Sebebi belli olmadan insan maiyyetiyle dolarıyla da yerinde duramaz hale gelir. Arkadaşlarda bu türlü haller sonunda ben tevbe ve istiğfar tavsiye ediyorum. Çünkü öyle bir gaflette insan yanlışlığa düşebilir, her şeyi kendinden bilebilir, inşirahların kaynağının kendisi olduğunu zannedebilir. Oysa kul, başarılarında dahi tevbe ediyor, başarılı olduğunda da günah işlemiş gibi Allah’a yönelmeli; yönelmeli ki, bu başarıları kendisinden bilmesin ve Cenâb-ı Hak onları hezimetlere çevirmesin.

Kabzdan kurtulma yollarından en önceki zikredilmesi hususu ayet ve hadislerde ifade satın alınan husustur: İşlenen günahın, kötülük ve seyyienin hemen arkasından bir sevabın, iyilik ve hayrın yapılmasıdır. İnşaallah, yapılan bu hayır o kötülüğü silinip gidecektir.