| First Station | Birinci Makam |
| [This consists of five signs] | [Beş remizdir.] |
| First Sign | Birinci Remiz |
| As is described at the end of the Twenty-Sixth Word, | Yirmialtıncı Söz’ün hâtimelerinde denildiği gibi; |
| when making a precious garment, ornamented with jewels and embroidery, a skilful craftsman employs a poor man in return for a commensurate wage. | nasıl ki bir mahir san’atkâr kıymetdar bir elbiseyi murassa’ ve münakkaş surette yapmak için, bir miskin adamı lâyık olduğu bir ücrete mukabil model yaparak |
| In order to display his skill and art, he dresses the man in the garment, then measures and cuts it, and lengthens and shortens it; making the man sit down and stand up, he gives it various forms. | kendi san’at ve meharetini göstermek için; o elbiseyi o miskin adam üstünde biçer, keser, kısaltır, uzatır; o adamı da oturtur, kaldırır, muhtelif vaziyetler verir. |
| Does the wretched man have the right to say to the craftsman: | Şu miskin adamın hiç bir hakkı var mıdır ki, o san’atkâra desin: |
| “Why are you meddling with this garment which makes me beautiful, altering and changing it? Why are you making me stand up and sit down, disturbing me and causing me trouble?” | “Beni güzelleştiren bu elbiseye neden ilişip tebdil ve tağyir ediyorsun ve beni kaldırıp oturtup, meşakkatle benim istirahatımı bozuyorsun?” |
| In exactly the same way, in order to display the perfections of His art through the embroideries of His names, the All-Glorious Maker | Aynen öyle de: Sâni’-i Zülcelal herbir nevi mevcudatın mahiyetini birer model ittihaz ederek ve nukuş-u esmasıyla kemalât-ı san’atını göstermek için; |
| takes the essential nature of beings as a model, then He clothes them all and especially living creatures in the garment of a body bejewelled with senses, and inscribes it with the pen of divine decree and determining, thus displaying the manifestation of His names. | herbir şeye hususan zîhayata, duygularla murassa’ bir vücud libasını giydirerek, üstünde kalem-i kaza ve kaderle nakışlar yapar; cilve-i esmasını gösterir. |
| In addition, He gives to each one of them a perfection, a pleasure, an effulgence, in a way suitable to it and as a wage. | Herbir mevcuda dahi, ona lâyık bir tarzda bir ücret olarak; bir kemal bir lezzet, bir feyz veriyor. |
| Does anything have the right, then, to say to the All-Glorious Maker, who exemplifies the meaning of, “the Lord of All Dominion has free disposal over His realms as He wishes”: | مَالِكُ الْمُلْكِ يَتَصَرَّفُ فِى مُلْكِهِ كَيْفَ يَشَاءُ sırrına mazhar olan o Sâni’-i Zülcelal’e karşı hiçbir şey’in hakkı var mıdır ki, desin: |
| “You are giving me trouble and disturbing me.”? God forbid! Beings have no rights before the Necessarily Existent One, nor can they claim them. | “Bana zahmet veriyorsun. Benim istirahatımı bozuyorsun.” Hâşâ! Evet mevcudatın hiçbir cihette Vâcib-ül Vücud’a karşı hakları yoktur ve hak dava edemezler; |
| What falls to them is, by offering thanks and praise, to carry out what is required by the degree of existence He has given them. | belki hakları, daima şükür ve hamd ile, verdiği vücud mertebelerinin hakkını eda etmektir. |
| For the degrees of existence that are given are occurrences, and each requires a cause. | Çünki verilen bütün vücud mertebeleri vukuattır, birer illet ister. |
| Degrees that are not given are possibilities, and possibilities are non-existent as well as being infinite. As for instances of non-existence, they do not require a cause. | Fakat verilmeyen mertebeler imkânattır. İmkânat ise ademdir, hem nihayetsizdir. Ademler ise, illet istemezler. Nihayetsize illet olamaz. |
| For example, minerals cannot say: “Why weren’t we plants?”; they cannot complain. What falls to them is to offer thanks to their Creator for having been given mineral existence. | Meselâ madenler diyemezler: “Niçin nebatî olmadık?” Şekva edemezler; belki vücud-u madenîye mazhar oldukları için hakları Fâtırına şükrandır. |
| And plants may not complain asking why they were not animals; what is due to them is to offer thanks, for they have received life as well as existence. | Nebatat niçin hayvan olmadım deyip şekva edemez, belki vücud ile beraber hayata mazhar olduğu için hakkı şükrandır. |
| As for animals, they cannot complain that they are not humans; what is incumbent on them, since they have been given the precious substance of spirit in addition to life and existence, is to offer thanks. And so on. | Hayvan ise niçin insan olmadım diye şikayet edemez, belki hayat ve vücud ile beraber kıymetdar bir ruh cevheri ona verildiği için, onun üstündeki hakkı, şükrandır. Ve hâkeza kıyas et. |
| O querulous man! You did not remain non-existent; you were clothed in the bounty of existence. You tasted life; you neither remained inanimate, nor were made an animal. | Ey insan-ı müştekî! Sen madum kalmadın, vücud nimetini giydin, hayatı tattın, camid kalmadın, hayvan olmadın, |
| You received the bounty of Islam; you did not remain in misguidance. You have experienced the bounties of good health and well-being! | İslâmiyet nimetini buldun, dalalette kalmadın, sıhhat ve selâmet nimetini gördün ve hâkeza… |
| O ungrateful one! Where did you win the right not to offer thanks in return for the degrees of existence Almighty God has given you as a pure bounty? | Ey nankör! Daha sen nerede hak kazanıyorsun ki, Cenab-ı Hakk’ın sana verdiği mahz-ı nimet olan vücud mertebelerine mukabil şükretmeyerek |
| How is it that because exalted bounties that are contingencies and non-existent and that you do not deserve have not been given you, you complain about Almighty God with meaningless greed, and are ungrateful for the bounties you have received? | imkânat ve ademiyat nev’inde ve senin eline geçmediği ve sen lâyık olmadığın yüksek nimetlerin sana verilmediğinden bâtıl bir hırsla Cenab-ı Hak’tan şekva ediyorsun ve küfran-ı nimet ediyorsun? |
| If a man rises to an elevated position, such as climbing to the top of a minaret, and finds a high station, and on every step receives a large bounty, | Acaba bir adam; minare başına çıkmak gibi âlî derecatlı bir mertebeye çıksın, büyük makam bulsun, her basamakta büyük bir nimet görsün; |
| then does not thank the one who gave him the bounties and complainingly asks why he did not rise even higher, how wrong he would be! | o nimetleri verene şükretmesin ve desin: “Niçin o minareden daha yükseğine çıkamadım” diye şekva ederek ağlayıp sızlasın. |
| What an ungrateful denial of the bounties, what a great foolishness it would be, as even a lunatic would understand! | Ne kadar haksızlık eder ve ne kadar küfran-ı nimete düşer, ne kadar büyük divanelik eder, divaneler dahi anlar. |
| O discontented greedy, thriftless wasteful, unjustly complaining, heedless man! Know certainly that contentment is profitable thanks, greed is loss-causing ingratitude, | Ey kanaatsız hırslı ve iktisadsız israflı ve haksız şekvalı gafil insan! Kat’iyyen bil ki: Kanaat, ticaretli bir şükrandır; hırs, hasaretli bir küfrandır. |
| and frugality, fine and beneficial respect for bounties. As for wastefulness, it is ugly and harmful contempt for bounties. | Ve iktisad, nimete güzel ve menfaatli bir ihtiramdır. İsraf ise, nimete çirkin ve zararlı bir istihfaftır. |
| If you have any intelligence, accustom yourself to being content and try to be satisfied with little! If you cannot endure it, say: “O Most Patient One!” and request patience. Be satisfied with your lot and do not complain! | Eğer aklın varsa, kanaata alış ve rızaya çalış. Tahammül etmezsen “Ya Sabûr” de ve sabır iste; hakkına razı ol, teşekki etme. |
| Understand who is complaining about whom, and be silent. If you have to complain, then complain about your soul to God Almighty, for that’s where the fault lies. | Kimden kime şekva ettiğini bil, sus. Her halde şekva etmek istersen; nefsini Cenab-ı Hakk’a şekva et, çünki kusur ondadır. |
| Second Sign | İkinci Remiz |
| As is stated at the end of the last matter of the Eighteenth Letter, | Onsekizinci Mektub’un âhirki mes’elesinin âhirinde denildiği gibi, |
| one instance of wisdom in the All-Glorious Creator’s constantly changing and renewing beings in an astonishing and awesome way through the activity of His dominicality is as follows: | Hâlık-ı Zülcelal hayret-nüma, dehşet-engiz bir surette bir faaliyet-i rububiyetiyle, mevcudatı mütemadiyen tebdil ve tecdid ettiğinin bir hikmeti budur: |
| Activity and motion in creatures arise from an appetite, a desire, a pleasure, a love. | Nasıl ki mahlukatta faaliyet ve hareket; bir iştiha, bir iştiyak, bir lezzetten, bir muhabbetten ileri geliyor. |
| It may be said that there is a sort of pleasure in all activity; or that activity is a sort of pleasure, even. | Hattâ denilebilir ki; herbir faaliyette bir lezzet nev’i vardır; belki herbir faaliyet, bir çeşit lezzettir. |
| Pleasure too is turned towards a perfection; indeed, it is a sort of perfection. | Ve lezzet dahi, bir kemale müteveccihtir; belki bir nevi kemaldir. |
| Since activity indicates perfection, pleasure, beauty; and since the Necessarily Existent One, who is absolute perfection and the Perfect One of Glory, unites in His essence, attributes, and names every sort of perfection; | Madem faaliyet bir kemal, bir lezzet, bir cemale işaret eder. Ve madem Kemal-i Mutlak ve Kâmil-i Zülcelal olan Vâcib-ül Vücud, zât ve sıfât ve ef’alinde, bütün enva’-ı kemalâta câmi’dir; |
| for sure, in a manner fitting for the necessary existence and holiness of the Necessarily Existent Essence, | elbette o Zât-ı Vâcib-ül Vücud’un vücub-u vücuduna ve kudsiyetine lâyık bir tarzda |
| in a form suitable to His absolute riches and essential self-sufficiency, | ve istiğna-i zâtîsine ve gına-i mutlakına muvafık bir surette |
| in a way appropriate to His absolute perfection and freedom from defect, | ve kemal-i mutlakına ve tenezzüh-ü zâtîsine münasib bir şekilde; |
| He has a boundless sacred compassion and infinite pure love. | hadsiz bir şefkat-i mukaddese ve nihayetsiz bir muhabbet-i münezzehesi vardır. |
| Of a certainty, there is an infinite holy eagerness arising from that sacred compassion and pure love; | Elbette o şefkat-i mukaddeseden ve o muhabbet-i münezzeheden gelen hadsiz bir şevk-i mukaddes vardır. |
| and from that holy eagerness arises an infinite sacred joy. | Ve o şevk-i mukaddesten gelen hadsiz bir sürur-u mukaddes vardır. |
| And arising from that sacred joy, is, if the term is permissible, an infinite holy pleasure. | Ve o sürur-u mukaddesten gelen, tabiri caiz ise, hadsiz bir lezzet-i mukaddese vardır. |
| And from this holy pleasure and from the gratitude and perfections of creatures which result from the emergence and unfolding of their potentialities within the activity of His power, arise, if one may say so, an infinite sacred gratification and holy pride pertaining to that Most Merciful and Compassionate Essence. | Ve elbette o lezzet-i mukaddese ile beraber; hadsiz onun merhameti cihetiyle faaliyet-i kudreti içinde, mahlukatının istidadları kuvveden fiile çıkmasından ve tekemmül etmesinden neş’et eden, o mahlukatın memnuniyetlerinden ve kemallerinden gelen Zât-ı Rahman ve Rahîm’e ait, tabiri caiz ise, hadsiz memnuniyet-i mukaddese ve hadsiz iftihar-ı mukaddes vardır ki; |
| It is these that necessitate a boundless activity. And that boundless activity in turn necessitates boundless change and transformation, alteration and destruction. | hadsiz bir surette, hadsiz bir faaliyeti iktiza ediyor. Ve o hadsiz faaliyet dahi, hadsiz bir tebdil ve tağyir ve tahvil ve tahribi dahi iktiza ediyor. |
| And the boundless change and transformation necessitate death and extinction, decline and separation. | Ve o hadsiz tağyir ve tebdil dahi; mevt ve ademi, zeval ve firakı iktiza ediyor. |
| At one time, the benefits shown by human science and philosophy* concerning the aims of beings appeared to me to be extremely insignificant. | Bir zaman, hikmet-i beşeriyenin masnuatın gayelerine dair gösterdiği faideler nazarımda çok ehemmiyetsiz göründü. |
| *{ Human science and philosophy refers to those philosophies which are derived from human reason, and which hold science to be the source and measure of truth rather than divine revelation. (Tr.)} | |
| I understood from this that such philosophy leads only to futility. Consequently, leading philosophers either fall into the swamp of nature, | Ve ondan bildim ki, o hikmet abesiyete gider. Onun için feylesofların ileri gidenleri, ya tabiat dalaletine düşer |
| or they become Sophists, or they deny divine knowledge and choice, or they call the Creator “self-necessitating.” | veya Sofestaî olur veya ihtiyar ve ilm-i Sâni’i inkâr eder veya Hâlık’a “mûcib-i bizzât” der. |
| At that point, divine mercy sent the name All-Wise to my aid, and it showed me the great aims of creatures. | İşte o zaman rahmet-i İlahiye, Hakîm ismini imdadıma gönderdi; bana da masnuatın büyük gayelerini gösterdi. |
| That is to say, every creature, every artefact, is a dominical missive for conscious beings to study. This aim satisfied me for a year. | Yani herbir masnu’ öyle bir mektub-u Rabbanîdir ki, umum zîşuur onu mütalaa eder. Şu gaye bir sene bana kâfi geldi. |
| Then the wonders in the art of beings were unfolded to me, and the former aim began to seem deficient. Another, much greater aim became apparent, | Sonra san’attaki hârikalar inkişaf etti, o gaye kâfi gelmemeye başladı. Daha çok büyük diğer bir gaye gösterildi. |
| which was that the main aims of creatures look to their Maker. I understood that it consists of creatures’ presenting to His gaze the perfections of His art, the embroideries of His names, the embellishments of His wisdom, and the gifts of His mercy; it is their being mirrors to His beauty and perfections. | Yani: Herbir masnu’un en mühim gayeleri Sâniine bakar; onun kemalât-ı san’atını ve nukuş-u esmasını ve murassaat-ı hikmetini ve hedaya-yı rahmetini, onun nazarına arzetmek ve cemal ve kemaline bir âyine olmaktır, bildim. |
| This aim satisfied me for a long time, then the miracles of divine power and attributes of dominicality (şuunat-ı rububiyet) in the extremely swift changes and transformations within the astonishing activity in the art and creation of things became apparent. | Şu gaye hayli zaman bana kâfi geldi. Sonra san’at ve icad-ı eşyadaki hayret-engiz faaliyet içinde, gayet derecede sür’atli tağyir ve tebdildeki mu’cizat-ı kudret ve şuunat-ı rububiyet göründü. |
| The former aim too began to appear insufficient. I understood that a necessitating cause, a motive, was necessary as great as that latter aim. | O vakit bu gaye dahi kâfi gelmemeye başladı. Belki şu gaye kadar büyük bir muktezi ve dâî dahi lâzımdır bildim. |
| It was then that the causes in this second Sign and the aims in the Indications to follow became apparent. It was made known to me with complete certainty that | İşte o vakit, şu İkinci Remiz’deki mukteziler ve gelecek işaretlerdeki gayeler gösterildi. Ve yakînen bana bildirildi ki: |
| the activity of divine power in the universe and the constant flood of beings are so meaningful that through them the All-Wise Maker causes all the realms of beings in the universe to speak. | “Kâinattaki kudretin faaliyeti ve seyr ü seyelan-ı eşya o kadar manidardır ki; o faaliyet ile Sâni’-i Hakîm, enva’-ı kâinatı konuşturuyor.” |
| It is as if the beings of the earth and the skies and their motion and actions are the words of their speech; their motion is their speech. | Güya göklerin ve zeminin müteharrik mevcudları ve hareketleri, onların o konuşmalarındaki kelimelerdir ve taharrük ise bir tekellümdür. |
| That is, the motion and decline arising from activity is speech glorifying God. The activity in the universe is the universe’s silent speech and that of the varieties of its beings; their being made to speak. | Demek faaliyetten gelen harekât ve zeval, bir tekellümat-ı tesbihiyedir. Ve kâinattaki faaliyet dahi kâinatın ve enva’ının sessizce bir konuşması ve konuşturmasıdır. |
| Third Sign | Üçüncü Remiz |
| Things do not go to non-existence, they rather pass from the realm of power to the realm of knowledge; they go from the Manifest World to the World of the Unseen; they turn from the world of change and transience to the worlds of light and eternity. | Eşya zeval ve ademe gitmiyor, belki daire-i kudretten daire-i ilme geçiyor; âlem-i şehadetten, âlem-i gayba gidiyor; âlem-i tegayyür ve fenadan, âlem-i nura, bekaya müteveccih oluyor. |
| In reality, the beauty and perfection in things pertain to the divine names and are their impresses and manifestations. | Hakikat nokta-i nazarında eşyadaki cemal ve kemal; esma-i İlahiyeye aittir ve onların nukuş ve cilveleridir. |
| Since the names are eternal and their manifestations, perpetual, certainly their impresses will be renewed, refreshed, and made beautiful. | Madem o esma bâkidirler ve cilveleri daimîdir; elbette nakışları teceddüd eder, tazelenir, güzelleşir. |
| Things do not vanish into non-existence; their relative determinations change; | Ademe ve fenaya gitmiyor; belki yalnız itibarî taayyünleri değişir |
| their realities, essences, and identities, from which spring their beauty and loveliness, effulgence and perfection, are enduring. | ve medar-ı hüsn ü cemal ve mazhar-ı feyz ü kemal olan hakikatları ve mahiyetleri ve hüviyet-i misaliyeleri bâkidirler. |
| The beauty of beings with no spirits pertain directly to the divine names; the honour is theirs; praise is due to them; | Zîruh olmayanlar, doğrudan doğruya onlardaki hüsn ü cemal esma-i İlahiyeye aittir, şeref onlaradır, medih onların hesabına geçer, |
| the beauty is theirs; love goes to them; they suffer no harm on those mirrors changing. | güzellik onlarındır, muhabbet onlara gider, o âyinelerin değişmesiyle onlara bir zarar îras etmez. |
| For beings with spirits but no intellect, death is not a departure for extinction, a vanishing into non-existence; it is to be saved from physical existence and the turbulent duties of life. | Eğer zîruh ise, zevil-ukûlden değilse, onların zeval ve firakı, bir adem ve fena değil; belki vücud-u cismanîden ve vazife-i hayatın dağdağasından kurtulup, |
| The beings make over the fruits of the duties they have performed to their spirits. Relying on a divine name, their immortal spirits persist; indeed, they attain a happiness worthy of them. | kazandıkları vazifenin semerelerini bâki olan ervahlarına devrederek; onların o ervah-ı bâkiyeleri dahi birer esma-i İlahiyeye istinad ederek devam eder, belki kendine lâyık bir saadete gider. |
| For beings that possess both spirit and intellect, death is anyway a journeying to everlasting happiness, to the eternal realm, which is a spring of perfections, material and non-material, and to such other dwelling-places of the All-Wise Maker as the Intermediate Realm, the World of Similitudes, and the Spirit World, which all surpass this world in beauty and luminosity. | Eğer o zîruhlar zevil-ukûlden ise; zâten saadet-i ebediyeye ve maddî ve manevî kemalâta medar olan âlem-i bekaya ve o Sâni’-i Hakîm’in dünyadan daha güzel, daha nurani olan âlem-i berzah, âlem-i misal, âlem-i ervah gibi diğer menzillerine, başka memleketlerine bir seyr ü seferdir; |
| Their passing does not lead to their death and extinction, separation and non-existence, but to their attaining perfection. | bir mevt ü adem ve zeval ü firak değil, belki kemalâta kavuşmaktır. |
| In Short: Since the All-Glorious Maker exists and He is Eternal, and since His attributes and names are perpetual and everlasting; certainly His names’ manifestations and impresses are renewed, affording them a sort of perpetualness; | Elhasıl: Madem Sâni’-i Zülcelal vardır ve bâkidir ve sıfât ve esması daimî ve sermedîdirler; elbette o esmanın cilveleri ve nakışları, bir manevî beka içinde teceddüd eder; |
| they are not destroyed and do not just disappear; they are not ephemeral and despatched to non-being. | tahrib ve fena, i’dam ve zeval değildirler. |
| It is clear that by reason of his humanity, man is connected with most other beings; he receives pleasure at their happiness and is grieved at their destruction. | Malûmdur ki insan insaniyet cihetiyle ekser mevcudatla alâkadardır. Onların saadetleriyle mütelezziz ve helâketleriyle müteellimdir. |
| He feel more grief at the suffering of living creatures, of humankind in particular, and particularly the people of perfection he loves and admires; and his happiness is greater at their happiness. | Hususan zîhayat ile ve bilhassa nev’-i beşerle ve bilhassa sevdiği ve istihsan ettiği ehl-i kemalin âlâmıyla daha ziyade müteellim ve saadetleriyle daha ziyade mes’ud olur. |
| Like a fond mother, he even sacrifices his own happiness and comfort for theirs. | Hattâ şefkatli bir vâlide gibi, kendi saadetini ve rahatını, onların saadeti için feda eder. |
| Thus, through the light of the Qur’an and mystery of belief, all believers – in accordance with their degree – may be happy at the happiness of other beings, and at their continued existence and being saved from nothingness and their being valuable dominical missives; they may gain a light as extensive as the world. | İşte her mü’min derecesine göre, nur-u Kur’an ve sırr-ı iman ile, bütün mevcudatın saadetleriyle ve bekalarıyla ve hiçlikten kurtulmalarıyla ve kıymetdar mektubat-ı Rabbaniye olmalarıyla mes’ud olabilir ve dünya kadar bir nur kazanabilir. |
| Everyone may profit from this light according to his degree. | Herkes derecesine göre bu nurdan istifade eder. |
| As for the people of misguidance, in addition to their own pains they are grieved at the destruction of beings, at their transience and apparently being despatched to non-existence – and if they have spirits, at their suffering. | Eğer ehl-i dalalet ise; kendi elemiyle beraber, bütün mevcudatın helâketiyle ve fenasıyla ve zahirî i’damlarıyla, zîruh ise âlâmlarıyla müteellim olur. |
| That is to say, their unbelief fills their world with non-existence; it empties it over their heads, causing them hell before they go there. | Yani onun küfrü, onun dünyasına adem doldurur, onun başına boşaltır; daha Cehennem’e gitmeden Cehennem’e gider. |
| Fourth Sign | Dördüncü Remiz |
| As we have said in many places, a monarch has various offices and departments proceeding from such titles of his as Sultan, Khalif a, Judge, and Commander-in-Chief. | Çok yerlerde dediğimiz gibi, bir padişahın sultan, halife, hâkim, kumandan gibi muhtelif ünvanlar ve sıfatlardan neş’et eden muhtelif ayrı ayrı devair-i teşkilâtı olduğu gibi; |
| In the same way, Almighty God’s Most Beautiful Names have innumerable different sorts of manifestations. | Cenab-ı Hakk’ın esma-i hüsnasının hadd ü hesaba gelmez türlü türlü tecelliyatı vardır. |
| All the different sorts of creatures arise from the varieties of manifestations. | Mahlukatın tenevvü’leri ve ihtilafları, o tecelliyatın tenevvü’lerinden ileri geliyor. |
| Thus, by virtue of the fact that every possessor of beauty and perfection has an innate desire to see and display his beauty and perfection, | İşte her kemal ve cemal sahibi, fıtraten cemal ve kemalini görmek ve göstermek istemesi sırrınca; |
| the names – since they are constant and eternal – want to be displayed in permanent fashion on account of the Most Pure and Holy Essence. | o muhtelif esma dahi, daimî ve sermedî oldukları için, daimî bir surette Zât-ı Akdes hesabına tezahür isterler; |
| That is to say, they want to see their impresses; that is, to see in the mirrors of their embroideries the manifestation of their beauty and reflection of their perfection; | yani nakışlarını görmek isterler; yani kendi nakışlarının âyinelerinde cilve-i cemallerini ve in’ikas-ı kemallerini görmek ve göstermek isterler; |
| that is, to renew every instant the mighty book of the universe and the multifarious missives of beings; that is, to constantly write them anew; | yani kâinat kitab-ı kebirini ve mevcudatın muhtelif mektubatını ânen fe-ânen tazelendirmek; yani yeniden yeniye manidar yazmak; |
| that is, to write thousands of different missives on a single page and to display each missive to the witnessing gaze of the Sacred Essence, the Most Pure and Holy One, who is signified; | yani bir tek sahifede ayrı ayrı binler mektubatı yazmak ve herbir mektubu, Zât-ı Mukaddes ve Müsemma-yı Akdes’in nazar-ı şuhuduna izhar etmekle beraber; |
| and in addition, to exhibit them to the meditative gazes of sentient beings, and to cause them to read them. Consider the following poem, which alludes to this truth: | bütün zîşuurun nazar-ı mütalaasına göstermek ve okutturmak iktiza ederler. Bu hakikata işaret eden şu hakikatlı şiire bak: |
| The leaves of the book of the world are of varieties incalculable, Its letters and words, too, are of number infinite; Inscribed on the workbench of the Preserved Tablet of reality, An embodied meaningful word, is each being in the world. | Kitab-ı âlemin yaprakları, enva’-ı nâma’dud Huruf ile kelimatı dahi, efrad-ı nâmahdud Yazılmış destgâh-ı Levh-i Mahfuz-i hakikatta Mücessem lafz-ı manidardır, âlemde her mevcud. |
| Study the lines of the universe ; far they are missives to you from the Sublime Assembly. | تَاَمَّلْ سُطُورَ الْكَا ئِنَاتِ فَاِنَّهَا مِنَ اْلَمَلاِ اْلاَعْلَى اِلَيْكَ رَسَا ئِلُ |
| Fifth Sign | Beşinci Remiz |
| The fifth Sign consists of two points. | İki nüktedir. |
| First Point: Since Almighty God exists, everything exists. Since they have a relation with Almighty God, all things exist for everything. | Birinci Nükte: Madem Cenab-ı Hak var, her şey var. Madem Cenab-ı Vâcib-ül Vücud’a intisab var, her şey için bütün eşya var. |
| For through the mystery of unity, through their relation with the Necessarily Existent One, all beings become connected with all other beings. | Çünki Vâcib-ül Vücud’a nisbetle herbir mevcud, bütün mevcudata, vahdet sırrıyla bir irtibat peyda eder. |
| This means that through the mystery of unity, every being that knows its relation with the Necessarily Existent One, or whose relation is known, becomes connected to all beings since they are connected to Him. | Demek Vâcib-ül Vücud’a intisabını bilen veya intisabı bilinen herbir mevcud, sırr-ı vahdetle, Vâcib-ül Vücud’a mensub bütün mevcudatla münasebetdar olur. |
| This means that by virtue of that relation, all beings may manifest endless lights of existence. In that respect, for them there is no separation or death. To live for a single passing second yields innumerable lights of existence. | Demek herbir şey, o intisab noktasında hadsiz envâr-ı vücuda mazhar olabilir. Firaklar, zevaller, o noktada yoktur. Bir ân-ı seyyale yaşamak, hadsiz envâr-ı vücuda medardır. |
| Whereas if there is no such relation or it is not known, the being or person manifests infinite separations and deaths. For in the face of every being with which he could have been connected, he is exposed to a separation, a parting, a death. | Eğer o intisab olmazsa ve bilinmezse, hadsiz firaklara ve zevallere ve ademlere mazhar olur. Çünki o halde alâkadar olabileceği herbir mevcuda karşı bir firakı ve bir iftirakı ve bir zevali vardır. |
| That is, he burdens his personal existence with endless instances of non-existence and separation. If he were to remain in existence for a million years even (without connection), it would not be equal to living for an instant with the relation mentioned above. | Demek kendi şahsî vücuduna, hadsiz ademler ve firaklar yüklenir. Bir milyon sene vücudda kalsa da (intisabsız); evvelki noktasındaki o intisabdaki bir an yaşamak kadar olamaz. |
| The people of reality (ehl-i hakikat) have said therefore: “Illumined existence for a passing instant is preferable to a million years of profitless existence.” | Onun için ehl-i hakikat demişler ki: “Bir ân-ı seyyale vücud-u münevver, milyon sene bir vücud-u ebtere müreccahtır.” Yani: “Vücud-u Vâcib’e nisbet ile bir an vücud, nisbetsiz milyon sene bir vücuda müreccahtır.” |
| it is also because of this that verifiers of the realities (ehl-i tahkik) have said: “The lights of existence become apparent through recognizing the Necessarily Existent One.” | Hem bu sır içindir ki, ehl-i tahkik demişler: “Envâr-ı vücud ise Vâcib-ül Vücud’u tanımakladır.” |
| That is to say: “The universe is seen to be full of angels, spirit beings, and intelligent beings, bathed in lights of existence. | Yani: “O halde kâinat, envâr-ı vücud içinde olarak melaike ve ruhaniyat ve zîşuurlar ile dolu görünür. |
| Whereas without them, the darkness of nonexistence and pains of death and separation encompass all beings. In such a view, the world appears to be an empty, desolate wasteland.” | Eğer onsuz olsa adem zulümatları, firak ve zeval elemleri herbir mevcudu ihata eder. Dünya, o adamın nazarında boş ve hâlî bir vahşetgâh suretinde görünür.” |
| Indeed, all the fruits of a tree have a relation with all the other fruits, and since through the relation they are all friends and brothers, each possesses accidental existences to their number. | Evet nasıl ki bir ağaç meyvelerinin herbirisi, ağacın başındaki bütün meyvelere karşı birer nisbeti var ve o nisbetle birer kardeşi, arkadaşı mevcud olduğundan, onların adedince ârızî vücudları vardır. |
| But if one of the fruits is plucked from the tree, it suffers a separation and death in the face of all the other fruits; | Ne vakit o meyve ağacın başından kesilse, herbir meyveye karşı bir firak ve zeval hasıl olur. |
| they all become as though non-existent for it; it remains in the resulting darkness of external non-existence. | Herbir meyve onun için madum hükmündedir. Haricî bir zulmet-i adem ona hasıl oluyor. |
| In exactly the same way, in so far as they are connected to the power of the Single Eternally Besoughted One, all things exist for everything. | Öyle de: Kudret-i Ehad-i Samed’e intisab noktasında her şey için bütün eşya var. |
| The absence of such a relation results for all things in external non-existences to the number of things. | Eğer intisab olmazsa, her şey için eşya adedince haricî ademler var. |
| So see from this Sign the vastness of the lights of belief and the terrifying darkness of misguidance. | İşte şu remizden, imanın azamet-i envârına bak ve dalaletin dehşetli zulümatını gör. |
| That is, belief is the mark of the elevated truth described in this Sign; and it may be benefited from through belief. | Demek iman, şu remizde beyan edilen hakikat-ı âliye-i nefs-ül emriyenin ünvanıdır ve iman ile ondan istifade edebilir. |
| In the absence of belief, just as for someone who is blind, deaf, dumb, and stupid everything is non-existent, so is everything non-existent and dark for one without belief. | Eğer iman olmazsa nasıl ki kör, sağır, dilsiz, akılsız adama her şey madumdur; öyle de imansıza her şey madumdur, zulümatlıdır. |
| Second Point: The world and all things have three faces: | İkinci Nükte: Dünyanın ve eşyanın üç tane yüzü var. |
| The First Face looks to the divine names and is their mirror. Death, separation, and non-existence cannot intrude on this face; it rather manifests renewal and remaking afresh. | Birinci Yüzü: Esma-i İlahiyeye bakar, onların âyineleridir. Bu yüze zeval ve firak ve adem giremez; belki tazelenmek ve teceddüd var. |
| The Second Face looks to the hereafter and gazes upon the World of Eternity; it is its arable field. | İkinci Yüzü: Âhirete bakar, âlem-i bekaya nazar eder, onun tarlası hükmündedir. |
| Here, enduring fruits and produce are raised. It serves eternity and makes ephemeral things as though eternal. | Bu yüzde bâki semereler ve meyveler yetiştirmek var; bekaya hizmet eder, fâni şeyleri bâki hükmüne getirir. |
| On this face too there is no death and decline, but the manifestations of life and eternity. | Bu yüzde dahi mevt ve zeval değil, belki hayat ve beka cilveleri var. |
| The Third Face looks to transient beings, that is, to us. It is the beloved of ephemeral beings and those who follow the caprices of their souls; | Üçüncü Yüzü: Fânilere, yani bizlere bakar ki; fânilerin ve ehl-i hevesatın maşukası |
| the place of trade for the conscious; the arena of trial and examination for those charged with duties. | ve ehl-i şuurun ticaretgâhı ve vazifedarların meydan-ı imtihanlarıdır. |
| Thus, the salve and cure for the pains and wounds of the transience and decline, the death and extinction, on this third face, are the manifestations of life and eternity in its inner face. | İşte bu üçüncü yüzündeki fena ve zeval, mevt ve ademin acılarına ve yaralarına merhem için o üçüncü yüzün iç yüzündeki beka ve hayat cilveleri var. |
| In Short: This flood of beings, these travelling creatures, are roving mirrors and ever-changing places of manifestation for the renewal of the Necessarily Existent One’s lights of creation and existence. | Elhasıl: Şu mevcudat-ı seyyale, şu mahlukat-ı seyyare, Vâcib-ül Vücud’un envâr-ı icad ve vücudunu tazelendirmek için müteharrik âyineler ve değişen mazharlardır. |
| Second Station | İkinci Makam |
| [The Second Station consists of an introduction and five indications. The introduction contains two topics.] | [Bir mukaddime, beş işarettir. Mukaddime iki mebhastır.] |
| First Topic: In each of the following five Indications is a comparison, written in the form of a dull, short-ranged telescope with which to observe the attributes of dominicality. | Birinci Mebhas: Bu gelecek beş işarette, şuunat-ı rububiyeti rasad etmek için; birer sönük, küçük dûrbîn nev’inden birer temsil yazılacak. |
| The comparisons cannot contain the reality of those attributes; they cannot encompass them and be the measure of them, but they can assist in looking at them. | Bu temsiller; şuunat-ı rububiyetin hakikatını tutamaz, ihata edemez, mikyas olamaz fakat baktırabilir. |
| Any phrases or expressions in the comparisons, or in the previous Signs, unfitting for the attributes of the Most Pure and Holy Essence are the fault of the comparisons. | O gelecek temsilâtta ve geçen remizlerde, Zât-ı Akdes’in şuunatına münasib olmayan tabirat, temsilin kusuruna aittir. |
| For example, the meanings of pleasure, joy, and gratification known by us cannot express the sacred attributes; each rather indicates an observatory and is an aid to reflective thought. | Meselâ: Lezzet ve sürur ve memnuniyetin bizce malûm manaları, şuunat-ı mukaddeseyi ifade edemiyor; fakat birer ünvan-ı mülahazadır, birer mirsad-ı tefekkürdür. |
| Also, by showing in a small example the tip of an encompassing, mighty law of dominicality, each proves the reality of the law present in the attributes of dominicality. | Hem dahi şu temsiller; muhit, azîm bir kanun-u rububiyetin küçük bir misalde ucunu göstermekle, rububiyetin şuunatında o kanunun hakikatını isbat ediyor. |
| For example, it is said that a flower departs from existence leaving thousands of existences behind it. | Meselâ bir çiçek vücuddan gider, binler vücud bırakarak öyle gider denilmiş. |
| This demonstrates a mighty law of dominicality that is in force in all the beings of spring, indeed, of all the world. | Onunla azîm bir kanun-u rububiyeti gösteriyor ki; bütün bahar, belki bütün dünyadaki mevcudatta bu kanun-u rububiyet cereyan ediyor. |
| Yes, through whichever law the All-Compassionate Creator changes and renews the feathered dress of a bird, through the same law that All-Wise Maker renews the dress of the globe of the earth every year. | Evet Hâlık-ı Rahîm, bir kuşun tüylü libasını hangi kanunla değiştiriyor, tazelendiriyor; o Sâni’-i Hakîm aynı kanunla, her sene Küre-i Arz’ın libasını tecdid eder. |
| Through the same law, He transforms the shape of the world every century. And through the same law, He will change the form of the universe at the resurrection of the dead. | Hem o aynı kanunla, her asırda dünyanın şeklini tebdil eder. Hem aynı kanunla, kıyamet vaktinde kâinatın suretini tağyir edip değiştirir. |
| Through whichever law He impels particles like Mevlevi dervishes, He makes the earth spin through the same law, like an ecstatic Mevlevi dervish rising up to dance the sama’. | Hem hangi kanunla zerreyi, mevlevî gibi tahrik ederse; aynı kanunla Küre-i Arz’ı meczub ve semaa kalkan mevlevî gibi döndürüyor |
| And through that law, He causes worlds to revolve, and the solar system to travel through space. | ve o kanun ile âlemleri böyle çeviriyor ve manzume-i şemsiyeyi gezdiriyor. |
| Through whichever law He renews, repairs, and dissolves the particles in your body’s cells, through the same law He renews your garden every year, making it anew many times every season. | Hem hangi kanunla senin bedenindeki hüceyratın zerrelerini tazelendiriyor, tamir ve tahlil ediyorsa, aynı kanunla senin bağını her sene tecdid eder ve her mevsimde çok defa tazelendirir. |
| And through the same law, He renews the face of the earth every spring, drawing a fresh veil over its face. | Aynı kanunla, zemin yüzünü her bahar mevsiminde tecdid eder, taze bir peçe üstüne çeker. |
| Through whichever law that All-Powerful Maker raises a fly to life, through the same law He restores to life the plane-tree opposite your window every spring; | Hem o Sâni’-i Kadîr, hangi kanun-u hikmetle bir sineği ihya eder; aynı kanunla şu önümüzdeki çınar ağacını her baharda ihya eder |
| and through that law, He raises the globe of the earth to life in the spring; and through the same law He will raise creatures to life at the resurrection. The Qur’an alludes to this with the verse, Your creation and your resurrection is but as a single soul.(31:28) And so on; | ve o kanunla Küre-i Arz’ı yine o baharda ihya eder ve aynı kanunla haşirde mahlukatı da ihya eder. Şu sırra işareten مَا خَلْقُكُمْ وَلاَ بَعْثُكُمْ اِلاَّ كَنَفْسٍ وَاحِدَةٍ Kur’an ferman eder. |
| you can make further examples in the same way. There are many laws of dominicality like these which are in force from particles to the totality of the world. | Ve hâkeza kıyas et. Bunlar gibi çok kavanin-i rububiyet vardır ki, zerreden tâ mecmu’-u âleme kadar cereyan ediyor. |
| Consider the immensity of these laws within dominical activity; note carefully their breadth | İşte faaliyet-i rububiyetin içindeki şu kanunların azametine bak ve genişliğine dikkat et |
| and see the meaning of unity within them. Understand that each law is a proof of divine unity. | ve içindeki sırr-ı vahdeti gör; herbir kanun bir bürhan-ı vahdet olduğunu bil. |
| Yes, since all these numerous and immense laws are the manifestations of knowledge and will, | Evet şu çok kesretli ve çok azametli kanunlar, herbiri ilim ve iradenin cilvesi olmakla beraber; |
| and since they are both the same and all-encompassing, they offer certain proof for the Maker’s unity, knowledge, and will. | hem vâhid, hem muhit olduğu için; Sâni’in vahdaniyetini ve ilim ve iradesini gayet kat’î bir surette isbat ederler. |
| Thus, most of the comparisons in the Words show through small examples the tips of laws like these, and by doing so, point to the existence of the same law in the matter claimed. | İşte ekser Sözlerde ekser temsilât, böyle kanunların uçlarını birer cüz’î misal ile göstermekle; müddeada, aynı kanunun vücuduna işaret eder. |
| Since the existence of the law is demonstrated through a comparison, it proves the assertion as categorically as a logical proof. | Madem temsil ile kanunun tahakkuku gösteriliyor, bürhan-ı mantıkî gibi yakînî bir surette müddeayı isbat eder. |
| That is to say, most of the comparisons in the Words should be considered categorical proofs and certain arguments. | Demek Sözlerdeki ekser temsiller; birer bürhan-ı yakînî, birer hüccet-i katıa hükmündedir. |
| Second Topic: As is described in the Tenth Truth of the Tenth Word, however many flowers and fruits there are on a tree, each of them has aims, purposes, and instances of wisdom to that number. | İkinci Mebhas: Onuncu Söz’ün Onuncu Hakikatı’nda denildiği gibi, bir ağacın ne kadar meyveleri ve çiçekleri vardır; her bir meyvenin, herbir çiçeğin o kadar gayeleri, hikmetleri vardır. |
| These instances of wisdom are of three sorts: One sort looks to the Maker and displays the embroideries of His names. | Ve o hikmetler üç kısımdır: Bir kısmı Sânia bakar, esmasının nakışlarını gösterir. |
| Another sort looks to intelligent and conscious beings, and in their view, things are valuable missives and meaningful words. | Bir kısmı zîşuurlara bakar ki, onların nazarlarında kıymetdar mektubat ve manidar kelimattır. |
| Another sort looks to the being itself and to its own life and perpetuation; and if beneficial for man, it contains instances of wisdom accordingly. | Bir kısmı kendi nefsine ve hayatına ve bekasına bakar ve insana faideli ise insanın menfaatine göre hikmetleri vardır. |
| At one time, while contemplating how all beings have such numerous aims, | İşte herbir mevcudun böyle kesretli gayeleri bulunduğunu bir vakit düşünürken, |
| the following phrases occurred to me in Arabic, which, like notes forming the basis of the following Indications, allude to those universal aims: | hatırıma Arabî tarzda ve gelecek “Beş İşaret”in esasatına nota hükmünde olarak, küllî gayelere işaret eden şu fıkralar gelmiştir. |
| These glorious beings are flowing places of manifestation and roving mirrors for the renewal of the manifestations of the lights of His creativity – Glory be unto Him! – through the changing of their relative determinations, * Firstly, and by preserving their beautiful meanings and their identities in the World of Similitudes; * Secondly, and producing truths pertaining to the World of the Unseen and the weavings of the Preserved Tablet; * Thirdly, and spreading the fruits of the hereafter and publishing everlasting panoramas; * Fourthly, and proclaiming dominical glorifications and making known what the divine names necessitate; * Fifthly, so that the divine attributes become apparent and the aspects of divine knowledge. | وَهَذِهِ الْمَوْجُودَاتُ الْجَلِيَّةُ مَظَاهِرُ سَيَّالَةٌ وَمَرَايَا جَوَّالَةٌ لِتَجَدُّدِ تَجَلِّيَاتِ اَنْوَارِ اِيجَادِهِ سُبْحَانَهُ بِتَبَدُّلِ التَّعَيُّنَاتِ اْلاِعْتِبَارِيَّةِ * اَوَّلاً : مَعَ اِسْتِحْفَاظِ الْمَعَانِى الْجَمِيلَةِ وَالْهُوِيَّاتِ الْمِثَالِيَّةِ* وَثَانِيًا : مَعَ اِنْتَاجِ الْحَقَا ئِقِ الْغَيْبِيَّةِ وَالنُّسُوجِ اللَّوْحِيَّةِ* وَثَالِثًا : مَعَ نَشْرِ الثَّمَرَاتِ اْلاُخْرَوِيَّةِ وَالْمَنَاظِرِ السَّرْمَدِيَّةِ* وَرَابِعًا : مَعَ اِعْلاَنِ التَّسْبِيحَاتِ الرَّبَّانِيَّةِ وَ اِظْهَارِ الْمُقْتَضَيَاتِ اْلاَسْمَا ئِيَّةِ* وَخَامِسًا : لِظُهُورِ الشُّوءُنَاتِ السُّبْحَانِيَّةِ وَالْمَشَاهِدِ الْعِلْمِيَّةِ |
| These five sections comprise the bases of the Indications we shall discuss below. | İşte bu beş fıkrada, gelecekte bahsedeceğimiz işaratın esasatı var. |
| Yes, all beings, and particularly living beings, possess on five levels different aims and instances of wisdom and purposes. | Evet herbir mevcud (hususan zîhayat olanların) beş tabaka ayrı ayrı hikmetleri ve gayeleri var. |
| Like a tree produces fruit on branches one over the other, so all living beings have five different levels of aims and purposes. | Nasıl ki meyvedar bir ağaç, birbirinin üstündeki dalları semere verir; öyle de: Herbir zîhayatın, beş tabaka muhtelif gayeleri bulunur ve hikmetleri var. |
| O ephemeral man! If you want your own tiny seed-like reality to be transformed into an eternal fruit-bearing tree, and to obtain the ten levels of fruits and ten sorts of aims pointed out in the five Indications, acquire true faith. | Ey insan-ı fâni! Senin cüz’î bir çekirdek hükmündeki kendi hakikatını, meyvedar bir şecere-i bâkiyeye inkılab etmesini ve beş işarette gösterilen on tabaka meyvelerini ve on nevi gayelerini elde etmesini istersen, hakikî imanı elde et. |
| Otherwise, in addition to being deprived of all of them, you will be squeezed into that seed and you will rot! | Yoksa bütün onlardan mahrum kalmakla beraber, o çekirdek içinde sıkışıp çürüyeceksin. |
| First Indication | Birinci İşaret |
| Firstly: through the changing of their relative determinations, and by preserving their beautiful meanings and their identities in the World of Similitudes. | فَاَوَّلاً : بِتَبَدُّلِ التَّعَيُّنَاتِ اْلاِعْتِبَارِيَّةِ مَعَ اِسْتِحْفَاظِ الْمَعَانِى الْجَمِيلَةِ وَالْهُوِيَّاتِ الْمِثَالِيَّةِ |
| This section expresses the following: although a being apparently disappears into non-existence after departing from [external] existence, the meanings it has expressed are preserved and perpetuated. | fıkrası ifade ediyor ki: Bir mevcud vücuddan gittikten sonra, zahiren kendisi ademe, fenaya gider; fakat ifade ettiği manalar bâki kalır, mahfuz olur. |
| Its identity, form, and essential nature also are preserved in the World of Similitudes, on the Preserved Tablets, which are samples of the World of Similitudes, and in memories, which are samples of the Preserved Tablets. | Hüviyet-i misaliyesi ve sureti ve mahiyeti dahi âlem-i misalde ve âlem-i misalin nümuneleri olan elvah-ı mahfuzada ve elvah-ı mahfuzanın nümuneleri olan kuvve-i hâfızalarda kalır. |
| That is, the being loses its visible existence and gains hundreds of immaterial existences and existences in knowledge. | Demek bir vücud-u surî kaybeder, yüzer vücud-u manevî ve ilmî kazanır. |
| For example, in order to print a page in a printing-press, the type is set up and arranged. | Meselâ: Nasıl ki bir sahifenin tab’ına medar olan matbaa hurufatına bir vaziyet ve bir tertib verilir |
| Then after the page has bequeathed its form and identity on many pages when printed and after it has proclaimed its meanings to many minds, the arrangement of the type is changed. | ve bir sahifenin tab’ına medar olur; ve o sahife ise suretini ve hüviyetini, basılan müteaddid yapraklara verip ve manalarını çok akıllara neşrettikten sonra o matbaa hurufatının vaziyeti ve tertibi de değiştirilir. |
| For no need remains for it and other pages have to be printed. | Çünki daha ona lüzum kalmadı, hem başka sahifelerin tab’ı lâzım geliyor. |
| In exactly the same way, the pen of divine determining sets up and arranges the beings of the earth, especially plants. Divine power creates them on the page of the springtime. | İşte aynen bunun gibi, şu mevcudat-ı Arziye hususan nebatiye, kalem-i kader-i İlahî onlara bir tertib, bir vaziyet verir; bahar sahifesinde kudret onları icad eder |
| Then in order for them to express their beautiful meanings and for their forms and identities to pass to the ledgers of the World of the Unseen, for instance the World of Similitudes, divine wisdom requires that | ve güzel manalarını ifade ederek, suretleri ve hüviyetleri âlem-i misal gibi âlem-i gaybın defterine geçtikleri için, hikmet iktiza ediyor ki; |
| the arrangement be changed. In this way, the page of another, future spring may be Written and its beings express their meanings too. | o vaziyet değişsin, tâ yeni gelecek diğer bahar sahifesi yazılsın, onlar dahi manalarını ifade etsinler. |