| His Second Duty: By reason of his comprehensiveness, this is for man to be the most perfect addressee of the Ever-Living and Self-Subsistent One; | İkinci Vazifesi: Zat-ı Hayy-ı Kayyum’un hitabatına, insan câmiiyeti haysiyetiyle en mükemmel muhatab olmak |
| by appreciating and admiring His astonishing arts, to be His loudest herald; | ve hayretkârane san’atlarını takdir ve tahsin etmekle en yüksek sesli bir dellâl olmak |
| and by offering every kind of conscious thanks, to give praise, glory, and thanks for all the varieties of His bounties and the limitless different sorts of His gifts. | ve şuurdarane teşekküratın bütün enva’ıyla, bütün envâ-ı nimetine ve çeşit çeşit hadsiz ihsanatına şükür ve hamd ü sena etmektir. |
| His Third Duty: Through his life, this is to act in three respects as a mirror to the Ever-Living and Self-Subsistent One and His qualities and all-embracing attributes. | Üçüncü Vazifesi: Hayatı ile, üç cihetle Zat-ı Hayy-ı Kayyum’a ve şuunatına ve sıfât-ı muhitasına âyinedarlık etmektir. |
| First Aspect: This is to perceive through his own absolute impotence the absolute power of his Creator and its levels, | Birinci Vecih: İnsan kendi acz-i mutlakıyla, Hâlıkının kudret-i mutlakasını ve derecatını; |
| and through the degrees of his impotence, the degrees of His power. | ve aczin dereceleriyle, kudretin mertebelerini hissetmektir. |
| It is to understand through his own absolute poverty, His mercy and the degrees of His mercy, | Ve fakr-ı mutlakıyla Rahmetini ve Rahmetinin derecelerini idrak etmek |
| and through his weakness, His strength; and so on. | ve zaafıyla onun kuvvetini anlamaktır. Ve hakeza.. |
| It is to be a mirror and measuring instrument for his Creator’s attributes of perfection through his own defective attributes. | noksan sıfatlarıyla Hâlıkının evsaf-ı kemaline mikyasvari âyine olmak. |
| Just as darkness is a perfect mirror for displaying electric light, | Gecede nurun daha ziyade parlamasına nazaran, |
| the brilliance of the light being proportionate to the darkness of the night, | gece zulmetinin elektrik lâmbalarını göstermeğe mükemmel bir âyine olduğu gibi, |
| so man acts as a mirror to the divine perfections through his own defective attributes. | insan dahi böyle nâkıs sıfatlarıyla kemalât-ı İlahiyeye âyinedarlık eder. |
| Second Aspect: Using the universe as a yardstick and with his own partial will, tiny knowledge, | İkinci Vecih: İnsan, cüz’î iradesiyle ve azıcık ilmiyle ve |
| minute power, and apparent ownership, and by building his own house, | küçücük kudretiyle ve zâhirî mâlikiyetiyle ve hanesini bina etmesiyle, |
| man understands and acts as a mirror to the ownership, art, will, power, and knowledge of the universe’s Fashioner. | bu kâinat ustasının mâlikiyetini ve san’atını ve iradesini ve kudretini ve ilmini, kâinatın büyüklüğü nisbetinde anlar, âyinedarlık eder. |
| Third Aspect: Man’s acting as a mirror in this respect has two faces: | Üçüncü Vecih’teki âyinedarlığın iki yüzü var: |
| First: It is to display in himself the ever-differing embroideries of the divine names. | Birisi, Esmâ-i İlahiyenin ayrı ayrı nakışlarını kendinde göstermektir. |
| To put it simply, by reason of his comprehensiveness, man is like a tiny index and miniature specimen of the universe | Âdeta insan, câmiiyetiyle kâinatın küçük bir fihristesi ve bir misal-i musaggarası hükmünde olup, |
| and so displays the embroideries of all the names. | umum Esmânın nakışlarını gösteriyor. |
| Second Face: This face acts as a mirror to the divine attributes. | İkinci yüzü, şuunat-ı İlahiyeye âyinedarlık eder. |
| That is to say, just as man points to the life of the Ever-Living and Self-Subsistent One through his own life, | Yâni kendi hayatıyla Zat-ı Hayy-ı Kayyum’un hayatına işaret ettiği gibi, |
| so he acts as a mirror to and makes known such attributes of the Ever-Living and Self-Subsistent One as hearing and sight, by means of his own sense of hearing and sense of sight that develop during his life-time. | kendi hayatında inkişaf eden sem’ ve basar gibi duyguların vasıtasıyla, Zat-ı Hayy-ı Kayyum’un sem’ ve basar gibi sıfatlarına âyinedarlık eder, bildirir. |
| Furthermore, man acts as a mirror to the sacred attributes of the Ever-Living and Self-Subsistent One through the very numerous and responsive senses, meanings, and emotions that are present with his life, which do not develop but which boil up in the form of feelings and emotions. | Hem insan hayatında bulunan ve inkişaf etmeyen ve his ve hassasiyet suretinde galeyan eden ve kesretli bir surette olan çok ince hayatî duygular, mânâlar ve hisler vasıtasıyla, Zat-ı Hayy-ı Kayyum’un şuunat-ı kudsiyesine âyinedarlık eder. |
| For example, as a result of such emotions, through meanings like loving and feeling proud, pleased, happy and cheerful | Meselâ: O hassasiyet içinde; sevmek, iftihar etmek, memnun olmak, mesrur olmak, müferrah olmak gibi mânâlar ile |
| he acts as a mirror to attributes of that sort, on condition they are suitable and worthy for the sacredness and absolute self-sufficiency of the Most Pure and Holy Essence. | Zat-ı Akdes’in kudsiyetine ve gına-yı mutlakına münasib ve lâyık olmak şartıyla, o neviden olan şuunatına âyinedarlık eder. |
| Also, through his comprehensive life, man is an instrument that recognizes and measures the attributes and qualities of the All-Glorious One | Hem insan, nasılki hayat-ı câmiasıyla Zat-ı Zülcelâl’in sıfât ve şuunatına bir mikyas-ı marifettir |
| ,and is an index of the manifestation of His names, and a conscious mirror, | ve cilve-i Esmâsına bir fihristedir ve şuurlu bir âyinedir.. |
| and so on, he acts as a mirror to the Ever-Living and Self-Subsistent One in many respects. | ve hakeza çok cihetlerle Zat-ı Hayy-ı Kayyum’a âyinedarlık eder. |
| Man is also a unit of measurement, an index, a scale, and a balance to the truths of the universe. | Öyle de: İnsan, şu kâinatın hakaiklerine bir vâhid-i kıyasîdir, bir fihristedir, bir mikyastır ve bir mizandır. |
| For example, extremely decisive evidence for the existence of the Preserved Tablet in the universe and an example of it is man’s faculty of memory. | Meselâ: Kâinatta Levh-i Mahfuz’un gâyet kat’î bir delil-i vücudu ve bir nümunesi, insandaki kuvve-i hâfızadır |
| And a decisive evidence of the existence of the World of Similitudes and an example of it is man’s faculty of imagination. | ve âlem-i misalin vücuduna kat’î delil ve nümune, kuvve-i hayaliyedir (Haşiye) |
| And evidence for the existence of spirit beings in the universe and an example of them are the powers and subtle faculties in man.* And so on. | ve kâinattaki ruhanîlerin bir delil-i vücudu ve nümunesi, insandaki kuvvelerdir ve lâtifelerdir ve hakeza… |
| *{The elements in man point to the elements in the universe, and his bones to its stones and rocks, his hair to its plants and trees, and the blood which flows in his body and the fluids which issue from his eyes, ears, nose and mouth to the spring and mineral waters of the earth. | {(Haşiye): Evet nasıl ki insanın anasırları, kâinatın unsurlarından; ve kemikleri, taş ve kayalarından; ve saçları nebat ve eşcarından; ve bedeninde cereyan eden kan ve gözünden, kulağından burnundan ve ağzından akan ayrı ayrı suları, Arz’ın çeşmelerinden ve madenî sularından haber veriyorlar, delâlet edip onlara işaret ediyorlar. |
| Similarly, man’s spirit points to the spirit world, his faculty of memory to the Preserved Tablet, and his power of imagination to the World of Similitudes, and so on. | Aynen öyle de; insanın ruhu âlem-i ervâhtan ve hâfızaları Levh-i Mahfuz’dan ve kuvve-i hayaliyeleri âlem-i misalden.. ve hâkeza |
| Each of his members and faculties points to a different world and bears decisive witness to their existence.} | herbir cihazı bir âlemden haber veriyorlar. Ve onların vücudlarına kat’î şehadet ederler.} |
| In small measure man may display almost visibly the truths of belief present in the universe. | İnsan, küçük bir mikyasta, kâinattaki hakaik-i îmaniyeyi şuhud derecesinde gösterebilir. |
| Man performs many important functions like those mentioned above. | İşte insanın mezkûr vazifeler gibi çok mühim hizmetleri var. |
| He is a mirror to enduring beauty. He is the place of manifestation announcing sempiternal perfection. He is one needy and thankful for eternal mercy. | Cemal-i bâkiye âyinedir, kemal-i sermedîye dellâl-ı mazhardır ve Rahmet-i ebediyeye muhtac-ı müteşekkirdir. |
| Since beauty, perfection, and mercy are everlasting and eternal, | Madem cemal, kemal, Rahmet bâkidirler ve sermedîdirler; |
| it is surely necessary and inevitable that man, who is the desirous mirror to enduring beauty, the enraptured herald of everlasting perfection, and thankful and needy for eternal mercy, | elbette o cemal-i bâkinin âyine-i müştakı ve o kemal-i sermedînin dellâl-ı âşıkı ve o Rahmet-i ebediyenin muhtac-ı müteşekkiri olan insan, |
| will go to an everlasting realm to remain there permanently, that he will go to eternity to accompany those eternal qualities, | bâki kalmak için, bir dâr-ı bekaya girecek ve o bâkilere refakat için ebede gidecek |
| and will accompany that eternal Beauty, everlasting Perfection, and ever- enduring Mercy for all eternity. | ve o ebedî cemal ve o sermedî kemal ve daimî Rahmete, ebed-ül âbâdda refakat etmek gerektir, lâzımdır. |
| For an eternal beauty cannot be content with an impermanent admirer, a mortal lover. | Çünki ebedî bir cemal, fâni bir müştaka ve zâil bir dosta razı olmaz. |
| Since beauty loves itself, it desires love in return for its love. | Çünki cemal, kendini sevdiği için, sevmesine mukabil muhabbet ister. |
| Transience and impermanence transform such love into enmity. | Zeval ve fena ise, o muhabbeti adavete kalbeder, çevirir. |
| If man was not going to go to eternity and remain there permanently, he would feel enmity rather than innate love for eternal beauty. | Eğer insan ebede gidip bâki kalmazsa, fıtratındaki cemal-i sermedîye karşı olan esaslı muhabbet yerine adavet bulunacaktır. |
| As is described in a footnote in the Tenth Word, | Onuncu Söz’ün haşiyesinde beyan edildiği gibi: |
| one time a celebrated beauty expelled a lover from her presence, whereupon his love turned into enmity | Bir zaman bir dünya güzeli, bir âşıkını huzurundan çıkarıyor. O adamdaki aşk, birden adavete dönüyor ve diyor ki: |
| and in order to console himself, he said: “Ugh! How ugly she is!”, thus insulting and denying her beauty. | “Tuh!.. Ne kadar çirkindir” diyerek, kendine teselli vermek için cemalinden küsüyor, cemalini inkâr ediyor. |
| Indeed, man is hostile to what is unfamiliar to him, just as he quite simply wishes to be hostile to and find fault in things he cannot obtain or possess. | Evet insan bilmediği şeye düşman olduğu gibi, eli yetişmediği veyahût tutamadığı şeylerin adavetkârane kusurlarını arar, âdeta düşmanlık etmek ister. |
| Since, as the whole universe testifies, the True Beloved and Absolutely Beautiful One causes man to love Himself through His most beautiful names, which are altogether exquisite, and desires man to love Him, | Madem bütün kâinatın şehadetiyle Mahbub-u Hakikî ve Cemil-i Mutlak, bütün güzel Esmâ-i hüsnasıyla kendini insana sevdiriyor ve insanların kendini sevmelerini istiyor; |
| then most certainly He would not endow man who is both His beloved and His lover with an innate enmity and cause him to be vexed with Himself from afar; | elbette ve her halde, kendisinin hem mahbubu, hem habibi olan insana fıtrî bir adaveti verip derinden derine kendinden küstürmeyecek.. |
| He would not endow man’s spirit with a hidden enmity, which would be altogether contrary to man’s nature, who is by his nature the most lovable and loving creature and the most exceptional that He has created for worship. | ve fıtraten en ziyade sevimli ve muhabbetli ve perestiş için yarattığı en müstesna mahluku olan insanın fıtratına bütün bütün zıd olarak bir gizli adaveti, insanın ruhuna vermeyecek. |
| For man would only be able to cure the deep wounds caused by eternal separation from an Absolute Beauty that he loves and whose value he appreciates by enmity towards it, being vexed with it, and denying it. | Çünki insan, sevdiği ve kıymetini takdir ettiği bir Cemal-i Mutlak’tan ebedî ayrılmaktan gelen derin yarasını; ancak ona adavetle, ondan küsmekle ve onu inkâr etmekle tedavi edebilir. |
| It is from this point that the unbelievers’ enmity towards God Almighty arises. | İşte kâfirlerin Allah’ın düşmanı olması, bu noktadan ileri geliyor. |
| In which case, the Pre-Eternal Beauty will surely make manifest in man a perpetual life in a permanent realm in order to be present together with him who is an enraptured mirror to Himself on the journey to post-eternity. | Öyle ise, herhalde o Cemal-i Ezelî, kendisinin âyine-i müştakı olan insan ile ebed-ül âbâd yolunda seyahatında beraber bulunmak için, alâküllihal bir dâr-ı bekada bir hayat-ı bâkiyeye insanı mazhar edecek. |
| Since man has been created in such a way that by his very nature he longs for and loves an Ever-Enduring Beauty; | Evet madem insan fıtraten bir Cemal-i Bâki’ye müştak ve muhib bir surette halkedilmiştir.. |
| and since an Ever-Enduring Beauty cannot be content with an impermanent lover; | ve madem bâki bir cemal, zâil bir müştaka razı olamaz.. |
| and since, in order to find consolation from the pain and sorrow arising from some aim that he does not know or cannot attain or possess, | ve madem insan bilmediği veya yetişemediği veya tutamadığı bir maksuddan gelen hüzün ve elemden teselli bulmak için, |
| man pacifies himself through discovering the faults of such an aim, rather, through nurturing a hidden enmity towards it; | o maksudun kusurunu bulmakla, belki gizli adavet etmekle kendini teskin eder.. |
| and since the universe was created for man, and man was created to know and love God; | ve madem bu kâinat, insan için halkedilmiş ve insan ise marifet ve muhabbet-i İlahiyyeiçin yaratılmış.. |
| and since the Creator of the universe, together with His names, is eternal; | ve madem bu kâinatın Hâlıkı, Esmâsıyla sermedîdir.. |
| and since the manifestation of His names will be perpetual, everlasting, and post-eternal; | ve madem Esmâlarının cilveleri daim ve bâki ve ebedî olacaktır; |
| then man will most certainly go to an everlasting realm and will manifest an everlasting life. | elbette ve herhalde insan, bir dâr-ı bekaya gidecek ve bir hayat-ı bâkiyeye mazhar olacaktır. |
| Furthermore Muhammad the Arabian (Upon whom be blessings and peace), who is the supreme guide and perfect man, made known and demonstrated most perfectly in himself and in his religion the value and all the perfections and duties we have explained above concerning man. | Ve insanın kıymetini ve vazifelerini ve kemalâtını bildiren rehber-i azam ve insan-ı ekmel olan Muhammed-i Arabî Aleyhissalâtü Vesselâm, insana dair beyan ettiğimiz bütün kemalâtı ve vazifeleri en ekmel bir surette kendinde ve dininde göstermesiyle gösteriyor ki: |
| This demonstrates that the universe was created for mankind and its aim and object is mankind. | Nasıl kâinat insan için yaratılmış ve kâinattan maksud ve müntehab insandır; |
| So too the aim and object of mankind, and its choicest and most valuable member, and its most brilliant mirror to the Single and Eternally Besought One | öyle de, insandan dahi en büyük maksud ve en kıymetdar müntehab ve en parlak âyine-i Ehad ve Samed, |
| is Ahmad Muhammad (Upon whom be blessings and peace). | elbette Ahmed-i Muhammed’dir. |
| Upon whom and upon whose family be blessings and peace to the number of good deeds of his community. O God! O Most Merciful! O Most Compassionate! O Single One! O Ever-Living! O Self-Subsistent! O Sapient! O All-Just! O Most Holy! | عَلَيْهِ وَ عَلَى آلِهِ الصَّلاَةُ و السَّلاَمُ بِعَدَدِ حَسَنَاتِ اُمَّتِهِ يَا اَللّهُ يَا رَحْمنُ يَا رَحِيمُ يَا فَرْدُ يَا حَىُّ يَا قَيُّومُ يَا حَكَمُ يَا عَدْلُ يَا قُدُّوسُ |
| We beseech You through the truth of Your All-Wise Criterion of Truth and Falsehood, the Qur’an, and through veneration for Your Most Noble Beloved, and through the truth of Your Most Beautiful Names, and through veneration for Your Greatest Name, to preserve us from the evil of the instinctual soul and of Satan and from the evil of jinn and of men. Amen. | نَسْئَلُكَ بِحَقِّ فُرْقَانِكَ الْحَكِيمِ وَبِحُرْمَةِ حَبِيبِكَ اْلاَكْرَمِ وَبِحَقِّ اَسْمَائِكَ الْحُسْنَى وَبِحُرْمَةِ اِسْمِكَ اْلاَعْظَمِ اِحْفَظْنَا مِنْ شَرِّ النَّفْسِ وَالشَّيْطَانِ وَمِنْ شَرِّ الْجِنِّ وَاْلاِنْسَانِ آمِينَ |
| Glory be unto You! We have no knowledge save that which You have taught us; indeed You are All-Knowing, All-Wise!(2:32) | سُبْحَانَكَ لاَ عِلْمَ لَنَا اِلاَّ مَا عَلَّمْتَنَا اِنَّكَ اَنْتَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ |