The Letters - From the Risale-i Nur Collection

He thinks: “If I wake up, all this enjoyment will disappear.” While the other man is unaware that he is dreaming, and he experiences true pleasure and delight.	“Ben uyansam şu lezzet kaçacak” diye düşünür. Diğeri rü’yada olduğunu bilmiyor. Hakikî lezzet ile hakikî saadete mazhar olur.
Thus, the martyrs partake of life in the Intermediate Realm differently to the other dead.	İşte Âlem-i Berzahtaki emvat ve şühedanın hayat-ı berzahiyeden istifadeleri, öyle farklıdır.
It has been definitely established by innumerable incidents and narrations that they manifest life in the way described above and sup pose themselves to be alive.	Hadsiz vakıatla ve rivayatla şühedanın bu tarz-ı hayata mazhariyetleri ve kendilerini sağ bildikleri sabit ve kat’îdir.
Indeed, their level of life has been illuminated and proved on numerous occasions by such occurrences as Hamza (May God be pleased with him) – the lord of the martyrs – protecting those who have recourse to him, and his performing and making performed tasks in this world.	Hattâ Seyyidüşşüheda olan Hazret-i Hamza Radıyallahü Anh, mükerrer vakıatla kendine iltica eden adamları muhafaza etmesi ve dünyevî işlerini görmesi ve gördürmesi gibi çok vakıatla, bu tabaka-i hayat tenvir ve isbat edilmiş.
I myself, even, had a nephew and student called Ubeyd.	Hattâ -ben kendim- Ubeyd isminde bir yeğenim ve talebem vardı.
He was killed at my side and in my place and became a martyr. Then, when I was being held as a prisoner-of-war at a place three months’ distance away,	Benim yanımda ve benim yerime şehid olduktan sonra, üç aylık mesafede esarette bulunduğum zaman,
I entered his grave in a true dream, which was a sort of dwelling-place under the earth, although I did not know where he was buried.	mahall-i defnini bilmediğim halde, bence bir rü’ya-yı sadıkada, taht-el Arz bir menzil suretindeki kabrine girmişim.
I saw him living the martyrs’ level of life. He evidently thought that I was dead and said that he had grieved over me greatly.	Onu şüheda tabaka-i hayatında gördüm. O, beni ölmüş biliyormuş. Benim için çok ağladığını söyledi.
He thought he was alive, but having retreated before the Russian invasion, had made himself a good home under the ground.	Kendisini hayatta biliyor; fakat Rus’un istilasından çekindiği için, yer altında kendine güzel bir menzil yapmış.
Thus, owing to such indications, my unimportant dream convinced me about the above-mentioned truth as certainly as having witnessed it.	İşte bu cüz’î rü’ya, bazı şerait ve emaratla, geçen hakikata, bana şuhud derecesinde bir kanaat vermiştir.
The Fifth Level of Life is that of the spirits of the dead in their graves.	Beşinci Tabaka-i Hayat: Ehl-i kuburun hayat-ı ruhanîleridir.
Yes, death is a change of residence, the liberation of the spirit, a discharge from duties; it is not annihilation, non-existence, and a going to nothingness.	Evet mevt; tebdil-i mekândır, ıtlak-ı ruhtur, vazifeden terhistir. İdam ve adem ve fena değildir.
Many evidences illuminate and prove this level of life, such as the innumerable occasions the spirits of saints have assumed forms and appeared to those who unveil the realities, and the other dead have communicated with us while awake or sleeping and have told us of things that are conformable with reality.	Hadsiz vakıatla ervah-ı evliyanın temessülleri ve ehl-i keşfe tezahürleri ve sair ehl-i kuburun yakazaten ve menamen bizlerle münasebetleri ve vakıa mutabık olarak bizlere ihbaratları gibi çok delail, o tabaka-i hayatı tenvir ve isbat eder.
In fact, the Twenty-Ninth Word, which is about the immortality of man’s spirit, demonstrates this level of life with incontrovertible proofs.	Zâten beka-i ruha dair “Yirmidokuzuncu Söz” bu tabaka-i hayatı delail-i kat’iye ile isbat etmiştir.
Second Question	İkinci Sual
Who creates death and life that He may try you, which of you is the best in conduct.(67:2)	Furkan-ı Hakîm’deاَلَّذِى خَلَقَ اْلمَوْتَ وَاْلحَيَوةَ لِيَبْلُوَكُمْ اَيُّكُمْ اَحْسَنُ عَمَلا
Verses like this in the All-Wise Qur’an, the Criterion of Truth and Falsehood,	gibi âyetlerde
make it understood that death is created like life; it too is a bounty.	“Mevt dahi, hayat gibi mahluktur, hem bir nimettir.” diye ifham ediliyor.
But on the face of it, death is dissolution, non-existence, decay, the extinction of life, the annihilator of pleasures; so how can it be created and a bounty?	Halbuki zâhiren mevt; inhilâldir, ademdir, tefessühtür, hayatın sönmesidir, hâdimüllezzattır.. nasıl mahluk ve nimet olabilir?
The Answer: As was stated at the end of the answer to the first question, death is a discharge from the duties of life;	Elcevap: “Birinci Sual”in cevabının âhirinde denildiği gibi: Mevt, vazife-i hayattan bir terhistir, bir paydostur,
it is a rest, a change of residence, a transformation of existence; it is an invitation to eternal life, a beginning, the introduction to an immortal life.	bir tebdil-i mekândır, bir tahvil-i vücuddur, hayat-ı bâkiyeye bir davettir, bir mebde’dir, bir hayat-ı bâkiyenin mukaddimesidir.
Just as life comes into the world through an act of creation and is appointed and determined, so departure from the world is created and determined, and is planned wisely and purposively.	Nasıl ki hayatın dünyaya gelmesi bir halk ve takdir iledir; öyle de, dünyadan gitmesi de bir halk ve takdir ile, bir hikmet ve tedbir iledir.
The ways plants die, plant life being the simplest level of life, show their death to be a more orderly work of art than life.	Çünki en basit tabaka-i hayat olan hayat-ı nebatiyenin mevti, hayattan daha muntazam bir eser-i san’at olduğunu gösteriyor.
For although the death of fruits, seeds, and grains appears to occur through their decay and dissolution,	Zira meyvelerin, çekirdeklerin, tohumların mevti; tefessüh ile çürümek ve dağılmakla göründüğü halde,
it is in fact a sort of kneading that comprises exceedingly well-ordered chemical reactions and a balanced combining of elements and wise formation of particles; their unseen, orderly and wise deaths appear through the life of the new shoots.	gayet muntazam bir muamele-i kimyeviye ve mizanlı bir imtizacat-ı unsuriye ve hikmetli bir teşekkülât-ı zerreviyeden ibaret olan bir yoğurmaktır ki, bu görünmeyen intizamlı ve hikmetli ölümü, sünbülün hayatıyla tezahür ediyor.
That is to say, the death of the seed is the onset of the shoot’s life. Indeed, since its death is like life itself, it is created and regular the same as life is.	Demek çekirdeğin mevti, sünbülün mebde-i hayatıdır; belki ayn-ı hayatı hükmünde olduğu için, şu ölüm dahi, hayat kadar mahluk ve muntazamdır.
Moreover, the death of living fruits or animals in the human stomach is the beginning of their rising to the level of human life;	Hem zîhayat meyvelerin yahut hayvanların mide-i insaniyede ölümleri, hayat-ı insaniyeye çıkmalarına menşe’ olduğundan;
it may therefore be said that being thus, their death is more orderly and created than is their life.	“o mevt, onların hayatından daha muntazam ve mahluk” denilir.
If the death of plant life, the lowest level of life, is created, wise, and ordered in that way,	İşte en edna tabaka-i hayat olan hayat-ı nebatiyenin mevti; böyle mahluk, hikmetli ve intizamlı olsa,
the death that befalls human life, the highest level of life, must be the same. Similarly, as a seed sown in the ground becomes a tree in the world of the air,	tabaka-i hayatın en ulvîsi olan hayat-ı insaniyenin başına gelen mevt, elbette yer altına girmiş bir çekirdeğin hava âleminde bir ağaç olması gibi,
so a man who is laid in the earth will surely produce the shoots of an everlasting life in the Intermediate Realm.	yer altına giren bir insan da, Âlem-i Berzah’ta, elbette bir hayat-ı bâkiye sünbülü verecektir.
Now for the aspects of death that are bounties; we shall point out four of them.	Amma mevt, nimet olduğunun ciheti ise, çok vücuhundan dört vechine işaret ederiz.
The First: Death is a great bounty because it means one is freed from the duties and obligations of life, which become burdensome. It is also a door through which one passes in order to join and be united with one’s friends, ninety-nine out of a hundred of whom are already in the Intermediate Realm.	Birincisi: Ağırlaşmış olan vazife-i hayattan ve tekâlif-i hayatiyeden âzad edip, yüzde doksandokuz ahbabına kavuşmak için, Âlem-i Berzah’ta bir visal kapısı olduğundan, en büyük bir nimettir.
The Second: It is to be released from the narrow, irksome, turbulent prison of this world,	İkincisi: Dar, sıkıntılı, dağdağalı, zelzeleli dünya zindanından çıkarıp;
and to receive an expansive, joyful, trouble free immortal life, and to enter the sphere of the Eternally Beloved One’s mercy.	vüs’atli, sürurlu, ızdırabsız, bâki bir hayata mazhariyetle Mahbub-u Bâki’nin daire-i rahmetine girmektir.
The Third: There are numerous factors like old age which make life arduous and show death to be a far superior bounty.	Üçüncüsü: İhtiyarlık gibi şerait-i hayatiyeyi ağırlaştıran bir çok esbab vardır ki; mevti, hayatın pek fevkinde nimet olarak gösterir.
For example, if together with your very elderly parents who cause you much distress you beheld before you your grandfather’s grandfathers in all their pitiful state,	Meselâ: Sana ızdırab veren pek ihtiyar olmuş peder ve validen ile beraber, ceddin cedleri, sefalet-i halleriyle senin önünde şimdi bulunsaydı;
you would understand what a calamity life is, and what a bounty, death.	hayat ne kadar nıkmet, mevt ne kadar nimet olduğunu bilecektin.
Another example: one can imagine how difficult life is in the harsh conditions of winter for the beautiful flying insects, the lovers of the beautiful flowers, and what a mercy death is for them.	Hem meselâ: Güzel çiçeklerin âşıkları olan güzel sineklerin, kışın şedaidi içinde hayatları ne kadar zahmet ve ölümleri ne kadar rahmet olduğu anlaşılır.
The Fourth: Just as sleep is a comfort, a mercy, a rest, particularly for those afflicted by disaster and the wounded and the sick,	Dördüncüsü: Nevm nasıl ki bir rahat, bir rahmet, bir istirahattir; hususan musibetzedeler, yaralılar, hastalar için.
so too is death, the elder brother of sleep, a pure bounty and mercy for the disaster-struck and those who suffer tribulations that drive them to suicide.	öyle de: Nevmin büyük kardeşi olan mevt dahi, musibetzedelere ve intihara sevkeden belalarla mübtela olanlar için ayn-ı nimet ve rahmettir.
However, as is proved decisively in many of the Words, for the people of misguidance, death is pure torment the same as life, and pure affliction, but that is outside the discussion here.	Amma ehl-i dalalet için müteaddid Sözlerde kat’î isbat edildiği gibi; mevt dahi hayat gibi nıkmet içinde nıkmet, azab içinde azabdır. O, bahisten hariçtir.
Third Question	Üçüncü Sual
Where is Hell? The Answer:	Cehennem nerededir? Elcevap:
Say: the knowledge is with God alone. (67:26) * None knows the Unseen save God.(27:65)	قُلْ اِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللّهِ * لاَ يَعْلَمُ الْغَيْبَ اِلاَّ اللّهُ
According to some narrations, Hell is beneath the earth.	Cehennemin yeri, bazı rivayatla “Taht-el Arz” denilmiştir.
*{al-Ajluni, Kashf al-Khafa’, i, 281; al-Hakim, al-Mustadrak, iv, 568.}
As we have explained in other places, in its annual orbit the globe traces a circle around an area that in the future will accommodate the Great Gathering and Last Judgement.	Başka yerlerde beyan ettiğimiz gibi; Küre-i Arz, hareket-i seneviyesiyle ileride mecma-ı haşir olacak bir meydanın etrafında bir daire çiziyor.
It means that Hell is beneath the area of its orbit.	Cehennem ise, Arzın o medar-ı senevîsi altındadır demektir.
It is invisible and imperceptible because it consists of veiled, lightless fire.	Görünmemeleri ve hissedilmemeleri, perdeli ve nursuz ateş olduğu içindir.
Within the vast stretch of space travelled by the earth many creatures are found that are invisible because they are without light.	Küre-i Arzın seyahat ettiği mesafe-i azîmede pek çok mahlukat var ki, nursuz oldukları için görünmezler.
Just as the moon loses its existence when its light recedes, so we are unable to see numerous lightless globes and creatures, although they are before our eyes.	Kamer, nuru çekildikçe vücudunu kaybettiği gibi, nursuz çok küreler, mahluklar gözümüzün önünde olup göremiyoruz.
There are two Hells, the Lesser and the Greater. In the future, the Lesser will be transformed into the Greater and is like its seed; in the future it will become one of its habitations.	Cehennem ikidir: Biri suğra, biri kübradır. İleride suğra, kübraya inkılab edeceği ve çekirdeği hükmünde olduğu gibi, ileride ondan bir menzil olur.
The Lesser Hell is under the earth, that is, at the earth’s centre. It is the inside and centre of the globe.	Cehennem-i Suğra yerin altında, yani merkezindedir. Kürenin altı, merkezidir.
Geology informs us that in digging downwards, the heat for the most part increases one degree every thirty-three metres.	İlm-i Tabakat-ül Arzca malûmdur ki: Ekseriya her otuzüç metre hafriyatta, bir derece-i hararet tezayüd eder.
That means that since half the diameter of the earth is around six thousand kilometres, the fire at the centre is at a temperature of around two hundred thousand degrees,	Demek merkeze kadar nısf-ı kutr-u Arz, altıbin küsur kilometre olduğundan, ikiyüz bin derece-i harareti câmi’,
that is, two hundred times hotter than fire at the circumference; this is in agreement with what is stated in Hadiths.	yani ikiyüz defa ateş-i dünyevîden şedid ve rivayet-i hadîse muvafık bir ateş bulunuyor.
*{See, Bukhari, Bad’al-Khalq, 10; Muslim, Janna, 30; Tirmidhi, Jahannam, 7; Musnad, ii, 313.}
The Lesser Hell performs many of the Greater Hell’s functions in this world and Intermediate Realm, and this is indicated in Hadiths.	Şu Cehennem-i Suğra, Cehennem-i Kübra’ya ait çok vezaifi, dünyada ve Âlem-i Berzah’ta görmüş ve ehadîslerle işaret edilmiştir.
Just as in the world of the hereafter, the earth will pour its inhabitants into the arena of the resurrection within its annual orbit;	Âlem-i Âhiret’te, Küre-i Arz nasılki sekenesini medar-ı senevîsindeki meydan-ı haşre döker;
so at the divine command it will hand over the Lesser Hell within it to the Greater Hell.	öyle de içindeki Cehennem-i Suğra’yı dahi Cehennem-i Kübra’ya emr-i İlahî ile teslim eder.
Some of the Mu’tazilite authorities said that Hell will be created later, but such an idea is mistaken and foolish, and arises from Hell not having completely opened up at the present time and developed into a form entirely appropriate for its inhabitants.	Ehl-i İtizal’in bazı imamları “Cehennem sonradan halkedilecektir” demeleri, hâl-i hazırda tamamıyla inbisat etmediğinden ve sekenelerine tam münasib bir tarzda inkişaf etmediğinden, galattır ve gabavettir.
In order to see with our worldly eyes the dwelling places of the next world within the veil of the Unseen and to demonstrate their existence,	Hem perde-i gayb içindeki âlem-i âhirete ait menzilleri dünya gözümüzle görmek ve göstermek için,
either the universe has to be shrunk to the size of two provinces, or our eyes have to be enlarged to the size of stars, so that we can see and specify their places.	ya kâinatı küçültüp iki vilayet derecesine getirmeli veyahut gözümüzü büyütüp yıldızlar gibi gözlerimiz olmalı ki yerlerini görüp tayin edelim.
God knows best, the dwelling-places of the hereafter are not visible to our worldly eyes,	وَالْعِلْمُ عِنْدَ اللّهِ âhiret âlemine ait menziller, bu dünyevî gözümüzle görülmez.
but as indicated by certain narrations, the Hell of the hereafter is connected with our world. A Hadith says about the intense heat of summer: “It gives an inkling of Hell.”	Fakat bazı rivayatın işaratıyla, âhiretteki Cehennem, bu dünyamızla münasebetdardır. Yaz’ın şiddet-i hararetine مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَ denilmiştir.
*{Bukhari, Mawaqit 9, 10; Adhan 18; Bad’l-Khalq 10;Muslim, Masajid 180, 181, 183, 184, 186;Abu Da’ud, Salat 4;Tirmidhi, Mawaqit 5;Nasa’i, Mawaqit 5;Ibn Maja, Salat 4; Tibb 19;Darimi, Salat 14;Muwatta, Waqut 27, 28, 29;Musnad ii, 229, 238, 256, 266, 285, 318, 324, 393, 394, 462, 501, 507; iii, 9, 53, 59; iv, 250, 662; v, 155, 162, 176, 368.}
That is to say, the Greater Hell is not visible to the tiny, dim eyes of this world’s minds. However, we may look with the light of the divine name All-Wise, as follows:	Demek bu dünyevî küçücük ve sönük akıl gözüyle, o büyük Cehennem görülmez. Fakat ism-i Hakîm’in nuruyla bakabiliriz. Şöyle ki:
The Greater Hell beneath the earth’s annual orbit has as though made the Lesser Hell at the earth’s centre its deputy and made it perform some of its functions.	Arzın medar-ı senevîsi altında bulunan Cehennem-i Kübra, yerin merkezindeki Cehennem-i Suğra’yı güya tevkil ederek bazı vezaifini gördürmüş.
The possessions of the All-Powerful One of Glory are truly extensive; He situated the Greater Hell wherever divine wisdom required.	Kadîr-i Zülcelal’in mülkü pek çok geniştir. Hikmet-i İlahiye nereyi göstermiş ise Cehennem-i Kübra oraya yerleşir.
Yes, the All-Powerful One of Glory, the All-Wise One of Perfection, who issues the command of “‘Be!’ and it is,” (36 :82) has tied the moon to the earth before our very eyes with perfect wisdom and order,	Evet bir Kadîr-i Zülcelal ve emr-i كُنْ فَيَكُونُ e mâlik bir Hakîm-i Zülkemal, gözümüzün önünde kemal-i hikmet ve intizam ile Kamer’i Arz’a bağlamış;
and with vast power and perfect order tied the earth to the sun, and has made the sun travel together with its planets at a speed close to that of the annual rotation of the earth,	azamet-i kudret ve intizam ile Arz’ı Güneş’e rabtetmiş ve Güneş’i seyyaratıyla beraber Arz’ın sür’at-i seneviyesine yakın bir sür’at ile
and with His majestic dominicality, according to one possibility, made it travel towards the sun of suns,	ve haşmet-i Rububiyetiyle, bir ihtimale göre Şemsü’ş-şümus tarafına bir hareket vermiş
and like a fleet decked out with electric lights has made the stars luminous witnesses to His sovereign dominicality.	ve donanma elektrik lâmbaları gibi yıldızları, saltanat-ı Rububiyetine nuranî şahidler yapmış;
…	onunla saltanat-ı Rububiyetini ve azamet-i kudretini göstermiş
It is not far from the perfect wisdom, tremendous power, and sovereign dominicality of one thus All-Glorious	bir Zât-ı Zülcelal’in kemal-i hikmetinden ve azamet-i kudretinden ve saltanat-ı Rububiyetinden uzak değildir ki,
to make the Greater Hell like the boiler of an electric-light factory and with it set fire to the stars of the heavens that look to the hereafter, and give them heat and power.	Cehennem-i Kübra’yı elektrik lâmbalarının fabrikasının kazanı hükmüne getirip âhirete bakan semanın yıldızlarını onunla iş’al etsin; hararet ve kuvvet versin.
That is, give light to the stars from Paradise, the world of light, and send them fire and heat from Hell,	Yani, âlem-i nur olan Cennet’ten yıldızlara nur verip, Cehennem’den nâr ve hararet göndersin.
and at the same time, make part of that Hell a habitation and place of imprisonment for those who are to be tormented.	Aynı halde o Cehennem’in bir kısmını ehl-i azaba mesken ve mahbes yapsın.
Furthermore, He is an All-Wise Creator who conceals a tree as large as a mountain in a seed the size of a finger-nail.	Hem bir Fâtır-ı Hakîm ki; dağ gibi koca bir ağacı, tırnak gibi bir çekirdekte saklar.
It is surely not far then from the power and wisdom of such an All-Glorious One to conceal the Greater Hell in the seed of the Lesser Hell in the heart of the globe of the earth.	Elbette o Zât-ı Zülcelal’in kudret ve hikmetinden uzak değildir ki; Küre-i Arz’ın kalbindeki Cehennem-i Suğra çekirdeğinde Cehennem-i Kübra’yı saklasın.
In Short: Paradise and Hell are the two fruits of a branch of the tree of creation, which stretches out towards eternity.	Elhasıl: Cennet ve Cehennem, şecere-i hilkatten ebed tarafına uzanıp eğilerek giden bir dalın iki meyvesidir.
The fruits’ place is at the branch’s tip. And they are the two results of the chain of the universe; and the places of the results are the two sides of the chain.	Meyvenin yeri ise, dalın müntehasındadır. Hem şu silsile-i kâinatın iki neticesidir. Neticelerin mahalleri, silsilenin iki tarafındadır.
The base and heavy are on its lower side, the luminous and elevated on its upper side.	Süflîsi, sakili aşağı tarafında; nuranîsi, ulvîsi yukarı tarafındadır.
They are also the two stores of the flood of events and the immaterial produce of the earth.	Hem şu seyl-i şuunatın ve mahsulat-ı maneviye-i arziyenin iki mahzenidir.
The store-places vary according to the produce, the bad beneath, the good above.	Mahzenin mekânı ise, mahsulâtın nev’ine göre, fenası altında, iyisi üstündedir.
They are also the two pools of the flood of beings, which flows in waves towards eternity.	Hem ebede karşı cereyan eden ve dalgalanan mevcudat-ı seyyalenin iki havzıdır.
As for the pool’s place, it is where the flood stops and gathers.	Havzın yeri ise, seylin durduğu ve tecemmu’ ettiği yerdedir.
That is, the obscene and filthy below, the good and the pure above.	Yani habîsatı ve müzahrefatı esfelde, tayyibatı ve safiyatı a’lâdadır.
They are also the two places of manifestation, the one of beneficence and mercy, the other of wrath and grandeur. Places of manifestation may be anywhere;	Hem lütuf ve kahrın, rahmet ve azametin iki tecelligâhıdır. Tecelligâhın yeri ise, heryerde olabilir.
the All-Merciful One of Beauty, the All-Compelling One of Glory, situates His places of manifestation where He wishes.	Rahmân-ı Zülcemâl ve Kahhâr-ı Zülcelâl nerede isterse tecelligâhını açar.
As for the existence of Paradise and Hell, they have been proved conclusively in the Tenth, Twenty-Eighth, and Twenty-Ninth Words.	Amma Cennet ve Cehennem’in vücudları ise, Onuncu ve Yirmisekizinci ve Yirmidokuzuncu Sözler’de gayet kat’î bir surette isbat edilmiştir.
Here, we only say this: the existence of the fruit is as definite and certain as the existence of the branch; the result is as definite as the chain;	Şurada yalnız bu kadar deriz ki: Meyvenin vücudu dal kadar ve neticenin silsile kadar ve
the store as the produce; the pool as the river; and the places of manifestation are as definite and certain as the existence of mercy and wrath.	mahzenin mahsulât kadar ve havzın ırmak kadar ve tecelligâhın, rahmet ve kahrın vücudları kadar kat’î ve yakîndir.
Fourth Question	Dördüncü Sual
Passing (mecazi) love for things can be transformed into true love, so can the passing love most people have for this world also be transformed into true love?	Mahbublara olan aşk-ı mecazî aşk-ı hakikîye inkılab ettiği gibi, acaba ekser nâsda bulunan dünyaya karşı olan aşk-ı mecazî dahi bir aşk-ı hakikîye inkılab edebilir mi?
The Answer: Yes, if a person who loves with passing love the transitory face of the world sees the ugliness of the decline and transience on that face and tums away from it; if he searches for an immortal beloved	Elcevap: Evet. Dünyanın fâni yüzüne karşı olan aşk-ı mecazî, eğer o âşık, o yüzün üstündeki zeval ve fena çirkinliğini görüp ondan yüzünü çevirse, bâki bir mahbub arasa,
and is successful in seeing the world’s other two, beautiful, faces, of being a mirror to the divine names and the tillage of the hereafter,	dünyanın pek güzel ve âyine-i esma-i İlahiye ve mezraa-i âhiret olan iki diğer yüzüne bakmağa muvaffak olursa,
his illicit passing love then starts to be transformed into true love.	o gayr-ı meşru mecazî aşk, o vakit, aşk-ı hakikîye inkılaba yüz tutar.
But on the one condition that he does not confuse with the outside world his inner fleeting, unstable world, which is bound to his life.	Fakat bir şart ile ki, kendinin zâil ve hayatıyla bağlı kararsız dünyasını, haricî dünyaya iltibas etmemektir.
If like the people of misguidance and heedlessness he forgets himself, plunges into the outside world,	Eğer ehl-i dalalet ve gaflet gibi kendini unutup âfâka dalıp,
and supposing the general world to be his private world comes to love it, he will fall into the swamp of nature and drown.	umumî dünyayı hususî dünyası zannedip ona âşık olsa, tabiat bataklığına düşer boğulur.
Unless, extraordinarily, a hand of favour saves him.	Meğer ki hârika olarak bir dest-i inayet onu kurtarsın.
Consider the following comparison which will illuminate this truth.	Şu hakikatı tenvir için şu temsile bak.
For example, if on the four walls of this finely decorated room are four full-length mirrors belonging to the four of us, then there would be five rooms.	Meselâ: Şu güzel zînetli odanın dört duvarında, dördümüze ait dört endam âyinesi bulunsa, o vakit beş oda olur.
One would be actual and general, and four, similitudes and personal.	Biri hakikî ve umumî, dördü misalî ve hususî…
Each of us would be able to change the shape, form, and colour of his personal room by means of his mirror.	Herbirimiz kendi âyinemiz vasıtasıyla, hususî odamızın şeklini, heyetini, rengini değiştirebiliriz.
If we were to paint it red, it would appear red, if we were to paint it green, it would appear green.	Kırmızı boya vursak, kırmızı; yeşil boyasak, yeşil gösterir.
Likewise, we could alter it by adjusting the mirror; we could make it ugly, or beautiful, or give it different forms.	Ve hakeza.. âyinede tasarrufla çok vaziyetler verebiliriz; çirkinleştirir, güzelleştirir, çok şekillere koyabiliriz.
But we could not easily adjust and change the outer, general room.	Fakat haricî ve umumî odayı ise kolaylıkla tasarruf ve tağyir edemeyiz.
While in reality the general and personal rooms are the same, in practice they are different.	Hususî oda ile umumî oda hakikatta birbirinin aynı iken, ahkâmda ayrıdırlar.
You could destroy your own room with one finger, but you could not make one stone of the other stir.	Sen bir parmak ile odanı harab edebilirsin, ötekinin bir taşını bile kımıldatamazsın.
Thus, this world is a decorated house. The life of each of us is a full-length mirror.	İşte dünya süslü bir menzildir. Herbirimizin hayatı, bir endam âyinesidir.
Each of us has a world from this world, but its support, centre, and door is our life.	Şu dünyadan herbirimize birer dünya var, birer âlemimiz var. Fakat direği, merkezi, kapısı, hayatımızdır.
Indeed, that personal world of ours is a page and our life is a pen; many things that are written with it pass to the page of our actions.	Belki o hususî dünyamız ve âlemimiz, bir sahifedir. Hayatımız bir kalem.. onunla sahife-i a’malimize geçecek çok şeyler yazılıyor.
We love our world, but later see that since it is constructed on our life, like it, it is fleeting, transitory, and unstable. We perceive and understand this,	Eğer dünyamızı sevdikse, sonra gördük ki: Dünyamız hayatımız üstünde bina edildiği için, hayatımız gibi zâil, fâni, kararsızdır, hissedip bildik.
and our love for it is redirected to the beautiful impresses of the divine names to which our personal world is the mirror and which it reflects; it switches from our world to the manifestations of the names.	Ona ait muhabbetimiz, o hususî dünyamız âyine olduğu ve temsil ettiği güzel nukuş-u esmâ-i İlâhiyeye döner; ondan, cilve-i esmâya intikal eder.
Moreover, if we are aware that that personal world of ours is a temporary seedbed of the hereafter and Paradise,	Hem o hususî dünyamız, âhiret ve Cennet’in muvakkat bir fidanlığı olduğunu derkedip,
and if we direct our feelings for it like intense desire, love, and greed, towards the benefits of the hereafter, which are its results, fruits, and shoots,	ona karşı şedid hırs ve taleb ve muhabbet gibi hissiyatımızı onun neticesi ve semeresi ve sünbülü olan uhrevî fevaidine çevirsek,
then that passing love is transformed into true love.	o vakit o mecazî aşk, hakikî aşka inkılab eder.
Otherwise, manifesting the meaning of the verse, Those who forget God; and he made them forget their own souls. Such are the rebellious transgressors, (59 :19)	Yoksaنَسُوا اللَّهَ فَاَنْسَيهُمْ اَنْفُسَهُمْ اُولئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ
a person will forget himself, not think of life’s fleeting nature, suppose his personal, unstable world to be constant like the general world,	sırrına mazhar olup, nefsini unutup, hayatın zevalini düşünmeyerek, hususî kararsız dünyasını, aynı umumî dünya gibi sabit bilip,
and imagine himself to be undying; he will fix himself on the world and embrace it with intense emotions; he will drown in it and depart.	kendini lâyemut farzederek dünyaya saplansa, şedid hissiyat ile ona sarılsa, onda boğulur gider.
Such love will be boundless torment and tribulation for him. For an orphan-like compassion, a despairing softness of heart will be born of that love.	O muhabbet onun için hadsiz bela ve azabdır. Çünki o muhabbetten yetîmâne bir şefkat, me’yusâne bir rikkat tevellüd eder.
He will pity all living beings. Indeed, he will feel sympathy for all beautiful creatures which suffer decline, and the pain of separation,	Bütün zîhayatlara acır; hattâ güzel ve zevale maruz bütün mahlûkata bir rikkat ve bir firkat hisseder;
but he will be able to do nothing, he will suffer in absolute despair.	elinden bir şey gelmez, ye’s-i mutlak içinde elem çeker.
However, the first man, who is saved from heedlessness, finds an elevated antidote for the pain of that intense compassion.	Fakat gafletten kurtulan evvelki adam, o şedid şefkatin elemine karşı ulvî bir tiryak bulur ki;
For in the death and decline of all the living beings he pities, he sees that the mirrors of their spirits are immortal, for in them are depicted the perpetual manifestations of the enduring names of an Ever-Enduring One; his compassion is transformed into joy.	acıdığı bütün zîhayatların mevt ve zevalinde bir Zât-ı Bâki’nin bâkî esmâsının daimî cilvelerini temsil eden âyine-i ervahları bâkî görür; şefkati, bir sürura inkılab eder.
He also sees behind all beautiful creatures, which are subject to death and transience, an impress, a making beautiful, an art, adornment, bestowal, and illuminating that are permanent and that make perceived a transcendent beauty, a sacred loveliness.	Hem zeval ve fenaya maruz bütün güzel mahlûkatın arkasında bir cemâl-i münezzeh ve hüsn-ü mukaddes ihsas eden bir nakş ve tahsin ve san’at ve tezyin ve ihsan ve tenvir-i daimîyi görür.
He sees the death and transience to be renewal, the purpose of which is to increase the beauty, refresh the pleasure, and exhibit the art, and this augments his pleasure, his ardour, his wonder.	O zeval ve fenayı tezyid-i hüsn ve tecdid-i lezzet ve teşhir-i san’at için bir tazelendirmek şeklinde görüp, lezzetini ve şevkini ve hayretini ziyadeleştirir.
The Eternal One, He is the Eternal One	اَلْبَاقِى هُوَ الْبَاقِى
Said Nursi	Said Nursî

« Önceki Sayfa 📖 Sonraki Sayfa »

Share this: