| The Second Flash | İkinci Lem’a |
| In the Name of God, the Merciful, the Compassionate. | بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ |
| When he called upon his Lord saying: “Verily harm has afflicted me, and You are the Most Merciful of the Merciful!”(21:83) | اِذْ نَادَى رَبَّهُ اَنِّى مَسَّنِىَ الضُّرُّ وَاَنْتَ اَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ |
| The supplication of Job (Upon whom be peace), the champion of patience, is both well-tested and effective. | Sabır kahramanı Hazret-i Eyyüb Aleyhisselâm’ın şu münacatı, hem mücerreb, hem tesirlidir. |
| Drawing on the verse, we should say in our supplication, “O my Lord and Sustainer! Indeed harm has afflicted me, and You are the Most Merciful of the Merciful. | Fakat âyetten iktibas suretinde bizler münacatımızdaرَبِّ اِنِّى مَسَّنِىَ الضُّرُّ وَاَنْتَ اَرْحَمُ الرَّاحِمِينَdemeliyiz. |
| ”The gist of the well-known story of Job (1) (Upon whom be peace) is as follows:1 See, Tabari, Jami‘ al-Bayan, xvii, 71-2; Ibn Hajar, Fath al-Bari, vi, 426; Ibn al-Mubarak, al- Zuhd, 49. | Hazret-i Eyyüb Aleyhisselâm’ın meşhur kıssasının hülâsası şudur ki: |
| While afflicted with numerous wounds and sores for a long time, | Pek çok yara, bere içinde epey müddet kaldığı halde, |
| he recalled the great recompense to be had for his sickness, and endured it with utmost patience. | o hastalığın azîm mükâfatını düşünerek kemal-i sabırla tahammül edip kalmış. |
| But later, when the worms generated by his wounds penetrated to his heart and his tongue, | Sonra yaralarından tevellüd eden kurtlar, kalbine ve diline iliştiği zaman, |
| the seat of the remembrance and knowledge of God, (2) he feared that his duty of worship would suffer,2 See, Ibn al-Athir, al-Kamil fi’l-Tarikh, i, 98-100. | zikir ve marifet-i İlahiyenin mahalleri olan kalb ve lisanına iliştikleri için, o vazife-i ubudiyete halel gelir düşüncesiyle |
| and so he said in supplication not for the sake of his own comfort, but for the sake of his worship of God: | kendi istirahatı için değil, belki ubudiyet-i İlahiye için demiş: |
| “O Lord! Harm has afflicted me; my remembrance of You with my tongue and my worship of You with my heart will suffer.” | “Ya Rab! Zarar bana dokundu, lisanen zikrime ve kalben ubudiyetime halel veriyor.” diye münacat edip, |
| God Almighty then accepted this pure sincere, disinterested and devout supplication in the most miraculous fashion. | Cenab-ı Hak o hâlis ve sâfi, garazsız, lillah için o münacatı gayet hârika bir surette kabul etmiş. |
| He granted to Job perfect good health and made manifest in him all kinds of compassion. (3) | Kemal-i âfiyetini ihsan edip enva’-ı merhametine mazhar eylemiş. |
| 3 See, Qur’an, 21:84, 38:42-3. Also, Bukhari, Ghusl, 20; Tawhid, 35; Musnad, ii, 314. | |
| This Flash contains five points: | İşte bu Lem’ada “Beş Nükte” var. |
| First Point | Birinci Nükte: |
| Corresponding to the outer wounds and sicknesses of Job (Upon whom be peace), we have inner sicknesses of the spirit and heart. | Hazret-i Eyyüb Aleyhisselâm’ın zâhirî yara hastalıklarının mukabili bizim bâtınî ve ruhî ve kalbî hastalıklarımız vardır. |
| If our inner being were to be turned outward, and our outer being turned inward, we would appear more wounded and diseased than Job. | İç dışa, dış içe bir çevrilsek, Hazret-i Eyyüb’den daha ziyade yaralı ve hastalıklı görüneceğiz. |
| For each sin that we commit and each doubt that enters our mind, inflicts wounds on our heart and our spirit. | Çünki işlediğimiz herbir günah, kafamıza giren herbir şübhe, kalb ve ruhumuza yaralar açar. |
| The wounds of Job (Upon whom be peace) were of such a nature as to threaten his brief worldly life, | Hazret-i Eyyüb Aleyhisselâm’ın yaraları, kısacık hayat-ı dünyeviyesini tehdid ediyordu. |
| but our inner wounds threaten our infinitely long everlasting life. | Bizim manevî yaralarımız, pek uzun olan hayat-ı ebediyemizi tehdid ediyor. |
| We need the supplication of Job thousands of times more than he did himself. | O münacat-ı Eyyübiyeye, o Hazretten bin defa daha ziyade muhtacız. |
| Just as the worms that arose from his wounds penetrated to his heart and tongue, | Bahusus nasılki o Hazretin yaralarından neş’et eden kurtlar, kalb ve lisanına ilişmişler; |
| so too the wounds that sin inflicts upon us and the temptations and doubts that arise from those wounds will – may God protect us! – penetrate our inner heart, the seat of belief, and thus wound belief. | öyle de; bizleri, günahlardan gelen yaralar ve yaralardan hasıl olan vesveseler, şübheler (neuzübillah) mahall-i iman olan bâtın-ı kalbe ilişip imanı zedeler ve |
| Penetrating too the spiritual joy of the tongue, the interpreter of belief, they cause it to shun in revulsion the remembrance of God, and reduce it to silence. | imanın tercümanı olan lisanın zevk-i ruhanîsine ilişip zikirden nefretkârane uzaklaştırarak susturuyorlar. |
| Sin, penetrating to the heart, will blacken and darken it until it extinguishes the light of belief. (4)4 See, Tirmidhi, Tafsir Sura 83:1; Ibn Maja, Zuhd, 29; Muwatta, Kalam, 18; Musnad, ii, 297. | Evet günah kalbe işleyip, siyahlandıra siyahlandıra tâ nur-u imanı çıkarıncaya kadar katılaştırıyor. |
| Within each sin is a path leading to unbelief. | Herbir günah içinde küfre gidecek bir yol var. |
| Unless that sin is swiftly obliterated by seeking God’s pardon, | O günah istiğfar ile çabuk imha edilmezse, |
| it will grow from a worm into a snake thatgnaws on the heart. | kurt değil, belki küçük bir manevî yılan olarak kalbi ısırıyor. |
| For example, a man who secretly commits a shameful sin will fear the disgrace that results if others become aware of it. | Meselâ: Utandıracak bir günahı gizli işleyen bir adam, başkasının ıttılaından çok hicab ettiği zaman, |
| Thus the existence of angels and spirit beings will be hard for him to endure, | melaike ve ruhaniyatın vücudu ona çok ağır geliyor. |
| and he will long to deny it, even on the strength of the slightest indication. | Küçük bir emare ile onları inkâr etmek arzu ediyor. |
| Similarly, one who commits a major sin deserving of the torment of Hell, | Hem meselâ: Cehennem azabını intaç eden büyük bir günahı işleyen bir adam, |
| will desire the non-existence of Hell wholeheartedly, and whenever he hears of the threat of Hell-fire, he will dare to deny it on the strength of a slight indication and doubt, unless he takes up in protection the shield of repentance and seeking forgiveness. | Cehennem’in tehdidatını işittikçe istiğfar ile ona karşı siper almazsa, bütün ruhuyla Cehennem’in ademini arzu ettiğinden, küçük bir emare ve bir şübhe, Cehennem’in inkârına cesaret veriyor. |
| Similarly, one who does not perform the obligatory prayer and fulfil his duty of worship | Hem meselâ: Farz namazını kılmayan ve vazife-i ubudiyeti yerine getirmeyen bir adamın |
| will be affected by distress, just as he would be in case of the neglect of a minor duty toward some petty ruler. | küçük bir âmirinden küçük bir vazifesizlik yüzünden aldığı tekdirden müteessir olan o adam, |
| Thus, his laziness in fulfulling his obligation, despite the repeated commands of the Sovereign of Pre-Eternity, | Sultan-ı Ezel ve Ebed’in mükerrer emirlerine karşı farzında yaptığı bir tenbellik, |
| will distress him greatly, and on account of that distress will desire and say to himself: | büyük bir sıkıntı veriyor ve o sıkıntıdan arzu ediyor ve manen diyor ki: |
| “Would that there were no such duty of worship!” | “Keşki o vazife-i ubudiyeti bulunmasa idi.” |
| In turn, there will arise from this desire a desire to deny God, and bear enmity toward Him. | Ve bu arzudan bir manevî adavet-i İlahiyeyi işmam eden bir inkâr arzusu uyanır. |
| If some doubt concerning the existence of the Divine Being comes to his heart, | Bir şübhe, vücud-u İlahiyeye dair kalbe gelse, |
| he will be inclined to embrace it like a conclusive proof. | kat’î bir delil gibi ona yapışmaya meyleder. |
| A wide gate to destruction will be opened in front of him. | Büyük bir helâket kapısı ona açılır. |
| The wretch does not know that | O bedbaht bilmiyor ki: |
| although he is delivered by denial from the slight trouble of duty of worship, | İnkâr vasıtasıyla, gayet cüz’î bir sıkıntı vazife-i ubudiyetten gelmeye mukabil, |
| he has made himself, by that same denial, the target for milions of troubles that are far more awesome. | inkârda milyonlar ile o sıkıntıdan daha müdhiş manevî sıkıntılara kendini hedef eder. |
| Fleeing from the bite of a gnat, he welcomes the bite of the snake. | Sineğin ısırmasından kaçıp, yılanın ısırmasını kabul eder. |
| There are many other examples, which may be understood with reference to these three, | Ve hâkeza..bu üç misale kıyas edilsin ki |
| so that the sense of,Nay but their hearts are stained. (83:14)will become apparent. | بَلْ رَانَ عَلَى قُلُوبِهِم sırrı anlaşılsın. |
| Second Point | İkinci Nükte: |
| As was explained concerning the meaning of divine determining, known as destiny, in the Twenty-Sixth Word, | Yirmialtıncı Söz’de sırr-ı kadere dair beyan edildiği gibi, |
| men have no right to complain in the case of disasters and illness for the following three reasons: | musibet ve hastalıklarda insanların şekvaya üç vecihle hakları yoktur. |
| First Reason: God Most High has made the garment of the body with which He has clothed man a manifestation of His art. | Birinci Vecih: Cenab-ı Hak, insana giydirdiği vücud libasını san’atına mazhar ediyor. |
| He has made man to be a model on which He cuts, trims, alters and changes the garment of the body, | İnsanı bir model yapmış, o vücud libasını o model üstünde keser, biçer, tebdil eder, tağyir eder; |
| thus displaying the manifestation of various of His names. | muhtelif esmasının cilvesini gösterir. |
| Just as the name of Healer makes it necessary that illness should exist, | Şâfi ismi hastalığı istediği gibi, |
| so too the name of Provider requires that hunger should exist. And so on. | Rezzak ismi de açlığı iktiza ediyor. Ve hâkeza… |
| The Lord of All Dominion has disposal over His dominion as He wishes. | مَالِكُ الْمُلْكِ يَتَصَرَّفُ فِى مُلْكِهِ كَيْفَ يَشَاءُ |
| Second Reason: It is by means of disasters and sicknesses that life is refined, (5)5 See, Muslim, Birr, 52; Abu Da’ud, Jana’iz, 1; al-Hakim, al-Mustadrak, i, 1500. | İkinci Vecih: Hayat musibetlerle, hastalıklarla tasaffi eder, |
| perfected, strengthened and advanced; that it yields results, attains perfection and fulfills its own purpose. (6)6 See, Bukhari, Marda, 1; Muslim, Birr, 52; Tirmidhi, Zuhd, 57; Muwatta, Jana’iz, 40. | kemal bulur, kuvvet bulur, terakki eder, netice verir, tekemmül eder; vazife-i hayatiyeyi yapar. |
| Life led monotonously on the couch of easeand comfort resembles | Yeknesak istirahat döşeğindeki hayat, |
| not so much the pure good that is being, as the pure evil that is non-being; it tends in fact in that direction. | hayr-ı mahz olan vücuddan ziyade, şerr-i mahz olan ademe yakındır ve ona gider. |
| Third Reason: This worldly realm is the field of testing, the abode of service. | Üçüncü Vecih: Şu dâr-ı dünya, meydan-ı imtihandır ve dâr-ı hizmettir; |
| It is not the place of pleasure, reward, and requital. | lezzet ve ücret ve mükâfat yeri değildir. |
| Considering, then, that it is the abode of service and place of worship, sicknesses and misfortunes – as long as they do not affect belief and are patiently endured (7) | Madem dâr-ı hizmettir ve mahall-i ubudiyettir; hastalıklar ve musibetler, dinî olmamak ve sabretmek şartıyla |
| 7 See, Tirmidhi, Da‘wat, 79; Nasa’i, al-Sunan al-Kubra, vi, 106. | |
| – conform fully to service and worship, and even strengthen it. | o hizmete ve o ubudiyete çok muvafık oluyor ve kuvvet veriyor. |
| Since they make each hour’s worship equivalent to that of a day, (8) | Ve herbir saati, birgün ibadet hükmüne getirdiğinden |
| 8 See, Darimi, Riqaq, 56; Musnad, ii, 159, 194, 198; iii, 148, 238, 258. | |
| one should offer thanks instead of complaining. | şekva değil, şükretmek gerektir. |
| Worship consists in fact of two kinds, positive and negative. | Evet ibadet iki kısımdır: Bir kısmı müsbet, diğeri menfî. |
| What is meant by the positive is obvious. | Müsbet kısmı malûmdur. |
| As for negative worship, this is when one afflicted with misfortune or sickness perceives his own weakness and helplessness, | Menfî kısmı ise, hastalıklar ve musibetlerle musibetzede za’fını ve aczini hissedip |
| and turning to his Compassionate Lord, seeks refuge in Him, meditates upon Him, petitions Him, | Rabb-ı Rahîmine ilticakârane teveccüh edip, onu düşünüp, ona yalvarıp hâlis bir ubudiyet yapar. |
| and thus offers a pure form of worship that no hypocrisy can penetrate. | Bu ubudiyete riya giremez, hâlistir. |
| If he endures patiently, thinks of the reward attendant on misfortune and offers thanks, | Eğer sabretse, musibetin mükâfatını düşünse, şükretse, |
| then each hour that he passes will count as a whole day spent in worship. | o vakit herbir saati bir gün ibadet hükmüne geçer. |
| His brief life becomes very long. | Kısacık ömrü uzun bir ömür olur. |
| There are even cases where a single minute is counted as equal to a whole day’s worship. | Hattâ bir kısmı var ki, bir dakikası bir gün ibadet hükmüne geçer. |
| I once was extremely anxious because of an awesome illness that struck one of my brothers of the hereafter, Muhajir Hafız Ahmed. (9) | Hattâ bir âhiret kardeşim, Muhacir Hâfız Ahmed isminde bir zâtın müdhiş bir hastalığına ziyade merak ettim. |
| Muhajir Hafız Ahmed was a merchant in Barla* and among the first students of the Risale-i Nur. Bediuzzaman stayed in his guesthouse on first arriving in Barla in the early spring of 1926, and he assisted Bediuzzaman for the eight and a half years he remained in Barla.* Bediuzzaman’s place of exile, 1926-1934. A small village in Isparta Province in S. W. Turkey. (Tr.) | |
| But then a warning came to my heart: “Congratulate him!” | Kalbime ihtar edildi: “Onu tebrik et. |
| Each minute he spends is counted as a whole day’sworship. | Herbir dakikası birgün ibadet hükmüne geçiyor.” |
| He was in any event enduring his illness in patience and gratitude. | Zâten o zât sabır içinde şükrediyordu. |
| Third Point | Üçüncü Nükte |
| As we have pointed out in one or two of the Words, | Bir-iki Söz’de beyan ettiğimiz gibi: |
| whenever one thinks of his past life, | Her insan geçmiş hayatını düşünse, |
| he will say in his heart or with his tongue either “Ah!” or “Oh!” | kalbine ve lisanına ya “ah” veya “oh” gelir. |
| That is he will either experience regret, or say “Thanks and praise be to God!” | Yani ya teessüf eder, ya “Elhamdülillah” der. |
| Regret is inspired by the pains arising from the cessation of former pleasures and separation from them. | Teessüfü dedirten, eski zamanın lezaizinin zeval ve firakından neş’et eden manevî elemlerdir. |
| For the cessation of pleasure is a pain in itself. | Çünki zeval-i lezzet elemdir. |
| Sometimes a momentary pleasure will cause everlasting pain. | Bazan muvakkat bir lezzet, daimî elem verir. |
| To think upon it will be like lancing a wound, causing regret to gush forth. | Düşünmek ise o elemi deşiyor, teessüf akıtıyor. |
| As for the lasting spiritual pleasure that comes from the cessation of momentary pains experienced in the past, | Eski hayatında geçirdiği muvakkat âlâmın zevalinden neş’et eden manevî ve daimî lezzet, |
| it inspires man to exclaim, “Thanks and praise be to God!” | “Elhamdülillah” dedirtir. |
| In addition to this innate tendency of man, | Bu fıtrî haletle beraber, |
| if he thinks of the reward that results from misfortune and the requital that awaits him in the hereafter, if he realizes that his brief life will count as a long life because of misfortune, then instead of being merely patient he should be thankful. | musibetlerin neticesi olan sevab ve mükâfat-ı uhreviye ve kısa ömrü, musibet vasıtasıyla uzun bir ömür hükmüne geçmesini düşünse sabırdan ziyade, şükreder. |
| He should say, “Praise be to God for every stateother than unbelief andmisguidance.” (10) | “Elhamdülillahi alâküllihal sive-l küfri ve-d dalal” demesi iktiza eder. |
| 10 Tirmidhi, Da‘wat, 45; Ibn Maja, Muqaddima, 23; Du‘a, 2. | |
| It is commonly said that misfortune is longlasting. | Meşhur bir söz var ki: “Musibet zamanı uzundur.” |
| Indeed it is, but not because it is troublesome and distressing as people customarily imagine | Evet musibet zamanı uzundur. Fakat örf-ü nâsta zannedildiği gibi sıkıntılı olduğundan uzun değil |
| but rather because it yields vital results just like a long life. | belki uzun bir ömür gibi hayatî neticeler verdiği için uzundur. |
| Fourth Point | Dördüncü Nükte: |
| As was explained in the First Station of the Twenty-First Word, | Yirmibirinci Söz’ün birinci makamında beyan edildiği gibi: |
| the power of patient endurance given to man by God Almighty is adequate to every misfortune, unless squandered on baseless fears. | Cenab-ı Hakk’ın insana verdiği sabır kuvvetini evham yolunda dağıtmazsa, her musibete karşı kâfi gelebilir. |
| But through the predominance of delusion, man’s neglect and his imagining this transient life to be eternal, | Fakat vehmin tahakkümüyle ve insanın gafletiyle ve fâni hayatı bâki tevehhüm etmesiyle |
| he squanders his power of endurance on the past and the future. | sabır kuvvetini mazi ve müstakbele dağıtıp |
| His endurance is not equal to the misfortunes of the present, and he begins to complain. | hâl-i hazırdaki musibete karşı sabrı kâfi gelmez, şekvaya başlar. |
| It is as if – God forbid! – he were complaining of God Almighty to men. | Âdeta (hâşâ) Cenab-ı Hakk’ı insanlara şekva eder. |
| In a most unjustified and even lunatic fashion, he complains and demonstrates his lack of patience. | Hem çok haksız bir surette ve divanecesine şekva edip sabırsızlık gösterir. |
| If the day that is past held misfortune, the distress is now gone, and only tranquillity remains; | Çünki geçmiş herbir gün, musibet ise zahmeti gitmiş rahatı kalmış; |
| the pain has vanished and the pleasure in its cessation remains; the trouble is gone, and the reward remains. | elemi gitmiş, zevalindeki lezzet kalmış; sıkıntısı geçmiş, sevabı kalmış. |
| Hence one should not complain but give thanks for enjoyment. | Bundan şekva değil, belki mütelezzizane şükretmek lâzım gelir. |
| One should not resent misfortune, but love it. | Onlara küsmek değil, bilakis muhabbet etmek gerektir. |
| The transient life of the past comes to be counted as an eternal and blessed life because of misfortune. | Onun o geçmiş fâni ömrü, musibet vasıtasıyla bâki ve mes’ud bir nevi ömür hükmüne geçer. |
| To think upon past pain with one’s fancy and then to waste part of one’s patience is lunacy. | Onlardaki âlâmı vehim ile düşünüp bir kısım sabrını onlara karşı dağıtmak, divaneliktir. |
| As far as days yet to come are concerned, since they have not yet come, to think now of the illness or misfortune to be borne during them and display impatience, is also foolishness. | Amma gelecek günler ise madem daha gelmemişler; içlerinde çekeceği hastalık veya musibeti şimdiden düşünüp sabırsızlık göstermek, şekva etmek, ahmaklıktır. |
| To say to oneself “Tomorrow or the day after I will be hungry and thirsty” and constantly to drink water and eat bread today, is pure madness. | “Yarın, öbür gün aç olacağım, susuz olacağım” diye bugün mütemadiyen su içmek, ekmek yemek, ne kadar ahmakçasına bir divaneliktir. |
| Similarly, to think of misfortunes and sicknesses yet in the future but now non-existent, | Öyle de gelecek günlerdeki, şimdi adem olan musibet ve hastalıkları düşünüp, |
| to suffer them already, to show impatience and to oppress oneself without any compulsion, is such stupidity that | şimdiden onlardan müteellim olmak, sabırsızlık göstermek, hiçbir mecburiyet olmadan kendi kendine zulmetmek öyle bir belahettir ki, |
| it no longer deserves pity and compassion. | hakkında şefkat ve merhamet liyakatını selbediyor. |
| In short, just as gratitude increases divine bounty, so too complaint increases misfortune, and removes all occasion for compassion. | Elhasıl: Nasıl şükür, nimeti ziyadeleştiriyor; öyle de şekva, musibeti ziyadeleştirir hem merhamete liyakatı selbeder. |
| During World War One, a blessed person in Erzurum was afflicted with an awesome disease. | Birinci Harb-i Umumî’nin birinci senesinde, Erzurum’da mübarek bir zât müdhiş bir hastalığa giriftar olmuştu. |
| I went to visit him and he said to me complaining bitterly: “I have not been able to place my head on the pillow and sleep for a hundred nights.” I was much grieved. | Yanına gittim, bana dedi: “Yüz gecedir ben başımı yastığa koyup yatamadım” diye acı bir şikayet etti. Ben çok acıdım. |
| Suddenly a thought came to me and I said: | Birden hatırıma geldi ve dedim: |
| “Brother, the hundred difficult days you have spent are now just like one hundred happy days. | Kardeşim, geçmiş sıkıntılı yüz günün şimdi sürurlu yüz gün hükmündedir. |
| Do not think of them and complain; rather look at them and be grateful. | Onları düşünüp, şekva etme; onlara bakıp şükret. |
| As for future days, since they have not yet come, | Gelecek günler ise, madem daha gelmemişler. |
| place your trust in your Compassionate and Merciful Lord. | Rabbin olan Rahmanurrahîm’in rahmetine itimad edip, |
| Do not weep before being beaten, do not be afraid of nothing, do not give non-being the colour of being. | dövülmeden ağlama, hiçten korkma, ademe vücud rengi verme. |
| Think of the present hour; your power of patient endurance is enough for this hour. | Bu saati düşün; sendeki sabır kuvveti bu saate kâfi gelir. |
| Do not act like the maddened commander | Divane bir kumandan gibi yapma ki: |
| who expects reinforcement on his right wing by an enemy force deserting to join him from his left, and then begins to disperse his forces in the centre to the left and the right, before the enemy has joined him on the right. | Sol cenah düşman kuvveti onun sağ cenahına iltihak edip ona taze bir kuvvet olduğu halde, sol cenahındaki düşmanın sağ cenahı daha gelmediği vakitte, o tutar, merkez kuvvetini sağa sola dağıtıp merkezi zaîf bırakıp, |
| The enemy then destroys his centre, left weak, with a minimal force. | düşman edna bir kuvvet ile merkezi harab eder.” |
| Brother, do not be like him. | Dedim: “Kardeşim, sen bunun gibi yapma, |
| Mobilize all your strength for this present hour, | bütün kuvvetini bu saate karşı tahşid et. |
| and think of divine mercy, reward in the hereafter, and how your brief and transient life is being transformed into a long and eternal form. | Rahmet-i İlahiyeyi ve mükâfat-ı uhreviyeyi ve fâni ve kısa ömrünü, uzun ve bâki bir surete çevirdiğini düşün. |
| Instead of complaining bitterly, give joyful thanks.” | Bu acı şekva yerinde ferahlı bir şükret. |
| Much relieved, he said, “Praise and thanks be to God, my disease is now a tenth of what it was before.” | ” O da tamamıyla bir ferah alarak: “Elhamdülillah, dedi, hastalığım ondan bire indi.” |
| Fifth Point | Beşinci Nükte: |
| consisting of three matters. | Üç mes’eledir. |
| First Matter: True and harmful misfortune is that which affects religion. | Birinci Mes’ele: Asıl musibet ve muzır musibet, dine gelen musibettir. |
| One should at all times seek refuge at the divine court from misfortune in matters of religion and cry out for help. (11) | Musibet-i diniyeden her vakit dergâh-ı İlahiyeye iltica edip feryad etmek gerektir. |
| 11 See, Tirmidhi, Da‘wat, 79; Nasa’i, al-Sunan al-Kubra, vi, 106. | |
| But misfortunes that do not affect religion in reality are not misfortunes. | Fakat dinî olmayan musibetler, hakikat noktasında musibet değildirler. |
| Some of them are warnings from the Most Merciful One. | Bir kısmı ihtar-ı Rahmanîdir. |
| If a shepherd throws a stone at his sheep when they trespass on another’s pasture, | Nasılki çoban, gayrın tarlasına tecavüz eden koyunlarına taş atıp, |
| they understand that the stone is intended as a warning to save them from a perilous action; full of gratitude they turn back.See, Bukhari, Iman, 39; Buyu’, 2; Muslim, Musaqat, 107; Abu Nu’aym, Hilyat al-Awliya’, i, | onlar o taştan hissederlerki: Zararlı işten kurtarmak için bir ihtardır, memnunane dönerler. |
| So too there are many apparent misfortunes that are divine warnings and admonishments, others that constitute the penance of sin; (13) | Öyle de çok zâhirî musibetler var ki; İlahî birer ihtar, birer ikazdır ve bir kısmı keffaret-üz zünubdur |
| 13 See, Tirmidhi, Tafsir Sura 4:24; Musnad, ii, 303, 335, 402 | |
| and others again that dissolve man’s state of neglect, remind him of his human helplessness and weakness, thus affording him a form of tranquillity. | ve bir kısmı gafleti dağıtıp, beşerî olan aczini ve za’fını bildirerek bir nevi huzur vermektir. |
| As for the variety of misfortune that is illness, it is not at all a misfortune, as has already been said, but rather a favour from God and a means of purification. (14) | Musibetin hastalık olan nev’i, sâbıkan geçtiği gibi o kısım, musibet değil, belki bir iltifat-ı Rabbanîdir, bir tathirdir. |
| See, Muslim, Birr, 52; Abu Da’ud, Jana’iz, 1; al-Daylami, al-Musnad, i, 123; al-Hakim al-Tirmidhi, Nawadir al-Usul, i, 286. | |
| There is a tradition which says: “As a tree drops its ripe fruit when shaken, so do sins fall away through the shaking of fever.” (15) | Rivayette vardır ki: “Ermiş bir ağacı silkmekle nasıl meyveleri düşüyor, sıtmanın titremesinden günahlar öyle dökülüyor.” |
| Bukhari, Marda, 3, 13, 16; Muslim, Birr, 45; Ibn Maja, Adab, 56; Darimi, Riqaq, 57; Musnad, i,381, 441, 455; iii, 152. | |
| Job (Upon whom be peace) did not pray in his supplication for the comfort of his soul, | Hazret-i Eyyüb Aleyhisselâm münacatında istirahat-ı nefs için dua etmemiş, |
| but rather sought cure for the purpose of worship, when disease was preventing his remembrances of God with his tongue and his meditation upon God in his heart. | belki zikr-i lisanî ve tefekkür-ü kalbîye mani olduğu zaman ubudiyet için şifa taleb eylemiş. |
| We too should make our primary intent, when making that supplication, | Biz, o münacat ile -birinci maksadımız- |
| the healing of the inward and spiritual wounds that arise from sinning. | günahlardan gelen manevî ruhî yaralarımızın şifasını niyet etmeliyiz. |
| As far as physical diseases are concerned, we may seek refuge from them when they hinder our worship. | Maddî hastalıklar için ubudiyete mani’ olduğu zaman iltica edebiliriz. |
| But we should seek refuge in a humble and supplicating fashion, not protestingly and plaintively. | Fakat mu’terizane, müştekiyane bir surette değil, belki mütezellilane ve istimdadkârane iltica edilmeli. |
| If we accept God as our Lord and Sustainer, then we must accept too all that He gives us in His capacity of Lord. | Madem onun rububiyetine razıyız, o rububiyeti noktasında verdiği şeye rıza lâzım. |
| To sigh and complain in a manner implying objection to divine determining and decree is a kind of criticism of divine determining, an accusation levelled against God’s compassion. | Kaza ve kaderine itirazı işmam eder bir tarzda “Ah! Of!” edip şekva etmek; bir nevi kaderi tenkiddir, rahîmiyetini ittihamdır. |
| The one who criticizes divine determining strikes his head against the anvil and breaks it. | Kaderi tenkid eden, başını örse vurur kırar. |
| Whoever accuses God’s mercy will inevitably be deprived of it. | Rahmeti ittiham eden, rahmetten mahrum kalır. |
| To use a broken hand to exact revenge will only cause further damage to the hand.So too a man who, afflicted with misfortune, | Kırılmış el ile intikam almak için o eli istimal etmek, nasıl kırılmasını tezyid ediyor.Öyle de: Musibete giriftar olan adam, |
| responds to it with protesting complaint and anxiety, is only compounding his misfortune. | itirazkârane şekva ve merakla onu karşılamak, musibeti ikileştiriyor. |
| Second Matter: Physical misfortunes grow when they are seen to be large, and shrink when they are seen to be small. | İkinci Mes’ele: Maddî musibetleri büyük gördükçe büyür, küçük gördükçe küçülür. |
| For example, a dream enters one’s vision at night. | Meselâ: Gecelerde insanın gözüne bir hayal ilişir. |
| If one pays it attention it swells up and grows; if one does not, it disappears. | Ona ehemmiyet verdikçe şişer, ehemmiyet verilmezse kaybolur. |
| So too if one attempts to ward off an attacking swarm of bees, they will become more aggressive; | Hücum eden arılara iliştikçe fazla tehacüm göstermeleri, |
| whereas if one pays them no attention they will disperse. | lâkayd kaldıkça dağılmaları gibi; |
| Thus if one regards physical misfortunes as great and grants them importance, they will grow, | maddî musibetlere de büyük nazarıyla ehemmiyetle baktıkça büyür. |
| and because of anxiety pass from the body and strike root in the heart. | Merak vasıtasıyla o musibet cesedden geçerek kalbde de kökleşir, |
| The result will then be an inward affliction on which the outward misfortune fastens to perpetuate itself. | bir manevî musibeti dahi netice verir; ona istinad eder, devam eder. |
| But if the anxiety is removed by contentment with the divine decree and reliance on God, | Ne vakit o merakı, kazaya rıza ve tevekkül vasıtasıyla izale etse, |
| the physical misfortune will gradually decrease, dry up and vanish, just like a tree whose roots have been severed. | bir ağacın kökü kesilmesi gibi maddî musibet hafifleşe hafifleşe kökü kesilmiş ağaç gibi kurur gider. |
| I once composed the following verses in description of this truth: | Bu hakikatı ifade için bir vakit böyle demiştim: |
| Cry not out at misfortune, O wretch, come, trust in God! | Bırak ey bîçare feryadı, beladan kıl tevekkül. |
| For know that crying out compounds the misfortune and is a great error. | Zira feryad bela-ender, hata-ender beladır bil. |
| Find misfortune’s Sender, and know it is a gift within gift, and pleasure. | Eğer bela vereni buldunsa, safa-ender, atâ-ender beladır bil. |
| So leave crying out and offer thanks; like the nightingale, smile through your tears!If you find Him not, know the world is all pain within pain, transience and loss. | Eğer bulmazsan bütün dünya cefa-ender, fena ender beladır bil. |
| So why lament at a small misfortune while upon you is a worldful of woe? Come, trust in God! | Cihan dolu bela başında varken, ne bağırırsın küçük bir beladan, gel tevekkül kıl! |
| Trust in God! Laugh in misfortune’s face; it too will laugh. | Tevekkül ile bela yüzünde gül, tâ o da gülsün. |
| As it laughs, it will diminish; it will be changed and transformed. | O güldükçe küçülür, eder tebeddül. |
| If in single-handed combat one smiles at an awesome enemy, | Nasılki mübarezede müdhiş bir hasma karşı gülmekle; |
| his enmity will be changed to conciliatoriness; | adavet musalahaya, |
| his hostility will become a mere joke, | husumet şakaya döner, |
| will shrink and disappear. If one confronts misfortune with reliance on God, the result will be similar. | adavet küçülür mahvolur. Tevekkül ile musibete karşı çıkmak dahi öyledir. |
| Third Matter: Each age has particular characteristics. | Üçüncü Mes’ele: Her zamanın bir hükmü var. |
| See, Bayhaqi, Shu’ab al-Iman, iv, 263; Khatib al-Baghdadi, al-Jami‘ li-Akhlaq al-Rawi waAdab al-Sami, i, 212, 407. | |
| In this age of neglect misfortune has changed its form. | Şu gaflet zamanında musibet şeklini değiştirmiş. |
| In certain ages and for certain persons, misfortune is not in reality misfortune, but rather a divine favour. | Bazı zamanda ve bazı eşhasta bela, bela değil, belki bir lütf-u İlahîdir. |
| Since I consider those afflicted with illness in the present age to be fortunate – on condition that their illness does not affect their religion – | Ben şu zamandaki hastalıklı sair musibetzedeleri (fakat musibet, dine dokunmamak şartıyla) bahtiyar gördüğümden, |
| it does not occur to me to oppose illness and misfortune, | hastalık ve musibet aleyhtarı bulunmak hususunda bana bir fikir vermiyor. |
| nor to take pity on the afflicted. | Ve bana, onlara acımak hissini îras etmiyor. |
| Whenever I encounter some afflicted youth, I find that | Çünki hangi bir genç hasta yanıma gelmiş ise, görüyorum; |
| he is more concerned with his religious duties and the hereafter than are his peers. | emsallerine nisbeten bir derece vazife-i diniyeye ve âhirete karşı merbutiyeti var. |
| From this I deduce that illness does not constitute a misfortune for such people, but rather a bounty from God. | Ondan anlıyorum ki: Öyleler hakkında o nevi hastalıklar musibet değil, bir nevi nimet-i İlahiyedir. |
| It is true that illness causes him distress in his brief, transient and worldly life, | Çünki çendan o hastalık onun dünyevî, fâni, kısacık hayatına bir zahmet îras ediyor. |
| but it is beneficial for his eternal life. It is to be regarded as a kind of worship. | Fakat onun ebedî hayatına faidesi dokunuyor, bir nevi ibadet hükmüne geçiyor. |
| If he were healthy he would be unable to maintain the state he enjoyed while sick and would fall into dissipation, as a result of the impetuousness of youth and the dissipated nature of the age. | Eğer sıhhat bulsa, gençlik sarhoşluğuyla ve zamanın sefahetiyle elbette hastalık haletini muhafaza edemeyecek, belki sefahete atılacak. |
| Conclusion | Hâtime |
| God Almighty, in order to display His infinite power and unlimited mercy, | Cenab-ı Hak hadsiz kudret ve nihayetsiz rahmetini göstermek için |
| has made inherent in man infinite impotence and unlimited want. | insanda hadsiz bir acz, nihayetsiz bir fakr derceylemiştir. |
| Further, in order to display the endless embroideries of His names, | Hem hadsiz nukuş-u esmasını göstermek için |
| He has created man like a machine capable of receiving unlimited varieties of pain, as well as infinite varieties of pleasure. | insanı öyle bir surette halketmiş ki, hadsiz cihetlerle elemler aldığı gibi, hadsiz cihetlerle de lezzetler alabilir bir makine hükmünde yaratmış. |
| Within that human machine are hundreds of instruments, | Ve o makine-i insaniyede yüzer âlet var. |
| each of which has different pains and pleasures, different duties and rewards. | Herbirinin elemi ayrı, lezzeti ayrı, vazifesi ayrı, mükâfatı ayrıdır. |
| Simply, all of the divine names manifested in the macroanthropos that is the world also have manifestations in the microcosm that is man. | Âdeta insan-ı ekber olan âlemde tecelli eden bütün esma-i İlahiye, bir âlem-i asgar olan insanda dahi o esmanın umumiyetle cilveleri var. |
| Beneficial matters like good health, well-being, and pleasures cause man to offer thanks | Bunda sıhhat ve âfiyet ve lezaiz gibi nâfi’ emirler, nasıl şükrü dedirtir, |
| and prompt the human machine to perform its functions in many respects, | o makineyi çok cihetlerle vazifelerine sevkeder. |
| and thus man becomes like a factory producing thanks. | İnsan da bir şükür fabrikası gibi olur. |
| Similarly, by means of misfortune, illness and pain, | Öyle de: Musibetlerle hastalıklarla, âlâm ile, |
| and other motion-inducing contingencies, the other cogs of the human machine are set in motion and revolution. | sair müheyyiç ve muharrik ârızalar ile o makinenin diğer çarhlarını harekete getirir, tehyiç eder. |
| The mine of weakness, impotence, and poverty inherent in human nature is made to work. | Mahiyet-i insaniyede münderic olan acz ve za’f ve fakr madenini işlettiriyor. |
| It induces in man a state whereby he seeks refuge and help not only with a single tongue, but with the tongue of each of his members. | Bir lisan ile değil, belki herbir âzânın lisanıyla bir iltica, bir istimdad vaziyeti verir. |
| Thus by means of those contingencies man becomes like a moving pen comprising thousands of different pens. | Güya insan o ârızalar ile, ayrı ayrı binler kalemi tazammun eden müteharrik bir kalem olur. |
| He inscribes the appointed course of his existence on the page of his life or the Tablet in the World of Similitudes; | Sahife-i hayatında veyahut Levh-i Misalî’de mukadderat-ı hayatını yazar, |
| he puts forth a declaration of the divine names; | esma-i İlahiyeye bir ilânname yapar |
| and becomes himself an ode to the glory of God, | ve bir kaside-i manzume-i Sübhaniye hükmüne |
| Thus fulfilling the duties of his nature. | geçip, vazife-i fıtratını îfa eder. |
