Şuarâ Sûresi – Ali Bulaç Meali

Şuarâ Sûresi – Ali Bulaç Meali

Ali-bulac-meali-rahle-modified-300x300 Şuarâ Sûresi – Ali Bulaç Meali
Ayet No:Şuarâ Sûresi – Ali Bulaç Meali
1Ta, Sin, Mim.
2Bunlar, apaçık olan Kitabın ayetleridir.
3Onlar mü’min olmayacaklar diye neredeyse kendini kahredeceksin (öyle mi?)
4Dilersek, onların üzerine gökten bir ayet (mucize) indiririz de, ona boyunları eğilmiş kalıverir.
5Onlara Rahman (olan Allah)’tan yeni bir uyarı gelmeyiversin, hiç tartışmasız ondan yüz çevirirler.
6Gerçekten yalanladılar; fakat, alay konusu yaptıkları şeyin haberi kendilerine pek yakında gelecektir.
7Yeryüzüne bir bakmadılar mı ki, biz onda her güzel (kerim) çiftten nice ürünler bitirdik.
8Şüphesiz, bunda bir ayet vardır; ancak onların çoğu mü’min değildirler.
9Şüphesiz, senin Rabbin, gerçekten O, üstün ve güçlüdür, merhamet sahibidir.
10Hani senin Rabbin, Musa’ya seslenmişti: “Zulmetmekte olan kavme git;”
11Firavun’un kavmine, hâlâ sakınmıyorlar mı?”
12Dedi ki: “Rabbim, gerçekten ben, onların beni yalanlamalarından korkuyorum.”
13“Göğsüm sıkışıyor, dilim dönmüyor; bundan dolayı Harun’a da (elçilik görevini bildirmesi için Cibril’i) gönder.”
14“Üstelik, onların bana karşı (davasını savunacakları bir cinayet) suçu(m) var; bundan dolayı beni öldürmelerinden korkuyorum.”
15(Allah:) “Hayır,” dedi. “İkiniz de ayetlerimle gidin, şüphesiz sizinle birlikteyiz (ve) işitmekteyiz.”
16“Gecikmeksizin Firavun’a giderek deyin ki: Gerçekten biz, alemlerin Rabbi’nin elçisiyiz,”
17“İsrailoğullarını bizimle birlikte göndermen için (sana geldik).”
18(Gittiler ve Firavun:) Dedi ki: “Biz seni içimizde daha çocukken yetiştirip büyütmedik mi? Sen ömrünün nice yıllarını aramızda geçirmedin mi?”
19“Ve sen, yapacağın işi (cinayeti) de işledin; sen nankörlerdensin.”
20(Musa) Dedi ki: “Ben onu yaptığım zaman şaşkınlardandım.”
21“Sizden korkunca da hemen aranızdan kaçtım; sonra Rabbim bana hüküm (ve hikmet) verdi ve beni gönderilen (elçilerden) kıldı.”
22“Bana karşı lütuf dediğin nimet de, İsrailoğullarını köle kılmandan dolayıdır.”
23Firavun dedi ki: “Alemlerin Rabbi nedir?”
24Dedi ki: “Göklerin, yerin ve bu ikisi arasında olan her şeyin Rabbidir. Eğer ‘kesin bilgiyle inanıyorsanız’ (böyledir).”
25Çevresindekilere dedi ki: “İşitiyor musunuz?”
26(Musa:) Dedi ki: “O sizin de Rabbiniz, geçmişteki atalarınızın da Rabbidir.”
27(Firavun) Dedi ki: “Şüphesiz size gönderilmiş bulunan elçiniz, gerçekten bir delidir.”
28“Eğer aklınızı kullanabiliyorsanız, O, doğunun da, batının da ve bunlar arasında olan her şeyin de Rabbidir” dedi (Musa).
29(Firavun) dedi ki: “Andolsun, benim dışımda bir ilah edinecek olursan, seni mutlaka hapse atacağım.”
30(Musa) Dedi ki: “Sana apaçık bir şey getirmiş olsam da mı?”
31(Firavun) Dedi ki: “Eğer doğru sözlü isen, onu getir.”
32Bunun üzerine asasını bırakıverdi, bir de (ne görsünler) o, açıkça bir ejderha oluverdi.
33Elini de çekip çıkardı, bir de (ne görsün) o, bakanlar için ‘parlayıp aydınlanıvermiş’.
34(Firavun,) Çevresindeki önde gelenlere: “Bu” dedi, “Doğrusu bilgin bir büyücüdür.”
35“Büyüsüyle sizi yurdunuzdan sürüp çıkarmak istiyor; ne buyurursunuz?”
36Dediler ki: “Bunu ve kardeşini oyala, şehirlere de toplayıcılar gönder,”
37“Bütün uzman, bilgin büyücüleri sana getirsinler.”
38Böylelikle büyücüler, bilinen bir günün belli vaktinde bir araya getirildi.
39Ve insanlara da: “Siz de toplanıyor musunuz?” dendi.
40“Umarız ki, eğer galip gelirse biz de büyücülere uyarız.”
41Büyücüler geldiklerinde, Firavun’a: “Şayet biz galip gelirsek, bize bir ücret var gerçekten, değil mi?” dediler.
42“Evet” dedi. “Üstelik şüphesiz siz en yakın(larım) kılınanlardan olacaksınız.”
43Musa onlara dedi ki: “Atacağınızı atın.”
44Onlar da, iplerini ve asalarını atıverdiler ve: “Firavun’un üstünlüğü adına, hiç tartışmasız, üstün olanlar gerçekten bizleriz” dediler.
45Böylelikle Musa da asasını bırakıverdi, bir de (ne görsünler) o, uydurmakta olduklarını yutuveriyor.
46Anında büyücüler secdeye kapandılar.
47(Ve:) “Alemlerin Rabbine iman ettik” dediler.
48“Musa’nın ve Harun’un Rabbine.”
49(Firavun) Dedi ki: “Ona, ben size izin vermeden önce mi inandınız? Şüphesiz, o, size büyüyü öğreten büyüğünüzdür; öyleyse yakında bileceksiniz. Şüphesiz ellerinizi ve ayaklarınızı çaprazlama kestireceğim ve sizin hepinizi gerçekten asıp sallandıracağım.”
50“Hiç zararı yok” dediler. “Çünkü biz gerçekten Rabbimize dönücüleriz.”
51“Doğrusu biz, iman edenlerin ilki olduğumuzdan dolayı Rabbimizin bizim hatalarımızı bağışlayacağını umuyoruz.”
52Musa’ya: “Kullarımı gece yürüyüşe geçir, çünkü izleneceksiniz” diye vahyettik.
53Bunun üzerine Firavun şehirlere (asker) toplayıcılar gönderdi.
54“Gerçek şu ki bunlar azınlık olan bir topluluktur;”
55“Ve elbette bize karşı da büyük bir öfke beslemektedirler.
56Biz ise uyanık bir toplumuz” (dedi).
57Böylelikle biz onları (Firavun ve kavmini) bahçelerden ve pınarlardan sürüp çıkardık;
58Hazinelerden ve soylu makam(lar)dan da.
59İşte böyle; bunlara İsrailoğullarını mirasçı kıldık.
60Böylece (Firavun ve ordusu) güneşin doğuş vakti onları izlemeye koyuldular.
61İki topluluk birbirini gördükleri zaman Musa’nın adamları: “Gerçekten yakalandık” dediler.
62(Musa:) “Hayır” dedi. “Şüphesiz Rabbim, benimle beraberdir; bana yol gösterecektir.”
63Bunun üzerine Musa’ya: “Asanla denize vur” diye vahyettik. (Vurdu ve) Deniz hemencecik yarılıverdi de her parçası kocaman bir dağ gibi oldu.
64Ötekileri de buraya yaklaştırdık.
65Musa’yı ve onunla birlikte olanların hepsini kurtarmış olduk.
66Sonra ötekileri suda boğduk.
67Şüphesiz, bunda bir ayet vardır. Ama onların çoğu iman etmiş değildirler.
68Ve hiç şüphesiz, senin Rabbin, güçlü ve üstün olandır, esirgeyendir.
69Onlara İbrahim’in haberini de aktar / oku:
70Hani, babasına ve kavmine: “Siz neye kulluk ediyorsunuz?” demişti.
71Demişlerdi ki: “Putlara tapıyoruz, bunun için sürekli onların önünde bel büküp eğiliyoruz.”
72Dedi ki: “Peki, dua ettiğiniz zaman onlar sizi işitiyorlar mı?”
73“Ya da size bir yararları veya zararları dokunuyor mu?”
74“Hayır” dediler. “Biz atalarımızı böyle yaparlarken bulduk.”
75(İbrahim) Dedi ki: “Şimdi, neye tapmakta olduğunuzu gördünüz mü?”
76“Hem siz, hem de eski atalarınız?”
77“İşte bunlar, gerçekten benim düşmanımdır; yalnızca alemlerin Rabbi hariç”
78“Ki beni yaratan ve bana hidayet veren O’dur;”
79“Bana yediren ve içiren O’dur;”
80“Hastalandığım zaman bana şifa veren O’dur;”
81“Beni öldürecek, sonra diriltecek olan da O’dur,”
82“Din (ceza) günü hatalarımı bağışlayacağını umduğum da O’dur;”
83“Rabbim, bana hüküm (ve hikmet) bağışla ve beni salih olanlara kat;”
84“Sonra gelecekler arasında bana bir doğruluk dili (lisan-ı sıdk) ver.”
85“Beni nimetlerle donatılmış cennetin mirasçılarından kıl,”
86“Babamı da bağışla, çünkü o şaşırıp sapanlardandır.”
87“Ve beni (insanların) diriltilecekleri gün küçük düşürme,”
88‘Malın da, çocukların da bir yarar sağlayamadığı günde.”
89“Ancak Allah’a selim bir kalp ile gelenler başka.”
90(O gün) Cennet takva sahiplerine yaklaştırılır.
91Cehennem de azgınlar için sergilenir.
92Ve onlara: “Tapmakta olduklarınız nerede?” denilir;
93“Allah’ın dışında olan (ilah)lar; size yardımları dokunuyor mu veya kendilerine yardımları oluyor mu?
94Artık onlar ve azgınlar onun içine dökülüverilmiştir.
95Ve İblis’in bütün orduları da.
96Orada birbirleriyle çekişip tartışarak derler ki:
97“Andolsun Allah’a, biz gerçekten apaçık bir sapıklık içindeymişiz,”
98“Çünkü sizi (yalancı olanları) alemlerin Rabbiyle eşit tutuyorduk.
99“Bizi suçlu günahkarlardan başka saptıran olmadı.”
100“Artık bizim için ne bir şefaatçi var,”
101“Ne de candan, yakın bir dost.”
102“Bizim bir kere daha (dünyaya dönüşümüz mümkün) olsaydı da iman edenlerden olabilseydik.”
103Gerçekten, bunda bir ayet vardır, ama onların çoğu iman etmiş değildirler.
104Ve şüphesiz senin Rabbin, güçlü ve üstün olandır, esirgeyendir.
105Nuh kavmi de gönderilen (peygamber)leri yalanladı.
106Hani onlara kardeşleri Nuh: “Sakınmaz mısınız?” demişti.
107“Gerçek şu ki, ben size gönderilmiş güvenilir bir elçiyim.”
108“Artık Allah’tan korkup sakının ve bana itaat edin.”
109“Buna karşılık ben sizden bir ücret istemiyorum; ücretim yalnızca alemlerin Rabbine aittir.”
110“Artık Allah’tan korkup sakının ve bana itaat edin.”
111Dediler ki: “Sana, sıradan aşağılık insanlar uymuşken inanır mıyız?”
112Dedi ki: “Onların yapmakta oldukları hakkında benim bilgim yoktur.”
113“Onların hesabı yalnızca Rabbime aittir, eğer şuurundaysanız (anlarsınız.)”
114“Ve ben mü’min olanları kovacak değilim.”
115“Ben, yalnızca apaçık bir uyarıcıyım.”
116Dediler ki: “Eğer (bu söylediklerine) bir son vermeyecek olursan, gerçekten taşa tutulup kovulacaksın.”
117Dedi ki: “Rabbim, şüphesiz kavmim beni yalanladı.”
118“Bundan böyle, benimle onların arasını açık bir hükümle ayır ve beni ve benimle birlikte olan mü’minleri kurtar.”
119Bunun üzerine, onu ve onunla birlikte olanları (insan ve hayvanlarla) yüklü gemi içinde kurtardık.
120Sonra bunun ardından geride kalanları da suda boğduk.
121Gerçekten, bunda bir ayet vardır, ama onların çoğu iman etmiş değildirler.
122Ve şüphesiz senin Rabbin, güçlü ve üstün olandır, esirgeyendir.
123Ad (kavmi) de gönderilen (elçi)leri yalanladı.
124Hani onlara kardeşleri Hud: “Sakınmaz mısınız?” demişti.
125“Gerçek şu ki, ben size gönderilmiş güvenilir bir elçiyim.”
126“Artık Allah’tan korkup sakının ve bana itaat edin.”
127“Buna karşılık ben sizden bir ücret istemiyorum; ücretim yalnızca alemlerin Rabbine aittir.”
128“Siz, her yüksekçe yere bir anıt inşa edip (yararsız bir şeyle) oyalanıp eğleniyor musunuz?”
129“Ölümsüz kılınmak umuduyla sanat yapıları mı ediniyorsunuz?”
130“Tutup yakaladığınız zaman da zorbalar gibi mi yakalıyorsunuz?”
131“Artık Allah’tan korkup sakının ve bana itaat edin.”
132“Bildiğiniz şeylerle size yardım edenden korkup sakının.”
133“Size hayvanlar, çocuklar (vererek) yardım etti.”
134“Bahçeler ve pınarlar da.”
135“Doğrusu, ben sizin için büyük bir günün azabından korkuyorum.”
136Dediler ki: “Bizim için farketmez; öğüt versen de, öğüt verenlerden olmasan da.”
137“Bu, geçmiştekilerin geleneksel tutumundan başkası değildir.”
138“Ve biz azab görecek de değiliz.”
139Böylelikle onu yalanladılar, biz de onları yıkıma uğrattık. Gerçekten, bunda bir ayet vardır, ama onların çoğu iman etmiş değildirler.
140Ve şüphesiz, senin Rabbin, güçlü ve üstün olandır, esirgeyendir.
141Semud (kavmi) de, gönderilen (elçi)leri yalanladı.
142Hani onlara kardeşleri Salih: “Sakınmaz mısınız? demişti.
143“Gerçek şu ki, ben size gönderilmiş güvenilir bir elçiyim.”
144“Artık Allah’tan korkup sakının ve bana itaat edin.”
145“Buna karşılık ben sizden bir ücret istemiyorum; ücretim yalnızca alemlerin Rabbine aittir.”
146“Siz burada güvenlik içinde mi bırakılacaksınız?”
147“Bahçelerin, pınarların içinde,”
148“Ekinler ve yumuşak tomurcuklu göz alıcı hurmalıklar arasında?”
149“Dağlardan ustalıkla zevkli evler yontuyorsunuz.”
150“Artık Allah’tan sakının ve bana itaat edin.”
151“Ve ölçüsüzce davrananların emrine itaat etmeyin.”
152“Ki onlar, yeryüzünde bozgunculuk çıkarıyor ve dirlik, düzenlik kurmuyorlar (ıslah etmiyorlar).”
153Dediler ki: “Sen ancak büyülenmişlerdensin.”
154“Sen yalnızca bizim benzerimiz olan bir beşerden başkası değilsin; eğer doğru sözlü isen, bu durumda bir ayet (mucize) getir görelim.”
155Dedi ki: “İşte, bu bir dişi devedir; su içme hakkı (bir gün) onun, belli bir günün su içme hakkı da sizindir.”
156“Ona bir kötülükle dokunmayın, sonra büyük bir günün azabı sizi yakalar.
157“Sonunda onu (yine de) kestiler, ancak pişman oldular.”
158Böylece azab onları yakaladı. Gerçekten, bunda bir ayet vardır, ama onların çoğu iman etmiş değildirler.
159Ve şüphesiz, senin Rabbin, güçlü ve üstün olandır, esirgeyendir.
160Lut (kavmi) de, gönderilen (elçi)leri yalanladı.
161Hani onlara kardeşleri Lut: “Sakınmaz mısınız?” demişti.
162“Gerçek şu ki, ben size gönderilmiş güvenilir bir elçiyim.”
163“Artık Allah’tan korkup sakının ve bana itaat edin.”
164“Buna karşılık ben sizden bir ücret istemiyorum; ücretim yalnızca alemlerin Rabbine aittir.”
165“Siz insanlardan (cinsel arzuyla) erkeklere mi gidiyorsunuz?
166“Rabbinizin sizler için yaratmış bulunduğu eşlerinizi bırakıyorsunuz. Hayır, siz sınırı çiğneyen bir kavimsiniz.”
167Dediler ki: “Ey Lut, eğer (bu söylediklerine) bir son vermeyecek olursan, gerçekten (burdan) sürülüp çıkarılanlardan olacaksın.”
168Dedi ki: “Gerçekten ben, sizin bu yaptığınıza öfke ile karşı olanlardanım.”
169“Rabbim, beni ve ailemi bunların yaptıklarından kurtar.”
170Bunun üzerine onu ve bütün ailesini kurtardık.
171Yalnızca geri kalanlar içinde bir kocakarı hariç.
172Sonra geride kalanları yerle bir ettik.
173Ve üzerlerine bir yağmur yağdırdık; uyarılıp korkutulanların yağmuru ne kötü.
174Gerçekten, bunda bir ayet vardır, ama onların çoğu iman etmiş değildirler.
175Ve şüphesiz, senin Rabbin, güçlü ve üstün olandır esirgeyendir.
176Eyke halkı da, gönderilen (peygamber)leri yalanladı.
177Hani onlara Şuayb: “Sakınmaz mısınız?” demişti.
178“Gerçek şu ki, ben size gönderilmiş güvenilir bir elçiyim.”
179“Artık Allah’tan korkup sakının ve bana itaat edin.”
180“Buna karşılık ben sizden bir ücret istemiyorum; ücretim yalnızca alemlerin Rabbine aittir.”
181“Ölçüyü tam tutun ve eksiltenlerden olmayın.”
182“Dosdoğru olan terazi ile tartın.”
183“İnsanların eşyasını değerden düşürüp eksiltmeyin ve yeryüzünde bozguncular olarak karışıklık çıkarmayın.”
184“Sizi ve önceki yaratılmışları yaratandan sakının”.
185Dediler ki: “Sen ancak büyülenmişlerdensin”.
186“Sen, yalnızca benzerimiz olan bir beşerden başkası değilsin ve biz senin gerçekte yalancılardan olduğunu sanıyoruz.”
187“Eğer doğru sözlü isen, bu durumda gökten üstümüze bir parça düşürüver.”
188Dedi ki: “Rabbim, yaptıklarınızı daha iyi bilir.
189Sonunda onu yalanladılar, böylece onları o gölgelik gününün azabı yakaladı. Gerçekten o, büyük bir günün azabıydı.
190Gerçekten, bunda bir ayet vardır, ama onların çoğu iman etmiş değildirler.
191Ve şüphesiz, senin Rabbin, güçlü ve üstün olandır, esirgeyendir.
192Gerçekten o (Kur’an), alemlerin Rabbinin (bir) indirmesidir.
193Onu Ruhu’l-emin indirdi.
194Uyarıcılardan olman için, senin kalbinin üzerine (indirmiştir).
195Apaçık Arapça bir dille.
196Ve hiç şüphesiz, o (Kur’an), geçmişlerin kitaplarında da vardır.
197İsrailoğulları bilginlerinin onu bilmesi onlar için bir delil (ayet) değil mi?
198Onu Arapça bilmeyen birine indirmiş olsaydık.
199Böylece onlara okusaydı, yine ona iman edecek değillerdi.
200Biz onu, suçlu günahkarların kalbine işte böyle işlettik.
201Onlar, o pek acı azabı görünceye kadar ona inanmazlar.
202Artık o (azab), kendileri şuurunda olmadan onlara apansız gelecektir.
203Derler ki: “bize bir süre tanınır mı?”
204Onlar yine de azabımızı çabuklaştırmak mı istiyorlar?
205Gördün mü; biz onları yıllarca yararlandırsak,
206Sonra kendilerine va’dolunan (azab günü) geliverse,
207Onların ‘meta ile yararlandıkları’ şey, kendilerini (görecekleri azabtan) bağımsız kılamaz.
208Kendisi için bir uyarıcı olmaksızın, biz hiç bir ülkeyi yıkıma uğratmış değiliz.
209(Onlara) Hatırlatma (yapılmıştır); biz zulmedici değiliz.
210Onu (Kur’an’ı) şeytanlar indirmemiştir.
211Bu, onlara yaraşmaz ve güç de yetiremezler.
212Çünkü onlar, (vahyedileni) işitmekten kesin olarak uzak tutulmuşlardır.
213Allah ile beraber başka bir ilaha yalvarıp yakarma, sonra azaba uğratılanlardan olursun.
214(Öncelikle) En yakın hısımlarını (aşiretini) uyar.
215Ve mü’minlerden, sana tabi olanlara (koruyucu) kanatlarını ger.
216Eğer sana isyan edecek olurlarsa, artık de ki: “Gerçekten ben, sizin yaptıklarınızdan uzağım.”
217Sen, O güçlü ve üstün, esirgeyici olan (Allah’)a tevekkül et.
218O, kıyam ettiğin zaman seni görüyor.
219Secde edenler arasında dönüp dolaşmanı da.
220Hiç şüphesiz, O, işitendir, bilendir.
221Şeytanların kimlere inmekte olduklarını size haber vereyim mi?
222Onlar, ‘gerçeği ters yüz eden’, günaha düşkün olan her yalancıya inerler.
223Bunlar (şeytanlara) kulak verirler ve çoğu yalan söylemektedirler.
224Şairler ise; gerçekten onlara azgın sapıklar uyar.
225Görmedin mi; onlar, her bir vadide vehmedip duruyorlar,
226Ve gerçekten onlar, yapmayacakları şeyleri söylüyorlar.
227Ancak iman edenler, salih amellerde bulunanlar ve Allah’ı çokça zikredenler ile zulme uğratıldıktan sonra zafer kazananlar (veya öçlerini alanlar) başka. Zulmetmekte olanlar, nasıl bir inkılaba uğrayıp devrileceklerini pek yakında bileceklerdir.