Johan Huizinga’nın Ortaçağın Günbatımı (Herfsttij der Middeleeuwen), Orta Çağ’ın son dönemlerini ele alan klasikleşmiş bir tarih kitabıdır. İlk kez 1919’da yayımlanan bu eser, 14. ve 15. yüzyıl Batı Avrupa’sında özellikle Burgonya ve Fransa’da yaşanan kültürel, sanatsal ve toplumsal dönüşümleri analiz eder.

Huizinga, bu dönemi sadece siyasi olaylar çerçevesinde değil, aynı zamanda sanat, edebiyat, din ve gündelik yaşam pratikleri üzerinden inceler. Ona göre, bu yüzyıllar, Orta Çağ’ın ihtişamlı bir kapanışı ve modern çağın doğuşuna zemin hazırlayan bir “günbatımı”dır. Kitap, dönemin sanatı, şövalyelik anlayışı, mistisizmi ve toplumsal yapıları üzerine derinlemesine bir inceleme sunarak, tarihe duyusal ve estetik bir bakış açısıyla yaklaşır.

Huizinga’nın edebi üslubu ve detaylara verdiği önem, Ortaçağın Günbatımı’nı sadece tarihçiler için değil, aynı zamanda kültürel değişimlere ilgi duyan okuyucular için de keyifli bir eser haline getirir.