Hicr Sûresi – Tefhim-ul Kur’an Meali

mevdudi-modified-290x300 Hicr Sûresi – Tefhim-ul Kur’an Meali
Ayet No:Hicr Sûresi – Tefhim-ul Kur’an Meali
1Elif, Lâm, Râ, Bunlar, kitabın ve apaçık olan Kur’an’ın ayetleridir.
2O küfredenler müslüman olmayı nice kereler dileyecekler.
3Onları bırak; yesinler, yararlansınlar ve onları (boş) emel oyalayadursun. İlerde bileceklerdir.
4Biz, kendisi için bilinen (takdir edilmiş) bir kitap olmaksızın hiç bir ülkeyi yıkıma uğratmadık.
5Hiç bir ümmet, kendi ecelini ne öne alabilir, ne de onlar ertelenebilirler.
6Onlar: «Ey kendisine kitap indirilen (Muhammed). Gerçekten sen cinlenmiş (bir deli)sin!» dediler.
7«Eğer doğruyu söyleyenlerden isen, bizlere melekleri getirmeli değil miydin?»
8Hak olmaksızın biz melekleri indirmeyiz. O zaman da onlara göz açtırılmaz.
9Hiç şüphesiz, zikri (Kur’an’ı) biz indirdik biz; onun koruyucuları da gerçekten biziz.
10Andolsun, senden önce geçmiş topluluklara da elçiler gönderdik.
11Onlara herhangi bir peygamber gelmeyegörsün, mutlaka onunla alay ederlerdi.
12Böylece biz onu (alayı), suçlu günahkârların kalblerine sokarız.
13Onlar ona (indirilen Kitaba) inanmazlar, oysaki evvelkilerin sünneti geçmiştir.
14Onların üzerlerine gökyüzünden bir kapı açsak da ordan yukarı yükselseler de,
15Mutlaka: «Gözlerimiz döndürüldü, belki biz büyülenmiş bir topluluğuz» diyeceklerdir.
16Andolsun, biz gökte burçlar kıldık ve onu gözleyenler için süsledik.
17Ve onu her kovulan şeytandan koruduk.
18Ancak kulak hırsızlığı yapan olursa, onu da parlak bir ateş izler.
19Yere (gelince,) onu döşeyip yaydık, onda sarsılmaz dağlar bıraktık ve onda her şeyden ölçüsü belirlenmiş ürünler bitirdik.
20Ve orda sizler için ve kendisine rızık vericiler olmadığınız kimseler (varlıklar ve canlılar) için geçimlikler kıldık.
21Hiç bir şey yoktur ki, hazineleri bizim katımızda olmasın; ancak biz onu belirlenmiş bir miktar olarak indiririz.
22Ve aşılayıcılar olarak rüzgârları gönderdik, böylece gökten su indirdik de sizleri suladık. Oysa siz onun hazine koruyucuları değilsiniz.
23Şüphesiz Biz, gerçekten Biz yaşatır ve öldürürüz ve varis olanlar Biziz.
24Andolsun, sizden öne (veya önceden) geçenleri bilmişizdir; ve (yine) andolsun, geride kalanları da bilmişizdir.
25Ve şüphesiz senin Rabbin, O, onları haşredecektir. Gerçekten O, hüküm ve hikmet sahibi olandır, bilendir.
26Andolsun, insanı kuru bir çamurdan, şekillenmiş bir balçıktan yarattık.
27Ve Cânn’ı da daha önce ‘nüfuz eden kavurucu’ ateşten yaratmıştık.
28Hani Rabbin meleklere demişti: «Ben, kuru bir çamurdan, şekillenmiş bir balçıktan bir beşer yaratacağım,»
29«Ona bir biçim verdiğimde ve ona ruhumdan üfürdüğümde hemen ona secde ederek kapanın.»
30Böylece meleklerin tümü, topluca secde etti;
31Ancak İblis, secde edenlerle birlikte olmaktan kaçınıp dayattı.
32Dedi ki: «Ey İblis, sana ne oluyor, secde edenlerle birlikte olmadın?»
33Dedi ki: «Ben, kuru bir çamurdan, şekillenmiş bir balçıktan yarattığın beşere secde etmek için var değilim.»
34Dedi ki: «Öyleyse ondan (cennetten) çık, çünkü sen kovulmuş bulunmaktasın.»
35«Ve şüphesiz, din gününe kadar lanet senin üzerinedir.»
36Dedi ki: «Rabbim, öyleyse onların dirileceği güne kadar bana süre tanı.»
37Dedi ki: «Öyleyse, sen (kendisine) süre tanınanlardansın.»
38«Bilinen günün vaktine kadar.»
39Dedi ki: «Rabbim, beni kışkırttığın şeye karşılık, andolsun, ben de yeryüzünde onlara, (sana başkaldırmayı ve dünya tutkularını) süsleyip çekici göstereceğim ve onların tümünü mutlaka kışkırtıp saptıracağım.»
40«Ancak onlardan muhlis olan kulların müstesna.»
41(Allah) Dedi ki: «İşte bu, bana göre dosdoğru olan yoldur.»
42«Şüphesiz, kışkırtılıp saptırılmışlardan sana uyanlar dışında, senin benim kullarım üzerinde zorlayıcı hiç bir gücün yoktur.»
43«Ve hiç şüphe yok, onların tümünün buluşma yeri cehennemdir.»
44Onun yedi kapısı vardır; onlardan her bir kapı için bir grup ayrılmıştır.
45Gerçekten takva sahibi olanlar, cennetlerde ve pınar başlarındadır.
46Oraya esenlikle ve güvenlikle girin.
47Onların göğüslerinde kinden (ne varsa tümünü) sıyırıp çektik, kardeşler olarak tahtlar üzerinde karşı karşıyadırlar.
48Orada onlara hiç bir yorgunluk dokunmaz ve onlar oradan çıkarılacak değildirler.
49Haber ver kullarıma; şüphesiz ben, ben bağışlayanım, esirgeyenim.
50Ve şüphesiz azabım; o acıklı bir azaptır.
51Onlara İbrahim’in konuklarından da haber ver.
52Yanına girdiklerinde «Selam» demişlerdi. O da: «Biz sizden korkmaktayız» demişti.
53Dediler ki: «Korkma, biz sana bilgin bir çocuk müjdelemekteyiz.»
54Dedi ki: «Bana ihtiyarlık gelip çökmüşken mi müjdeliyorsunuz? Beni ne ile müjdelemektesiniz?»
55Dediler ki: «Seni gerçekle müjdeledik; öyleyse umut kesenlerden olma.»
56Dedi ki: «Sapıklar dışında Rabbinin rahmetinden kim umut keser?»
57Dedi ki: «Ey elçiler, (bunun dışında, diğer) işiniz ne?»
58Dediler ki: «Gerçekten biz, suçlu, günahkâr olan bir topluluğa gönderildik.»
59«Ancak Lut ailesi hariçtir; biz onların tümünü muhakkak kurtaracağız.»
60«Ama karısını (kurtaracaklarımız) dışında tuttuk, o, geride kalanlardandır.»
61Böylelikle elçiler Lut ailesine geldiklerinde,
62(Lut) Dedi ki: «Sizler gerçekten tanınmamış bir topluluksunuz.»
63«Hayır» dediler, «Biz sana onların hakkında kuşkuya kapıldıkları şeyle geldik.»
64«Sana gerçeği getirdik, biz şüphesiz doğru söyleyenleriz.»
65«Hemen aileni gecenin bir bölümünde yola çıkar, sen de onların ardından git ve sizden hiç kimse arkasına bakmasın; emrolunduğunuz yere gidin.»
66Ve onlara şu emri verdik: «Sabaha çıkarlarken onların arkası mutlaka kesilecektir.»
67Şehir halkı birbirlerine müjdeler vererek geldi.
68(Lut onlara) «Bunlar benim konuğumdur, beni utandırıp dillere düşürmeyin» dedi.
69«Allah’tan korkup sakının ve beni küçük düşürmeyin.»
70Dediler ki: «Biz seni ‘herkes(in işin)e karışmaktan’ alıkoymamış mıydık?»
71Dedi ki: «Eğer yapmak istiyorsanız, işte bunlar, benim kızlarım.’
72Ömrüne andolsun ki, onlar, sarhoşlukları içinde kör sersemdiler.
73Derken, tan yerinin ağarma vaktine girdiklerinde onları (o korkunç ve dayanılmaz) çığlık yakalayıverdi.
74Anında (yurtlarının) üstünü altına çevirdik ve üzerlerine balçıktan pişirilmiş taş yağdırdık.
75Elbette bunda ‘derin bir kavrayışa sahip olanlar’ için gerçekten ayetler vardır.
76O (şehir de) gerçekten bir yol üstünde (hâlâ) durmaktadır.
77Elbette, bunda iman edenler için gerçekten ayetler vardır.
78Eyke halkı da gerçekten zalim kimselerdi.
79Bundan dolayı onlardan intikam aldık; her ikisi de açıkça (gözler) ön(ün) dedir.
80Andolsun, Hicr halkı da peygamberleri yalanlamışlardı.
81Onlara ayetlerimizi vermiştik de ondan yüz çevirmişlerdi.
82Dağlardan güvenli evler yontuyorlardı.
83Derken, onları sabah vaktine girdiklerinde, o dayanılmaz çığlık yakalayıverdi.
84Buna rağmen kazandıkları şeyler, (uğrayacakları sondan kurtarmaya) onlara yetmedi.
85Biz, gökleri, yeri ve her ikisinin arasındakileri hakkın dışında (herhangi bir amaçla) yaratmadık. Hiç şüphesiz o saat de yaklaşarak gelmektedir; öyleyse (onlara karşı) güzel davranışlarla davran.
86Çünkü Rabbin, yaratan ve bilenin ta kendisidir.
87Andolsun, sana çiftlerden yediyi ve büyük Kur’an’ı verdik.
88Sakın onlardan bazılarını yararlandırdığımız şeylere gözünü dikme, onlara karşı hüzne kapılma, mü’minler için de (şefkat) kanatlarını ger.
89Ve de ki: «Şüphe yok, ben apaçık bir uyarıcıyım.»
90Parça ayırıcılarına indirdiğimiz gibi,
91Ki onlar Kur’anı parça parça kıldılar.
92Rabbine andolsun, onların tümüne (bunu) soracağız.
93Yapmakta oldukları şeyleri.
94Öyleyse sen emrolunduğun şeyi açıkça söyle ve müşriklere aldırış etme.
95Şüphesiz o alay edenlere (karşı) biz sana yeteriz.
96Ki onlar, Allah ile beraber başka ilahları (ortak) kılmaktadırlar; onlar yakında bilip öğreneceklerdir.
97Andolsun, onların söylemekte olduklarına karşı senin göğsünün daraldığını biliyoruz.
98Sen Rabbini hamd ile tesbih et ve secde edenlerden ol.
99Ve yakîn sana gelinceye kadar Rabbine ibadet et.