İnsanın en büyük hakikati, aczidir. Kâinatın ihtişamı, göğün sessiz kudreti, toprağın dirilişi karşısında insan, kendi küçüklüğünü her nefeste hisseder. İşte bu acziyet, insana bir kapı açar: Yalvarmak, zikretmek, dua etmek… Dua, kulun sınırlı varlığını sonsuz kudrete bağlayan görünmez bir iptir; zikir ise o ipin kalpte ritim bulan, ruhu titreten yankısıdır. Cevşen, işte bu yankının derin bir tezahürüdür. Sözlerinden yayılan nur, … Continue reading Cevşen ve Esmâ-i İlâhiyye Tahlili (Taslak)